نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی کلمه عبور]
صفحه اصلي > دین و اندیشه > اخلاق و عرفان 


  چاپ        ارسال به دوست

خير خواهي

نویسنده: آیت الله محمد بهاری همدانی

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد وقت آن است که بدرود کنی زندان را


لیکن به شروط چندی:


الاوّل: آن که طمع هر چیز را، لاسیّما [به ویژه] راحت نفس خود را از سر بیرون کرده باشی. غرضی نداشته باشی از حرکت خود، بجز اصلاح عباد و خیرخواهی مسلمین، و تحمل جفای مخلوق؛ والا اگر مقصود مال و جاه و عزت باشد، مقصود نمی‌رسد، و به مقصد نخواهید رسید. اگر همواره مرگ در نظرت مجسم شد، آنی غافل نشدی، یمکن [امکان دارد]این ملکه حاصل گردد.
الثانی: آن که به تأمل و مشورت کار کند. به عجله و به دو نظری نه. «فانّ العجول خود رأی تقع علی الهلکة بکثیر من حیث لایشعر مهلکه» [زیرا که انسان شتابکاری که با اتکاء به اندیشه خویش عمل می‌کند، در بسیاری از موارد ناآگاهانه خود را در مهلکه می‌اندازد] که اگر تمام عقلا جمع شوند، نتوانند او را خلاص کنند،‌«وهو واضح» [و این روشن است].


الثالث: اینکه باید قوه غضبیه را تحت قوه عاقله کشیده باشد، تا غضب بی محل [بی جا] از او صادر نشود، «ضرورة انّ غبار الغضب یستروجه العقل و یعمیه، یتحجب عن الحق بمراحل شتّی» [قطعاً غبار خشم بر روی عقل پرده می‌افکند و آن را کور می‌گرداند، و در نتیجه حجابهای فراوانی میان او و حق قرار خواهد گرفت] و لذا باید در آن حال متعرض کسی نشود، ‌ولو به موعظه و حق گویی، تا قوه غضب ساکن گردد.
الرابع: اینکه باید کتوم الاسرار [رازپوش]باشد، سرّ خود را پنهان دارد. و مراد از «سرّ» آن مطلبی است که طایفه‌ای آن را ندانند، که اگر به آنها القاء کنی، یا لغو باشد، یا باعث فساد عقیده آنها گردد،‌ولو بالمآل [اگر چه نه مستقيماً بلکه با واسطه به آن بینجامد] و این به حسب اشخاص و بلاد متفاوت است.
الخامس: ‌اینکه هیچ آنی نفس خود را شفیق و ناصح نداند، بلکه او را متهم و خائن بداند، لاسّیما [به ویژه] اگر دید در مطلبی خیلی اصرار دارد، بداند که غرض در بین هست، ‌اغفال گردد.


السادس: کارهای او باید نظم و ترتیب داشته باشد. هر چیز را وقتی قرار دهد، تا مجال خلوت با نفس و خودپردازی را از دست ندهد. طوری باشد که تخلق نداشته باشد. هر چیز را در محل خود بجا آورد. هر چه وقت شد نکند، [که] مفسده زیاد دارد.
السابع: ‌اینکه در هیچ امری متکل به حول و قوه [خود] نباشد، «بل یکون فی جمیع الاحوال متّکلاً علی صانعه و خالقه جلّ شأنه» [بلکه در تمامی احوال بر آفرینندة خویش اعتماد و تکیه نماید].

منبع: کتاب چهل نامه عرفانی


٢١:١٨ - 1391/09/16    /    شماره : ٧٨٧١    /    تعداد نمایش : ٤٠٨



خروج





   مطالب مرتبط
 تقدیر آیت الله فاضل لنکرانی از طرح آرامش بهاری در قم (خبر)
 آیت الله محمد باقر موسوی شیرازی (خبر)
 راه مبارزه با شياطين (خبر)
 اصلاح نيت (خبر)
 راه مجاهده با نفس (خبر)
 اعتقاد به خالق و مخلوق (خبر)
 شناخت محرِّك (خبر)
 حكمت ارسال پيامبر اكرم(ص) (خبر)
 اختلاف قراآت (خبر)
 برگزاری مراسم بزرگداشت ارتحال آیت الله گلپایگانی(ره) (خبر)
 برگزاری کنگره شعر فاطمی با پیام آیت‌الله صافی‌گلپایگانی (خبر)
بازدیدها
امروز :5732
کل بازديدها :9896026
بازديدکنندگان آنلاين :10
بازديدازاین صفحه :158956