نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی کلمه عبور]
صفحه اصلي > سیاسی و اجتماعی > سیاست داخلی 


  چاپ        ارسال به دوست

بازخورد حمله اسرائیل به سوریه در رسانه های غربی:

حمله اسرائیل، موافقت آمریکا


گروه بین الملل- اگرچه با روی کار آمدن تیمی جدید در دستگاه دیپلماسی ایالات متحده، مجددا سران این کشور سخن از تغییر را به میان آوردند اما آنچه که در عمل به چشم می خورد، پیگیری همان سیاست های پیشین در قالبی جدید است.

حمله هوایی جنگتده های رژیم صهیونیستی به مراکز تحقیقاتی اطراف دمشق نشان داد که اگر آمریکا هم بخواهد، رژیم صهیونیستی از اهداف خود کوتاه نخواهد آمد و در راستای برآوردن خواسته های گروه های افراطی از هیچ تلاشی فرو گذار نخواهد شد.

جای تعجب ندارد. واشنگتن و اسرائیل سال‎هاست که شریک فعالیت‎‎های استعماری بوده‎اند و عملیات منطقه‎ای به‎صورت هماهنگ برنامه‎ریزی می‎شود.

همه چیز از قبل صورت می‎گیرد. هدف، رسیدن به مزیت‎‎های راهبردی است. عملیات در راستای برنامه کاری منطقه‎ای گسترده‎تری است.

اما نکته جالب، تحلیل این واقعه از سوی نویسندگان و تحلیل گران غربی است که برای نمونه روز اول فوریه، نشریه تایم با تیتر «عواقب حمله هوایی به سوریه؛ چرا اسرائیل نگران است؟» می‎نویسد:

«جنگنده‎‎های اسرائیلی سه‎شنبه شب چندین هدف را مورد حمله قرار دادند؛ از جمله یک مرکز تحقیقات تسلیحات بیولوژیک که عملا با خاک یکسان شد. مقامات اطلاعاتی غربی به تایم خبر دادند که نگران این بودند که آن مرکز به دست تندروهای اسلام‎گرا بیفتد؛ تندروهای اسلام‎گرایی که به‎دنبال سرنگونی دولت بشار اسد –رئیس‎جمهوری سوریه- هستند.»

اکثر رسانه‎‎ها از تنها دو حمله خبر دادند. ادعا می‎شود که در اولین حمله هواپیما‎های اسرائیلی یک کاروان تسلیحاتی را که به‎سمت لبنان حرکت می‎کرد، هدف قرار دادند.

مقالات دیگری نیز در این زمینه نگاشته شده است. سؤال این مقالات این است که چرا اسد باید سلاحی که برای خودش جنبه حیاتی دارد را به لبنان بفرستد.

اگر گزارش‎‎ها درست باشد، شواهد نیز آن‎ها را تأیید می‎کنند. اگر چه هیچ دلیل روشنی برای آن وجود ندارد

اسرائیل به‎دنبال چیست؟ آیا اتفاق دیگری در حال رخ‎دادن است؟ آیا می‎خواهند سوریه را تحریک کنند تا واکنش نشان دهد؟ آیا می‎خواهند آن‎ها را در دام یک جنگ تمام‎عیار بیندازند؟ چنین رویدادی باعث نابودی سوریه خواهد شد و احتمالا حمله به ایران نیز در ادامه آن خواهد بود. در نتیجه پتانسیل یک جنگ منطقه‎ای و جهانی را خواهد داشت.

«دبکافایل» که با موساد در ارتباط است می‎گوید که اوباما «چراغ سبز» حمله را به اسرائیل داده بود. وی در این زمینه به‎دنبال «سه هدف» بوده است:       

1- مرکز جماریا در خدمت «سوریه، حزب‎الله و ایران» بوده است. دبکافایل می‎گوید سه هدف در آنجا مورد حمله قرار گرفته‎اند. صحت یا سقم ماجرا مشخص نیست.

