صفحه اصلي > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

یکشنبه 13 فروردین 1396 ش 4 رجب 1438 ق

یکشنبه 13 فروردین 1396 ش
4 رجب 1438 ق


    درگذشت "محمد بن علي واسطي" معروف به "ابن معلم" شاعر مسلمان(592 ق)

ابوالغنائم محمد بن علي بن فارس واسطي مشهور به ابن المُعَلِّم در سال 501 ق در عراق به دنيا آمد و تا آخر عمر در همان جا باقي ماند. او در اشعارش مضامين اخلاقي و اجتماعي را با الفاظي ساده و روان مطرح كرده است. هم‏چنين اشعاري در مدح و نيز موضوعات عرفاني دارد. ابن‏معلم هرگز از قالب‏هاي كهن عرب دست برنداشت امّا گه‏گاه كوشيد مضامين آنها را با الفاظ جديد، عرضه كند. تنها اثر به جاي مانده از ابن معلم ديوان اشعار اوست.


    شهادت حكيم "شيخ شهاب‏ الدين سهروردي" معروف به "شيخ اشراق" (587ق)
ابوالفتح يحيى بن حَبَش سُهرِوَردي ملقب به شهاب الدين، از بزرگان فلاسفه و حكماي اسلامي است كه در فقه، حديث و ديگر علوم متداول زمان، مهارت داشت. وي حكمت و اصول فقه را از مجدالدين جبلي آموخت و از اساتيد ديگر نيز بهره برد. شيخ شهاب الدين سالك مسلك اشراق بود كه مبتني بر ذوق و كشف و شهود و اشراقات انوار قلبي است. او اين مباني را مطرح و منتشر ساخت و به سير و سلوك پرداخت. در طريقه‏ي اشراق، عقل و استدلال براي رسيدن به حقايق كافي نيست، بلكه سير و سلوك عرفاني نيز براي رسيدن به معرفت ضروري به شمار مي‏رود. اين عارف مسلمان سرانجام به حَلَب رفت و از لحاظ علمي بر علماي آن سامان برتري جست و مورد لطف حاكم منطقه قرار گرفت. اما ديدگاه‏هاي فلسفي و عرفاني سهروردي باعث خشم مخالفان وي شد. پس از مدتي، بدگويىِ علماي حَلب از شيخ، حاكم را به قتل سهروردي مصمم ساخت و سرانجام وي را در سي و شش يا چهل سالگي به قتل رساندند. البته شكل قتل وي به صُوَر مختلف نقل شده است. حاكم پس از مرگ شيخ پشيمان شد و مسبّبان اين عمل را مجازات نمود. سهروردي با وجود عمر كوتاه خويش كتاب‏هاي متعددي به فارسي و عربي نوشته است كه از آن ميان مي‏توان به حكمةُ الاشراق، المبدأ و المعاد به عربي و آواز پر جبرييل و عقل سرخ به زبان فارسي اشاره كرد.


    رحلت فقيه، محدث و حكيم جليل آيت‏ اللَّه "ملاعلي علياري" (1327 ق)
علي‏بن عبداللَّه بن محمد علياري قراجه داغي تبريزي، در سال 1236 ق در روستاي سَردْرود در نزديكي تبريز، به دنيا آمد. وي ابتدا در قريه‏ي عَليار و سپس در نجف اشرف ساكن شد. ملاعلي علياري عالم، فقيه، محدث، حكيم، اديب و شاعري بود كه در نجف اشرف به كسب علوم پرداخته و از شيخ مرتضي انصاري، ميرزاي بزرگ شيرازي و سيدحسين كوه كمره‏اي اجازه روايت و اجتهاد كسب كرده بود. از آثار وي: المَقاصد، حاشيه‏ي قوانين، مِشكوةُالوُصولِ الي عِلمِ الاصول مي‏باشند. آيت‏اللَّه علياري طبع شعر خوبي داشت و در علم نجوم و رياضي نيز داراي مهارت بود. سرانجام اين عالم رباني در 91 سالگي بدرود حيات گفت و به ديدار معبود شتافت.


