صفحه اصلي > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

دوشنبه 21 فروردین 1396 ش 12 رجب 1438 ق

دوشنبه 21 فروردین 1396 ش
12 رجب 1438 ق


    وفات "عباس بن عبدالمطلب"، عموي پيامبر(ص) اسلام(32 ق)

عباس ابن عبدالمطلب، عموي پيامبر(ص) و يكي از بزرگان قريش بود. مورخان معتقدند كه وي قبل از هجرت پيامبر به مدينه، پنهاني مسلمان شد. عباس پس از هجرت نيز در مكه ماند و اخبار فعاليت‏هاي مشركان بر ضد مسلمانان را به پيامبر اطلاع مي‏داد. وي در جنگ حنين در سال هشتم هجري به مسلمانان پيوست و شجاعانه جنگيد. عباس پس از فتح مكه از جانب رسول خدا عهده دار تامين آب براي زائران خانه‏ي خدا گرديد. پيامبر در وصف عموي خود عباس، چنين فرموده‏اند: "او بخشنده‏ترين مرد قريش بود. با خويشاوندان خود، خوش رفتار بود و در عقل و ذكاوت شهرت داشت. با بردگي و برده‏داري مخالفت مي‏كرد و شمار زيادي از بردگان را آزاد ساخت". عباس ابن عبدالمطلب در زمان خلافت عثمان، خليفه‏ي سوم درگذشت و در بقيع مدفون گشت.


    انتخاب كوفه به عنوان مقر حكومت امام علي(ع)(36 ق)
اميرالمؤمنين امام علي(ع) پس از پيروزي در جنگ جمل به همراه لشكريان و گروهي از مردم بصره به شهر كوفه وارد شد و آن جا را به عنوان مركز حكومت اسلامي خود انتخاب كرد. كوفه از آن جهت كه در مرز شام بود، اين امكان را به امام مي‏داد كه در مقابل فتنه‏هاي معاويه، ايستادگي نمايد. ايشان پس از ورود به كوفه به مسجد رفت و پس از نماز، خطبه‏اي ايراد نمود. از آن پس به تنظيم امور حكومت پرداخت و استانداران را براي خدمت به سوي محل ماموريتشان فرستاد


    درگذشت "ابوحُذيفه" راوي حديث و اخبار تاريخي و داستان‏هاي پيامبران(206 ق)
ابوحُذيفه مدتي را در شهرهاي مكه و مدينه به سر بُرد و به فراگيري حديث مشغول شد. وي راوي احاديثي معتبر بود كه از پيامبر نقل مي‏گرديد. يكي از تاليفات مهم ابوحذيفه، المُبتداء، نام دارد كه درباره‏ي خلقت انسان و داستان‏هاي پيامبران است. هم‏چنين شرح روايتي از امام جعفر صادق(ع) درباره‏ي معراج رسول اكرم(ص) از ديگر آثار با ارزش او به شمار مي‏رود.


    درگذشت علامه مجاهد سید محسن امین عاملی، مؤلف «اعیان الشیعه» (1371ق)
سید محسن امین حسینی عامِلی (۱۲۸۴- ۱۳۷۱ق‌)، فقیه، ادیب و شرح حال نگار شیعی اهل جبل عامل لبنان که نسب وی به حسین ذی الدمعه فرزند زید شهید می‌رسد. او برای پیگیری علوم دینی به‌ نجف اشرف هجرت‌ کرد و سطح‌ و خارج فقه و اصول را آموخت‌ و به‌ درجه اجتهاد رسید و خود نیز شاگردانی‌ تربیت‌ کرد. وی‌ افزون‌ بر علوم‌ دینی‌، در ادب‌ نیز دستی‌ داشت‌ و شعر می‌سرود و نقد شعر می‌کرد. اعیان الشیعه مهمترین‌ اثر دانشنامه‌ای‌ مشتمل‌ بر معرفی علما و بزرگان‌ شیعه است و با هدف‌ شناساندن‌ هویت‌ فرهنگی‌ شیعه‌ و یادآوری‌ نقش‌ امامیه‌ در اعتلای‌ تمدن اسلامی تدوین‌ شده‌ است‌. وی برای‌ تأمین‌ منابع‌ تحقیق‌ و تألیف‌، به‌ نقاطی‌ چون‌ سوریه، ‌اردن، فلسطین، مصر، عراق ‌و ‌ایران سفر کرد. وی در سال ۱۳۷۱ق (۱۳۳۰ش) در دمشق درگذشت و در مقابل حرم حضرت زینب (س)، مقابل درب بزرگ دفن شد.

