صفحه اصلي > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

جمعه 25 فروردین 1396 ش 16 رجب 1438 ق

جمعه 25 فروردین 1396 ش
16 رجب 1438 ق


    درگذشت "ابن خيرون" محدث مسلمان(539 ق)

ابومنصور محمد بن عبدالملك بن حسن بن ابراهيم عطار، معروف به ابن خيرون، محدث و استاد علم قرائت در خانداني كه همه از رجال حديث و قرائت بوده‏اند، در سال 454 ق در بغداد به دنيا آمد. وي علم قرائت را از مشايخ معروف زادگاه خود مانند ابوالبَركات و عبدُالسّيّد فرا گرفت. از جمله آثار او المِفتاح و المُوَضّح در باره‏ي قرائات دهگانه است كه نسخه‏اي از آنها در دسترس نيست. ابن خيرون در حديث نيز دستي داشته و مورد وثوق بزرگان حديث مي‏باشد. سرانجام ابن خيرون در شانزدهم رجب سال 539 ق در 85 سالگي در بغداد درگذشت و در همان شهر به خاك سپرده شد.


    خروج جناب فاطمه بنت اسد همراه نوزادش علی بن ابیطالب(علیه السلام) از داخل کعبه پس از سه روز (10سال قبل از بعثت)
    وقوع جنگ "چالدران" بين قواي صفوي و عثماني در نزديكي تبريز(920 ق)

پس از روي كار آمدن سلطان سليم اول، رابطه‏ي ايران و عثماني رو به تيرگي بيشتر نهاد. او به سمت نواحي غربي ايران لشكركشي كرد و در سال 920 ق جنگ سختي در چالدران از نواحي ماكو بين شاه اسماعيل صفوي و سلطان سليم عثماني روي داد. شاه اسماعيل كه قسمت اعظم قشونش در آسياي مركزي مشغول جنگ با ازبكان بودند، تصميم به جنگ تدافعي گرفت، زيرا نيروهاي عثماني دو برابر قواي ايران بود. در ابتداي جنگ، پيروزي با سپاه ايران بود، ولي به علت كثرت نيروهاي عثماني، شكست بر ايران، مستولي شد و با كشته شدن سرداران ايراني و اسارت حرم شاه، اسماعيل صفوي مجبور به عقب‏نشيني گرديد. در اين جنگ سه هزار عثماني و دو هزار ايراني كشته شدند ولي علت اصلي در شكست شاه اسماعيل، وجود توپخانه‏ي عثماني بود كه جنگ را به نفع ترك‏ها به پايان رساند. پس از عقب نشستن سپاهيان صفوي، سلطان سليم تبريز را اشغال كرد، ولي به زودي بر اثر مقاومت ملي، مجبور شد تبريز و آذربايجان را تخليه كند. گويند پس از اين واقعه،كسي شاه اسماعيل راخندان نديد.


    رحلت فقيه بزرگوار آيت اللَّه "ميرزاكاظم نجفي‏ تبريزي" (1416 ق / 19 آذر 1374 ش)
    مرگ "اميراسداللَّه علم" نخست‏ وزير و وزير دربار پهلوي (1357 ش)

اميراسداللَّه عَلَم در سال 1298 ش در بيرجند متولد شد. پدرش كه از خوانين شهر قائن بود، از دوستان رضاخان به شمار مي‏رفت. در سال‏هاي بعد با حمايت سازمان جاسوسي انگلستان، رهبري عده‏اي از روزنامه‏نگاران و دانشجويان و فعالان سياسي جوان را به عهده داشت. عَلَم بعدها در كودتاي 28 مرداد 32 نقشي جدي ايفا كرد و پس از كودتا با دريافت مشاغل حساس، پاداشي در خور گرفت. پس از كودتا نيز، عَلَم به رابط مطمئن شاه با دولت‏هاي آمريكا و انگليس تبديل شد. علم، طراح و مجري اصلي انقلاب سفيد در سال‏هاي 1342 - 1341 به درخواست آمريكا و از آغاز دهه 1340، بزرگترين بازيگر دربار پهلوي بود. سمت‏هاي نخست‏وزيري و مهمتر از آن، وزارت دربار شاهنشاهي، از عَلَم چهره‏اي مقتدر در نظام رهبري ايران ساخت. او از 1333 تا پايان عمر به مدت حدود 24 سال وزير دربار شاه و تصميم‏گيرنده اصلي در نظام حكومتي كشور پس از شاه بود. سرانجام، اسداللَّه عَلَم، اين مهره سرسپرده طاغوت، در 59 سالگي به بيماري سرطان در نيويورك درگذشت. از وي دفترچه خاطراتي به جاي مانده كه حاوي اطلاعات ذيقيمتي از دربار فاسد شاه است كه پس از مرگش منتشر گرديد.