    رحلت عالم‏ بزرگوار و رجالي كبير شيعه، آيت‏ اللَّه "سيد محسن امين عاملي" (1371 ق)
سيدمحسن جَبَل عاملي، ملقب به "امين"، از علماي شيعه، در 1284 ق در جبل عامل زاده شد و پس از تحصيل مقدمات در زادگاه خود، راهي نجف گرديد. وي در آن‏جا در حوزه‏ي درس آيات عظام آخوند خراساني، شريعت اصفهاني، شيخ محمدطه نجف و ديگر بزرگان جاي گرفت و دانش فراوان اندوخت. سيدمحسن در 1319 ق به دمشق رفت و حامل لواي شريعت و عهده‏دار حل و عقد امور مذهبي و تدريس و تاليف گرديد. كتاب نفيس اعيانُ الشيعه اثر نفيس ايشان و از مهم‏ترين مصادر اسلامي در رجال شيعه مي‏باشد. او بيش از پنجاه سال در تاليف اين كتاب رنج برد و با اين كار مي‏خواست جامع‏ترين دايرةُالمعارف را در شرح احوال رجال شيعه به رشته‏ي تحرير درآوَرد. البَحرُ الزّاخر و ضياءُالعُقول نيز از آثار اين عالم رباني است. سيد محسن امين عاملي، خاتم مجتهدان شام و رهبر و مرجع شيعيان و مورَّخ و شاعر بزرگي بود كه مقام مرجعيّت اعلا را با حُسن تقرير و شيوايى بيان و فصاحت نظم و نثر و كثرت تاليف و شهامت و شجاعت ادبي و سياسي در خود جمع داشت. امين عاملي سعي فراواني در زدودن ريشه‏هاي خرافي كرد و علاوه بر مقام علمي و ديني، پيشاهنگ استقلال طلبان سوريه بود. سرانجام اين عالم رباني و رجالي بزرگوار شيعه، در 87 سالگي دار فاني را وداع گفت و پيكر پاك ايشان پس از تشييع با شكوه در جبل عامل و دمشق، در جوار حرم حضرت زينب(س) به خاك سپرده شد.

    قيام "محمدتقي خان پسيان" در خراسان (1300 ش)
كلنل محمدتقي خان پسيان پس از اقامت شش ساله در آلمان و مراجعت به ايران از جانب دولت مشيرالدوله به فرماندهي ژاندارمري خراسان منصوب شد. وي در دوره نخست وزيري سيدضياء الدين، اقدام به بازداشت قوام السلطنه والي خراسان كرده بود و اين امر، زمينه عداوت بين آن دو را فراهم نمود. پس از سقوط حكومت سيد ضياءالدين، قوام السلطنه به رياست الوزرايي دست يافت و كلنل پسيان را كه از مدتي قبل به كفالت خراسان رسيده بود از اين مقام بركنار كرد. ولي پسيان كفيل جديد ايالت را از كار بر كنار نمود و خود شخصاً استانداري را بر عهده گرفت. در خلال اين احوال، فرمانده كل ژاندارمري ايران، مأمور رسيدگي به كار كلنل پسيان شد و به اتفاق عده‏اي از افسران، عازم مشهد گرديد. ولي كلنل دستور داد تمام آنها را در شاهرود بازداشت و به مركز اعزام دارند. با اين اقدام، براي حكومت مركزي مسلّم شد كه او عليه دولت قيام كرده است و حاضر به اجراي دستورات نيست. قوام السلطنه به رؤساي ايلات متوسل شد و درخواست كمك نمود تا كلنل را دستگير نمايند. قوايي از طرف ايلات جمع‏آوري و به سمت مشهد حركت داده شد. كلنل براي دفع خطر، به استقبال آنها رفت و در نزديكي قوچان جنگ سختي بين طرفين درگرفت. پس از چندي زد و خورد و وارد آمدن تلفات سنگين به دو طرف، مهمّات قواي كلنل تمام شد و خود در دهم مهر 1300ش به قتل رسيد. هنگام شهادت، بيش از سي سال از عمرش نگذشته بود. خبر قتل او در مشهد با هيجان مردم و عزاي عمومي توأم بود و از جنازه وي با احساسات و نطق‏هاي پرشور مشايعت كردند.