    قتل "لطفعلي خان زند" آخرين فرمانرواي زنديه به فرمان "آقامحمد خان قاجار"(1209 ق)
لطفعلي خان زند، پسر جعفرخان بن صادق خان، يعني نواده‏ي برادري كريم خان زند و هشتمين و آخرين خانِ سلسله‏ي زنديه از سال 1203 تا 1209 ق، فرمان رانده است. با وجود سنِّ كم، به فتوحات مهمي نايل آمد و تا زنده بود، آقامحمدخان قاجار از او بر جان و دولت خويش، بيم داشت. با به قدرت رسيدن خانِ قاجار، جنگ بين آن دو درگرفت و لطفعلي خان زند شكست خورد. لطفعلي خان زند پس از شكست از سپاه آقامحمدخان قاجار در كرمان، به بم گريخت. در آن‏جا به دست يكي از يارانش كه به او خيانت كرد، گرفتار شد و به دست دشمن خونخوار خود آقامحمدخان افتاد. پادشاه قاجار با انگشتان خود دو چشم لطفعلي‏خان را از حدقه بيرون آورد و پس از شكنجه‏هاي فراوان و اعمال وحشيانه، او را در تهران به قتل رساند. قبر او در امامزاده زيد تهران واقع است.


    تولد عالم فاضل آيت‏ اللَّه "سيدمصطفي خميني" فرزند ارشد "امام خميني" (1349ق)
آيت‏اللَّه سيد مصطفي خميني در 12 رجب 1349 قمري در شهرستان قم ديده به جهان گشود. پس از اتمام دروس ابتدايى، به فراگيري دروس اسلامي پرداخت، دوره سطح را در محضر اساتيدي چون حائري، صدوقي، سلطاني و شيخ محمد جواد اصفهاني گذارند. در 21 سالگي مشغول دروس خارج گشته و از محضر آيت‏اللَّه بروجردي، پدر بزرگوارش امام خميني(ره) و محقق داماد استفاده كرد. حاج سيدمصطفي خميني در علم رجال و تاريخ، اطلاعات گسترده‏اي داشت. معظم له علاوه بر مقام و درجه‏اي كه در فقه و اصول داشت، در علوم معقول، فلسفه و كلام نيز متبحّر بود. هم‏چنين آثاري از ايشان به يادگار مانده است كه مكاسب محرّمه، تفسير قرآن، القواعد الحكميه و كتاب البيع از آن جمله‏اند. آيت‏اللَّه مصطفي خميني همراه و همگام با پدر بزرگوارش عليه استبداد مبارزه كرد و سرانجام از سوي عُمّال شاه، مسموم شد و در نجف اشرف به شهادت رسيد.