    شهادت برادر "رضا چراغي" فرمانده لشكر محمد رسول ‏اللَّه(ص) (1362ش)
    عمليات نصر 1 در غرب بانه توسط سپاه (1366ش)
    عمليات نامنظم فتح 5 در شمال سليمانيه توسط سپاه پاسداران (1366ش)

عمليات نامنظم فتح 5 با رمز مبارك يا صاحب الزمان(عج) در منطقه ماووت در استان سليمانيه عراق با هدف انهدام مراكز نظامي دشمن صورت گرفت. رزمندگان تحت فرمانده قرارگاه رمضان، متشكل از سپاه پاسداران و معارضين كُرد عراقي، با عبور از كوهستان‏هاي صعب العبور، خود را به اهداف از پيش تعيين شده رساندند و بعثيان را مورد تهاجم قرار دادند. در اين عمليات علاوه بر آزادي‏سازي چندين ارتفاع مهم منطقه و انهدام پايگاه‏هاي دشمن، حدود 1200 نفر از مزدوران بعث كشته و زخمي شدند و 300 تن ديگر به اسارت رزمندگان اسلام در آمدند.


    اعتراف صريح بغداد به استفاده از سلاح‏هاي شيميايي در طول جنگ (1367 ش)
در حالي كه در طول جنگ هشت ساله، جمهوري اسلامي ايران بارها نسبت به استفاده عراق از سلاح‏هاي شيميايي عليه رزمندگان اسلام به مجامع بين‏المللي شكايت برده و گروه‏هايي براي بررسي و تحقيق اعزام شده بودند، با اين حال، عراق از تأييد و يا تكذيب استفاده از اين سلاح‏ها خودداري مي‏كرد. تا اين كه در اين روز، در حالي كه جنگ به شدت بين دو طرف ادامه داشت، عراق رسماً به استفاده از سلاح‏هاي شيميايي شامل گازهاي سمي و خطرناك خردَل و اعصاب عليه اهداف نظامي و غيرنظامي اعتراف نمود.


    درگذشت استاد دكتر "محمد جواد مشكور" مورخ، اديب و زبان شناس معاصر (1374 ش)
دكتر محمد جواد مشكور، در سال 1297 ش در تهران به دنيا آمد. پس از طي دروس مقدماتي، وارد دانشگاه تهران شد و پس از اخذ ليسانس ادبيات فارسي از تهران، در سال 1332 راهي فرانسه شد. وي در سال 1335 به اخذ درجه دكترا در تاريخ اسلام از دانشگاه سوربُن نائل گشت و پس از مراجعت به ايران، به تدريس در دانشگاه تبريز و سپس، دانشگاه تهران پرداخت. دكتر مشكور همچنين در سال 1353 به عنوان رايزن فرهنگي ايران به دمشق اعزام شد و ضمن تدريس در دانشگاه دمشق، دو كرسي زبان و ادبيات فارسي را در دانشگاه دمشق و حَلَب تأسيس كرد. وي با تسلط به زبان‏هاي عربي، فرانسه و انگليسي و نيز آشنايي با زبان‏هاي تركي اسلامبولي، لاتين و آلماني و زبان‏هاي باستاني، كتب معتبري در زمينه فِرَق و مذاهب، اديان و عرفان، زبان‏هاي آريايي و سامي به نگارش در آورده است. استاد مشكور داراي 47 عنوان كتاب و بيش از يكصد مقاله مي‏باشد كه تاريخ ايران زمين، تاريخ اسلام و ايران و... از آن جمله‏اند. وي نامي جاويد در دفتر فرهنگ و ادب ايران زمين و تمدن اسلامي از خود يادگار گذاشت تا اينكه در 77 سالگي به علت عارضه مغزي به رحمت ايزدي پيوست.


    روز بزرگداشت اديب و عارف شهير "شيخ فريد الدين عطار نيشابوري"
شيخ فريدالدين محمد بن ابراهيم نيشابوري مشهور به عطار، شاعر و عارف نام آور ايراني در قرن ششم و آغاز قرن هفتم هجري است. وي در ابتدا شغل عطاري داشته و پس از تغيير حال، در سِلك صوفيان و عارفان درآمد. عاقبت پس از سفرهاي متعدد، در زادگاه خود رحل اقامت افكند. عطار به حق از شاعران بزرگ متصوفه است كه كلام ساده و گيرنده او با عشق و شوقي سوزان همراه مي‏باشد. زبان نرم و گفتار دل انگيزش كه از دلي سوخته و عاشق و شيدا بر مي‏آيد، حقايق عرفاني را به نحوي خاص در دل‏ها جايگزين مي‏سازد. غير از ديوان مفصّل عطار، مثنوي‏هاي متعدد او مانند اسرارنامه، الهي‏نامه، مصيبت‏نامه، خسرونامه، سي‏فصل و لسان‏الغيب و... مشهورند. معروفترين مثنوي‏هاي عطار، منطق‏الطير نام دارد و كتاب تذكرة الاولياء در بيان مقامات عرفا نيز از آثار مشهور منثور اوست.


٠٥:٤٧ - 1395/12/25    /    شماره : ٦٢٢٨٥    /    تعداد نمایش : ٧٢



خروج





   مطالب مرتبط