آن‎ها همچنین مدعی هستند که آنجا مرتبط با انبار سلاح شیمیایی و آزمایشگاه‎ها است و یک مخزن حاوی سلاح پیشرفته و یک کامیون برای انتقال سلاح‎ها به خارج نیز در آنجا قرار داشته است.

2- حمله، برای ایجاد اخلال در «تلاش‎‎های همکاری نظامی» سوری/ایرانی/حزب‎الله بوده است.

3- اسرائیل «اولین گام [آشکار] را در نزاع سوری برداشت»  البته آن‎ها در دو سال اخیر یا پیش از آن، به‎صورت مخفیانه مداخله داشته‎اند. واضح است که دبکافایل حرفی از مداخلات مخفیانه نمی‎زند.

به این اکتفا کرده‎اند که جنگ در سوریه را مرتبط با واشنگتن بدانند. تا‎کنون آن‎ها از طریق جوخه‎‎های مرگ مقاصد خود را پی می‎گرفتند. گذشت زمان، مسئله را روشن‎تر خواهد کرد.

در سرمقاله جروزالم‎پست با عنوان «تجزیه سوری»، آمده است: «اسرائیل از حق حمله برخوردار است و باید آن را انجام دهد تا مانع از انتقال آشوب‎های سوریه به لبنان شود؛ آشوب‎هایی که ممکن است اسرائیلی‎‎ها را به خطر بیندازد.»

بررسی ادعاها

اسرائیل در نزاع سوریه مداخله می‎کند. از ناآرامی‎‎های سال 2011، شرایط به این نحو بوده است. اگر تجزیه‎ای رخ دهد، کار خود آن‎هاست و باید خودشان را مقصر دانست.

جروزالم‎پست می‎نویسد: «زمانِ اقدامات محدود نظامی که برای ایجاد ثبات در شرایط انجام شود – مانند برقراری مناطق پرواز ممنوع، مناطق امن، بمباران‎‎ها و مسلح‎کردنِ مخالفین - گذشته است.»

این روزنامه تنها از اعتراف به مسئله جنگ همه‎جانبه اجتناب می‎کند. نویسنده مقاله معتقد است که اسرائیل هر کاری کند، توجیه‎پذیر است. امنیت ملی، بهانه همیشگی و شوخی است. اسرائیل در منطقه با تهدیداتی مواجه است، که خود به‎وجود آورده است.

ریک روزوف، سردبیر «Stop NATO» در مصاحبه با بخش خبری اصلی Progressive Radio اعلام کرد که اسرائیل باعث تشدید نزاع شده است.

سوریه یک «دست‎گرمی» برای [جنگ با] ایران است. اسرائیل مرتکب تجاوز آشکار شده است؛ تجاوزی که تاکنون شاهد پاسخی به آن نبوده‎ایم.

واشنگتن صحبت چندانی در این زمینه نکرده است. بان کی مون، به‎صورت غیرمنصفانه دو طرف را دعوت به خویشتن‎داری کرد. با این کار، وی حمایت خود را از یک طرف به نمایش گذاشت.

ویلیام هیگ، وزیر خارجه، گفت: «به هیچ وجه اسرائیل را محکوم نمی‎کنم و با عجله از آن‎ها انتقاد نخواهم کرد. شاید مسائل زیادی وجود داشته باشد که از آن بی‎‎اطلاع هستیم یا اتحادیه عرب و روسیه چیزی از آن نمی‎دانند.»

اسرائیل از کشتارش جَست. این بار‎ها رخ داده بود. حمله هدفمند ممکن است زمینه یک نبرد گسترده‎تر باشد. گذشت زمان این را نشان خواهد داد.

به گفته تایم، بر اساس منابع اطلاعاتی غربی که از آن‎ها نام برده نشده است، « آن شب حداقل یک الی دو هدف دیگر مورد حمله قرار گرفتند، اما جزئیاتی از آن بیان نشده است. مقامات همچنین گفتند که اسرائیل برای حملات مشابه بیشتر نیز از واشنگتن «چراغ سبز» دیده است.»