    رحلت حكيم، عارف و عالم گرانقدر "ميرزا ابوالحسن جلوه" (1276 ش)
حكيم ميرزا ابوالحسن بن محمد جلوه، عارف، فيلسوف و متكلم شيعي ايراني معروف به ميرزاي جلوه در حدود سال 1202ش  (1238ق) در احمدآباد گُجُراتِ هند متولد گرديد. در 7 سالگي به اتفاق خانواده به زَواره اصفهان، زادگاه اجدادش بازگشت و در 14 سالگي پدرش را از دست داد. چون پدران و نياكان ميرزا ابوالحسن، اهل علم و فضل بودند، او نيز تحت تاثير فضاي موروثي خانواده واقع شد و تصميم گرفت كسب دانش را تا پاي جان دنبال كند. پس در زمره طالبان علم درآمد و با وجود سختي‏هاي زندگي، مقدمات دانش‏هاي گوناگون ديني آن زمان مانند: زبان و ادبيات عرب، منطق، كلام، تفسير، حديث و فلسفه را فرا گرفت و به ويژه در حكمت الهي و طبيعي به مقامي در خور توجه رسيد. ايشان در اين ميان با شاعران بزرگ اصفهان هم دوستي داشت و به محافل ادبي رفت و آمد مي‏كرد، چندان كه ذوق شاعري در او پديد آمد و با پژوهش و كار علمي و هنري بسياري كه در اين زمينه كرد و تمرين‏هايي كه بدان دست يازيد، سخنوري چيره دست و توانا گرديد و "جلوه" تخلص نمود. ميرزا ابوالحسن جلوه پس از سالياني توقف در اصفهان و كسب مدارج والاي علمي، در 35 سالگي به تهران عزيمت كرد و در مدرسه دارالشفاي تهران اقامت گزيد. وي به مدت، چهل سال در اين مدرسه به تدريس و تحقيق و تأليف روزگار گذراند و معيشت خود را از املاك اجدادي تأمين مي‏كرد. مجلس درس او ميعادگاه دانش‏پژوهان و بزرگان و دانشمنداني بود كه از هر كران براي بهره‏گيري از درياي دانش او بدانجا مي‏شتافتند. ناصرالدين شاه قاجار چندين بار به ديدار او رفت و در حجره محقر او نشست و درباره مسائل گوناگون علمي و فلسفي به گفتگو با او پرداخت و مشكلات خود را در ميان نهاد و پاسخ شايان شنيد. پادشاه او را بسي گرامي مي‏داشت اما ميرزاي جلوه هيچ بهره مادي از نزديكي به دربار و شاه برنگرفت و خواستار هيچ نعمتي غير از خداي منعم فياض نگشت. ميرزاي جلوه از بزرگترين دانشمندان فلسفه و حكمت به شمار مي‏آمد. وي آثار متعددي همچون حواشي بر اسفار ملاصدرا و شفاي ابن‏سينا دارد و همچنين رساله‏هايي در وجود و اقسام آن، تركيب و احكام آن و نيز بيان استجابت دعا و ديوان اشعار نغز و زيبايي از ايشان به جاي مانده است. اين حكيم بزرگ در طول بيش از ده‏ها سال تدريس، شخصيت‏هاي فرهيخته‏اي همچون: ميرزا طاهر تنكابني، سيدحسين بادكوبه‏اي، ميرزا حسن كرمانشاهي، ميرزا مهدي آشتياني، شيخ عبدالنبي نوري، ميرزا علي اكبر حكيم يزدي، ميرزا محمدعلي شاه‏آبادي، آخوند ملامحمد كاشاني و جهانگيرخان قشقايي و... تربيت نمود. ميرزا ابوالحسن جلوه سرانجام در 21 فروردين 1276ش برابر با 6 ذي‏قعده 1314ق در 74 سالگي بدرود حيات گفت و در جوار مقبره ابن‏بابويه در شهر ري به خاك سپرده شد.


    موضع‏گيري "امام خميني"(ره) در مورد روحانيت و سياست پس از آزادي از زندان (1343 ش)
پس از سخنراني امام خميني(ره) در سيزدهم خرداد 1342ش و دستگيري ايشان توسط رژيم طاغوت و وقوع قيام پانزدهم خرداد، رژيم، آن حضرت را نزديك به ده ماه درحبس نگاه داشت و سپس در خانه‏اي تحت نظر گرفت. اما عكس‏العمل شديد مردم در مورد اين محاصره، بازهم رژيم را به عقب‏نشيني وادار كرد تا آن‏كه امام خميني را در هجدهم فروردين 1343 آزاد كردند. پس از آزادي امام خميني(ره)، رژيم وانمود كرد كه امام با نظام پهلوي به تفاهم رسيده است. روزنامه اطلاعات در اين‏باره نوشت: "چقدر جاي خوشوقتي است كه جامعه روحانيت نيز اكنون با همه مردم، همگام در اجراي برنامه‏هاي انقلاب شاه و مردم شده است". اين خبر با واكنش تند آن بزرگوار مواجه شد. از اين رو حضرت امام سه روز پس از آزادي، در بيست و يكم فروردين 1343، طي نطقي، طوفاني از خشم و نفرت عليه رژيم ستمشاهي به پا كردند و رژيم را وادار ساختند كه دست به عقب‏نشيني فضاحت باري بزند. ايشان در اين نطق فرمودند: "در اين روزنامه، تحت عنوان اتحاد مقدس در سرمقاله نوشته بودند كه با روحانيت تفاهم شده و روحانيان با انقلاب سفيد شاه و ملت موافق هستند. كدام انقلاب؟ كدام ملت؟ ]آيا[ اين انقلاب مربوط به روحانيت و مردم است؟! آقايان كه در دانشگاه هستيد، برسانيد به همه كه روحانيت با اين انقلاب موافق نيست. خميني را اگر دار بزنند تفاهم نخواهد كرد." اين سخنراني باعث شد كه رژيم با دست‏پاچگي نماينده‏اي به محضر امام بفرستد و رسماً عذرخواهي كند. در گام بعدي، رژيم، امام را از دخالت در سياست برحذر داشت و سياست را حيله و دروغ معرفي كرد. ولي امام ضمن رسوا كردن چهره طاغوت، لزوم دخالت روحانيت در سياست را يادآور شده و سياست را از ديانت جدا ندانستند.