    هتك حرمت رژيم بعثي عراق به اماكن مقدس نجف و كربلا در جريان انتفاضه مردم عراق (1370 ش)
در پي قيام مردم مسلمان عراق عليه رژيم خونخوار بعث اين كشور در اوايل اسفند 1369 ش و درگيري شديد بين دو طرف، مزدوران بعثي براي جريحه‏دار كردن احساسات پاك مسلمانان و به ويژه شيعيان، با يورش به زائران روزه‏دار امام علي(ع) و امام حسين(ع) در نجف اشرف و كربلاي معلّي، پس از شهيد و مجروح كردن تعدادي از آنان، به بارگاه ملكوتي اين دو امام بزرگوار اهانت نمودند. همچنين رژيم منفور بعث در روزهاي نوزدهم و بيستم ماه رمضان آن سال به مراسم عزاداري مردم شهرهاي نجف و كربلا و ديگر شهرها يورش برده و ضمن جلوگيري از مراسم، گروهي را دستگير كرده و اين شهرها را تحت كنترل شديد امنيتي قرار دادند. رژيم صدام، مردم عراق را به جرم اين كه مي‏خواهند سرنوشت خود را به دست خود رقم بزنند، مرتكب اين جنايات گرديد. اين اهانت به مقدسات اسلامي كه در معيت و همراهي نيروهاي آمريكايي صورت مي‏گرفت، موجي از اعتراضات عليه رژيم بعث عراق را به وجود آورد و اين رژيم را بيش از پيش، منفور جهانيان نمود. ابعاد جنايات اين رژيم، بعد از سقوط در سال 1382، بر جهانيان آشكارتر گرديد و مردم جهان به عمق جنايات عمال رژيم آگاه‏تر شدند.


    روز طبيعت
•    و أنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنبَتنا فِيها مِن كُلِّ زَوجٍ كَريمٍ)
و از آسمان آبي فرو فرستاديم و در آن (زمين) از هر نوع ]گياه [نيكويي رويانديم
لقمان ، آيه 10 .
•    وَ أنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنبَتنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهجَةٍ)
و براي شما از آسمان آبي فرو آورديم و به وسيله آن باغ‏هاي سرورانگيز رويانديم
نمل ، آيه 60 .
•    پيامبرصلي الله عليه وآله : النَّظَرُ في ثَلاثَةِ أشياءٍ عِبادَةٌ : النَّظَرُ فِي وَجهِ الوالِدَينِ و فِي المُصحَفِ و فِي البَحرِ
نگاه كردن به سه چيز عبادت است : به صورت پدر و مادر ، به قرآن و به دريا
بحار الأنوار ، ج 10 ، ص 368 .
•    پيامبرصلي الله عليه وآله : لاتُحرِقُوا النَّخلَ و لاتُغرِقوهُ بِالماءِ و لاتَقطَعُوا شَجَرَةً مُثمِرَةً و لاتُحرِقُوا زَرعاً لأِنَّكُم لاتَدرونَ لَعَلَّكُم تَحتاجُونَ إلَيهِ
نخل را نسوزانيد و آن را در آب غرق نكنيد. درخت بارور را قطع نكنيد و زراعت را به آتش نكشيد ؛ زيرا شما نمي‏دانيد ، شايد در آينده به آن نيازمند شويد
الكافي ، ج 5 ، ص 29 .
•    امام علي‏ عليه السلام : النَّظَرُ إلَي الخُضرَةِ نُشرَةٌ
نگاه كردن به سبزه موجب شادابي است
نهج البلاغه ، حكمت 400 .
•    امام صادق‏ عليه السلام : لاتَطيبُ السُكني إلّا بِثَلاثٍ : الهَواءِ الطَّيِّبِ وَ الماءِ الغَزيرِ العَذبِ و الأرضِ الخَوّارَةِ
زندگي با سه چيز خوش مي‏شود : هواي پاك ، آب فراوان گوارا و زمين نرم و سست [آماده زراعت]
تحف العقول ، ص 320 .
•    امام صادق‏ عليه السلام : النَّشوَةُ في عَشَرَةِ أشياءَ : المَشي و الرُّكُوبِ و الاِرتمِاسِ فِي الماءِ و النَّظَرِ إلَي الخُضرَةِ
شادابي در ده چيز است : پياده روي ، [اسب] سواري ، آب تني (شنا) و نگاه كردن به سبزه . . .
الخصال ، ص 443 .
•    امام كاظم‏ عليه السلام : ثَلاثَةٌ يَجلينَ البَصَرَ : النَّظَرُ إلَي الخُضرَةِ و النَّظرُ إلَي الماءِ الجاري و النَّظَرُ إلَي الوَجهِ الحَسَنِ
سه چيز ديده را روشني مي‏بخشد : نگاه به سبزه ، نگاه به آب جاري و نگاه به صورت زيبا
الخصال ، ص 92 .



٠٩:٤٠ - 1395/12/25    /    شماره : ٦٢٢٩٧    /    تعداد نمایش : ٧٩



خروج





   مطالب مرتبط