تایم مدعی است که ساختمان‎‎های مرکز تحقیقات جماریا که تخریب شدند، «زرادخانه‎هایی مملو از ابزار لازم برای تولید سلاح شیمیایی و بیولوژیکی بوده‎اند.» هیچ شاهدی بر این مدعا وجود ندارد و اتهامات تایم بدون پشتوانه است.

منابع آن‎ها در واشنگتن گفته‎اند که «قرار بوده اگر شورشیان تهدید به اشغال تأسیسات مرتبط با سلاح کشتار جمعی در منطقه حلب کنند، حملات هوایی مشابهی در اطراف آنجا رخ دهد.»

تایم تلاش می‎کند تهدیداتی که وجود ندارد را بزرگ‎نمایی کند. مدت‎هاست که واشنگتن با افراد موسوم به «جهادی‎ها» مراوداتی دارد. حزب‎الله هیچ‎کس را تهدید نمی‎کند. ایران، حماس و دیگر گروه‎‎های مسلح مشهور نیز چنین تهدیدی نکرده‎اند.

تایم از آمون سوفرین، مقام ارشد سابق موساد، نقل قول می‎کند:

«دلیل اینکه در تمام این سال‎‎ها موفق به مهار سوری‎‎ها و تمام کشور‎هایی که صاحب سلاح کشتار جمعی هستند، شدیم (تا از آن استفاده نکنند) این است که می‎دانیم چگونه این پیام را به آن‎ها برسانیم که بهایی که مجبور به پرداخت آن خواهند بود، بسیار گزاف است.»

به‎عبارت دیگر، آن‎ها تهدیدات را خود به‎وجود می‎آورند. تا در راستای برنامه کاری گسترده‎تری، پیش‎روی کنند؛ یعنی بتوانند حمله پیش‎گیرانه انجام دهند و قوانین بین‎المللی را پایمال کنند. سوفرین می‎گوید که واشنگتن و اسرائیل در نزاع سوریه، با هم متحد بوده‎اند.

این مسئله اخیرا واضح‎تر بوده است. هنگامی که جنگنده‎‎های اسرائیل حمله کردند، آویو کوچاوی (مدیر اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل) در واشنگتن و در حال دیدار با همتای خود در پنتاگون بود.

به‎نظر می‎رسد که آن‎ها برنامه گسترده‎تری دارند و در واقع سرنگونی اسد، سیاست بلندمدت آن‎هاست.

جیمز دوبنیز، معاون سابق وزیر خارجه، مدیر بخش «امنیت بین‎الملل و سیاست دفاعی» اندیشکده رَند است. پس از بمباران سوریه در سپتامبر 2007 توسط اسرائیل، وی پرسیده بود:

«آیا این به آن معناست که در آستانه جنگ جدیدی در خاورمیانه هستیم؟ آیا واشنگتن می‎خواهد مانع آن شود یا می‎خواهد به اسرائیل چراغ سبز نشان دهد؟

پیش از این نیز تانک‎‎های اسرائیلی به واحد توپخانه سوریه شلیک کرده بودند. آن‎ها مدعی بودند که این حمله در واکنش به تیراندازی از طرف سوریه بوده است.

نتانیاهو به‎دنبال تحریک است، دمشق از خود خونسردی نشان می‎‎دهد و زندگی میلیون‎‎ها نفر به خطر افتاده است. باید با دقت به آینده ماجرا نگاه کنیم.

گلوبال ریسرچ- استیفن لِندمَن/ ترجمه: حامد نعمت‎اللهی



٠٨:٤٠ - 1391/11/26    /    شماره : ٩٢٣٤    /    تعداد نمایش : ٤٦٨



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :2434
کل بازديدها :9900295
بازديدکنندگان آنلاين :10
بازديدازاین صفحه :64536