    ترور نافرجام "محمدرضا پهلوي" در كاخ مرمر(1344 ش)
در ساعت 9 صبح 21 فروردين 1344، هنگامي كه محمدرضا پهلوي عازم دفتر كار خود در كاخ مرمر بود، سرباز وظيفه رضا شمس‏آبادي او را به مسلسل بست، ولي گلوله‏ها به شاه اصابت نكرد و دو نفر از محافظين محمدرضا كشته و دو نفر نيز زخمي شدند. پس از اين تيراندازي بلافاصله شمس‏آبادي توسط گارد محافظ به شهادت رسيد. شاه براي نشان دادن سلامتي خود، در اتومبيلي رو باز به گردش پرداخت و روزنامه‏ها نوشتند: بين چند نفر سرباز در كاخ مرمر نزاع در گرفت كه به تيراندازي و كشته و مجروح شدن چند سرباز منجر گرديد. علي‏رغم سركوب انقلاب مردم در 15 خرداد 42 و تبعيد رهبر اين نهضت، اين ترور نشان داد كه مخالفان شاه حتي در كاخ وي نيز رسوخ كرده‏اند و حركت انقلابي همچنان ادامه دارد.


    تأسيس "بنياد مسكن انقلاب اسلامي "به فرمان" امام خميني(ره) (1358)
قبل از پيروزي انقلاب، با تبعيض‏هاي فراواني كه در جامعه وجود داشت قشر عظيمي از مستضعفان از داشتن خانه محروم بودند. با پيروزي انقلاب اسلامي، حضرت امام خميني (ره)، در جهت احقاق حقوق محرومان، طي حكمي، اولين نهاد سازندگي براي رفع مشكل مسكن را تأسيس كردند. امام در اين فرمان، حساب 100 را در تمامي شعب بانك ملي افتتاح فرمودند و پايه و اساس بنياد مسكن انقلاب اسلامي را بنا نهادند. حضرت امام در پيام خود فرمودند: "هيچ كس در هيچ گوشه مملكت نبايد از داشتن خانه محروم باشد. بر دولت اسلامي است كه براي اين مسأله مهم چاره‏اي بيانديشد و بر همه مردم است كه در اين مورد همكاري كنند". بنياد مسكن انقلاب اسلامي، بنا به اقتضاي زمان، در اول انقلاب شروع به توزيع زمين در بين محرومان كرد. بعد از شهريور سال 1372 و تشكيل شوراي عالي اداري، كار اصلي بنياد كه در آغاز در شهرها تمركز يافته بود به روستاها منتقل شد و كار بازسازي مناطق آسيب ديده از حوادث به اين بنياد محول گرديد.


    بمباران شيميايي "مريوان" توسط قواي بعثي عراق در جريان جنگ تحميلي (1367 ش)
در ادامه جنايت‏هاي وحشيانه رژيم بعث، در چنين روزي در اثر بمباران شيميايي مريوان در غرب ايران و نيز منطقه فاو توسط رژيم عراق، تعداد زيادي از مردم غيرنظامي و نظامي، شهيد و مجروح شدند. رژيم عراق در آخرين سال تجاوز خود به خاك ايران، استفاده از سلاح‏هاي شيميايي را به شدت افزايش داد و صدها تن از نظاميان و غيرنظاميان ايراني را شهيد و هزاران تن را مجروح نمود. با اين حال نه تنها مجامع بين‏المللي و كشورهاي غربي در قبال اين گونه اقدامات غيرانساني رژيم عراق سكوت كردند، بلكه برخي از دولت‏هاي غربي نيز براي تهيه سلاح‏هاي شيميايي، به رژيم خونخوار عراق كمك‏هاي قابل توجهي نمودند. در اواخر سال 1381، كشورهاي غربي كه خود تأمين‏كننده مواد تشكيل‏دهنده سلاح‏هاي شيميايي رژيم بعثي بودند، به بهانه توليد سلاح‏هاي كشتار جمعي توسط عراق، به اين كشور حمله كرده و در فروردين 1382 حكومت آن را ساقط كردند.


