نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی کلمه عبور]
صفحه اصلي > دین و اندیشه > انبیاء و ائمه 


  چاپ        ارسال به دوست

گوشه ای از فضایل امام علی (ع)

انسان هرگاه به کمال الهی برسد شایسته مقام خلیفه الهی می شود. و این مقام از فضایل علی بن ابیطالب (ع) است که نمونه انسان کامل و برترین مخلوق الهی است. بنابر روایتی از رسول اکرم (ص) نقل شده است که امام علی (ع) چنان منزلت و مقامی دارد که جز خدا و پیامبر (ص) کسی را یارای شناختن او نیست در منابع آمده است مفسران و مورخان شیعه و اهل سنت معتقدند که بیش از سیصد آیه درباره علی (ع) نازل شده است.  از جمله این آیات به آیه تبلیغ (مائده/67)، ولایت(مائده/55)، اولی الامر (نساء/59)، مباهله (آل عمران/61)... می توان اشاره نمود همچنین روایات بسیاری در این باره در منابع حدیثی ذکر شده است. حتی علمای اهل سنت معتقدند:

درباره فضایل هیچ یک از اصحاب رسول اکرم (ص) همچون امام علی(ع) نقل نشده است. احادیث غدیر، منزلت، یوم الانذار و ثقلین از جمله روایات در فضیلت امیرالمؤمنین هستند. در منابع اسلامی آمده است: فضایل و مناقب امام علی(ع) به اندازه ای است که یکی از بزرگان در پاسخ به سوالی در مورد آن حضرت می گوید: چه بگویم درباره کسی که دشمنانش از روی حسد و کینه، و دوستانش از ترس جان خود، مناقب او را مخفی کردند و درعین حال فضایل او، عالم را پر کرده است.  شاید در طول تاریخ، شخص دیگری را نتوان یافت که مانند امام علی(ع) از چنین محبوبیتی در میان دوستان و دشمنان خود و همچنین در میان ادیان، فرق و ملل گوناگون برخوردار باشد که در این نوشتار به روایتی دراین باره می پردازیم.

در کتاب کشف الغمه آمده است: معاویه از ضراربن ضمره خواست: امام علی (ع) را برایش توصیف کن! ضرار گفت: مرا معاف دار. معاویه گفت: باید او را توصیف کنی! ضرار گفت حالا که ناگزیر باید توصیف کنم، به خدا سوگند که علی (ع) والا همت و پرقدرت بود قاطع سخن می گفت و به عدل و داد حکم می کرد چشمه های دانش از اطرافش می جوشید و از سر سویش سخن حکمت به گوش می رسید از دنیا و زیبایی هایش گریزان بود و با شب و وحشت آن، انس داشت. اشک فراوان و اندیشه طولانی داشت لباس خشن و خوراک درشت را خوش می داشت. در بین ما چون فردی از ما بود هرگاه سؤال می کردیم پاسخ می داد و چون وی را می طلبیدیم نزد ما می آمد. به خدا سوگند که با وجود مقرب بودن ما به او و نزدیک بودن او به ما از هیبتش توان سخن گفتن نداشتیم.

دینداران را گرامی می داشت و فقرا و مستمندان را مقرب می شمرد، نیرومند از او طمع باطل نداشت و ناتوان از عدل او ناامید نبود. وانگهی من گواهی می-دهم که او را در برخی از موارد و موافقش دیدم. هنگامی که شب پرده های تاریکی را گسترده بود و ستارگان غروب کرده بودند محاسنش را به دست گرفته و مانند مارگزیده به خود می پیچید و هم چون مصیبت زدگان گریه می کرد در حالیکه خطاب به دنیا می فرمود ای دنیا! از من بگذر و دیگری را بفریب! آیا تو خود را بر من عرضه می کنی؟ یا به من شوق داری و مرا می خوانی؟چه دور است آرزوی تو! چه دور؟ تو را سه بار طلاق باین داده ام، که در آن بازگشتی نیست. ای دنیا عمر تو کوتاه و خطر تو بزرگ و زندگی تو پست است. آه از کمی توشه سفر و ترس و وحشت این راه. پس از شنیدن این سخنان، معاویه گریست و گفت: خدا ابوالحسن را بیامرزد. به خدا سوگند که چنین بود! ای ضرار اندوه تو بر آن حضرت چگونه است؟ مانند زنی که فرزندش را در کنار سرش سر ببرند. نه می تواند جلو ریزش اشکش را بگیرد و نه اندوهش را آرام پذیر است.

به سفارش سازمان تبلیغات اسلامی قم


١٩:٢١ - 1392/08/20    /    شماره : ٢٢٣٧١    /    تعداد نمایش : ٣٠٨



خروج





   مطالب مرتبط
 گوشه ای از فضایل امام علی (ع) (خبر)
 زندگی و رویدادهای عصر امام هادی(ع) (خبر)
 شخصیت امام هادی(ع) (خبر)
 عصمت و حكمت امام صادق‌(ع) (خبر)
 جایگاه علمی امام علی(ع)در منابع اسلامی (خبر)
 حیات نورانی امام حسن عسکری(ع) (خبر)
 میلاد مقدس امام جعفر صادق(ع) (خبر)
 جلوگیری از گسترش فضایل امام علی(ع) (خبر)
 شخصیت امام هادی(ع) (خبر)
 پژوهشی درزندگی امام محمد باقر(ع) (خبر)
 مخدوش کردن فضايل علی(ع) (خبر)
بازدیدها
امروز :974
کل بازديدها :11064118
بازديدکنندگان آنلاين :1
بازديدازاین صفحه :190955