    شهادت امير سپهبد "علي صيادشيرازي" جانشين ستاد كل نيروهاي مسلح (1378 ش)
اميرسپهبد علي صياد شيرازي در سال 1323ش در شهرستان درگز در استان خراسان به دنيا آمد و پس از تحصيلات دبيرستان، وارد دانشگاه افسري شد. وي در سال 1346 موفق به اخذ درجه كارشناسي از دانشگاه افسري گرديد و پس از طي دوره تخصصي توپخانه، به عنوان استاد در مركز آموزش توپخانه اصفهان مشغول به تدريس شد. او از مخالفان رژيم شاه بود تا جايي كه توسط عوامل آن رژيم دستگير و زنداني شد و در آستانه پيروزي انقلاب، در بهمن 57 آزاد گرديد. وي از اين زمان، خود را در اختيار انقلاب اسلامي قرار داد و در صحنه‏هاي سرنوشت‏ساز پيكار با دشمنان انقلاب، شركتي فعالانه داشت، شهيد صياد شيرازي در بحبوحه غائله ضدانقلاب در كردستان در سال 1358، به فرماندهي عمليات شمال غرب كشور برگزيده شد و به همراه شهيد چمران و ديگر رزمندگان اسلام، نقش مهمي در پاكسازي منطقه از لوث عناصر ضد انقلاب ايفا كرد. اين امير ارتش اسلام، پس از خلع بني‏صدر، براي پايان دادن به ناهماهنگي ارتش و سپاه، قرارگاه مشترك عملياتي سپاه و ارتش را راه‏اندازي كرد و به عنوان فرمانده ارتش در همانجا مشغول فعاليت گرديد. ايشان در 9 مهر 1360 به پيشنهاد شوراي عالي دفاع و با حكم حضرت امام خميني(ره)، به فرماندهي نيروي زميني ارتش منصوب شد كه در سلسله عمليات پيروزمند ثامن‏الائمه، طريق القدس، فتح المبين، بيت‏المقدس، رمضان، مسلم بن عقيل، مطلع الفجر، محرم، والفجر 3 2 1، خيبر و بدر فرماندهي نيروهاي ارتش را بر عهده داشت. شهيد صياد شيرازي نقش حساسي در آزادسازي خرمشهر ايفا نمود و حضور او در هشت سال دفاع مقدس، پيروزي‏هاي متعددي را براي كشور اسلامي به همراه داشت. وي در تيرماه 1365 به فرمان امام به عضويت شوراي عالي دفاع منصوب شد و در ارديبهشت 1366، به درجه سرتيپي ارتقاء يافت. امير شجاع اسلام، در سال 1368 به سمت معاونت بازرسي ستاد ارتش، در شهريور 1372 به سمت جانشين رييس ستاد كل ارتش و در فروردين 1378، از طرف مقام معظم رهبري به درجه سرلشكري نائل آمد كه اين درجه با افتخار شهادت به سپهبدي ارتقاء يافت. سرانجام امير سپهبد صياد شيرازي، جانشين ستاد كل نيروهاي مسلح در بامداد بيست و يكم فروردين 1378 به دست عوامل گروهك منافقين در تهران به شهادت رسيد و در تشييعي باشكوه، با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامي و انبوه مردم در بهشت‏زهرا به خاك سپرده شد.


    افتتاح طرح بزرگ آبرساني كشور در زاهدان (1382 ش)
بزرگ‏ترين طرح آبرساني كشور و خاورميانه از نظر فناوري نوين صنعت آب، با هدف تأمين حدود چهل درصد آب شرب شهروندان زاهدان، از چاه نيمه‏هاي زابل در خطوط لوله‏اي با 193 كيلومتر طول و 900 ميليمتر عرض افتتاح شد. از ويژگي‏هاي بارز اين طرح، نصب تأسيسات ايستگاه‏هاي پمپاژ در نقاطي به ارتفاع 1510 متر است كه در نوع خود بي‏نظير مي‏باشد. ميزان برداشت آب از اين خط در ابتدا نه ميليون متر مكعب است كه تا سه برابر قابل افزايش مي‏باشد.



٠٦:١٤ - 1395/12/25    /    شماره : ٦٢٢٨٩    /    تعداد نمایش : ٥٨



خروج





   مطالب مرتبط