نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

قصیده ی نوروزی

سعید سلیمان پور( بوالفضول)

قصیده ی نوروزی

 

"نوبهـــــــار آمـــــــد و آورد گــل و یاسمنا"                      خرج اين عيــــــد در آورد همي دخـل منا!

پيشتـــــر زانكـــه رسد كوكبه ي مهمانان                       نشد اينكــه بگريزيم بــــه دشت و دمنـا

تــــــا بجنبيم ، يهـــو بر سرمـان شد آوار                        خيلي ازپير و جوان،خـرد وكلان،مرد و زنا

تــــو نگـو بهر چنين  يورش سختي  قبلاً                        كــــــل فاميل همـــاهنگ شده تلفننا(!)

اكرم و اعظم و گلچهــــره و منظــر خاتون                         صفدرو قنبروحـاج محسن ومشدي حسنا

عينهــــــو لشكــــر تاتار بياورده هجـــوم                           عسگر گنده شكم درجلوشان صف شكنا!

بر در خانه رسيدند و به رويش خواندند :                         "عيد را در سفر ستيم و كنــون در تِرنا!"

 قلي سور چــــران از دل و جـان زد فرياد                          گوييـا رستم  يل گشت يهـــو نعــره زنا :

"كـاي فلاني د بجنب اينهمـه تاخير مكن                          باز كن در كه قديمي شده اين فوت و فنا!"

عاقبت بـــــاز نموديم و هجـــــــوم آوردند                           لـــــــه شد از بنـــده دم در،عضلات بدنا!

بچه ها بر سر مـــن ريخته ،  فرياد زدند:                          "رد كن اين عيدي  ما،بي چك و چانه زدنا!"

"پانصدي" دادم و گفتند :"عمو ،شرمنده!                          دو تومن هست مظنّه،نـه كه پانصد تومنا!"

الغـــرض از شكمـــوهاي قدَر قدرت شهر                            گشت تشكيل  بـــه ناگــاه يكي انجمنا

ديدم از جعبه ي شيريني و ظــرف آجيل                            پر شود جيب و سپس كيف ،ز بعد دهنا!

شكم آن قــــــدر ورم كرده ز انبـــاشتگي                           دو سه دگمه شده وا ،خود به خود از پيرهنا!

گفتم آرام و متين :  بهـر خدا  رحم  كنيد                          نه براين مفلس بد بخت ،كه بر خويشتنا!

منتي نيست مرا بر  همگـــــي تان بالله                           ميهمــــــانيد و حبيبـــان حــق ذوالمننا!

ليك در موقع خوردن   ز خـــدا يــــاد آريد!                          پرخوري نيست به جز وسوسه ي اهرمنا

هر چه گفتم نشنودند و دو لپّي خوردنـد                          تا از اين راه در آمد يهــويي   كفـــــر منا

عاقبت داد زدم :  اي همـــه از بيخ عرب!                         خوردن العيـــد ، لَكُم ، دلهـرة الخرج لنا؟

چه کسی گفت که با میوه و آجیل حقيـر                         خویشتن را خفـــه سازید به طرز خفنا!

سهم هرشخص دو قاچ وسه نفر یک میوه!                      نه كه هر شخص جداگانه شود پوست کنا!!

سال ديگر نخرم ميــــوه و شيريني عيــد                         چارپايه بخـرم با دو ســه متري   رسنا !

شـــوم آونگ و از اين هنگ خلاصي يابم                          آن زمانكــــه شـــــــــود آزاد روانم  ز  تنا!

همه گفتند که عید آمـــــد و شادی افزود                         لیک بر بنده نیفزود بــه غیر از محنـــــــا

بوالفضــــولا بنگر حوصلــــــه ي تنگ مرا                           ول كن اين لحـن سوسولانه ي تن تن تننا

گرمنوچهری ازاین دست بهاری می دید                           دیگر از عید ندادی همــــه داد سخنــــــا!

گفتم اي يار ز نوروز مكن اين همــه داد                            جــــاي ديگــــر بطلب  منشاء شرّ و فتنا

چشم وهمچشمي و اسباب تجمل شده اند                     جمله تحريف گــر رسم و رسوم و سُننا

كاش و صدكاش كه با خرج تراشي هامان                          افتــــرا جات(!) نبنديم بـه جشني كهنا!

 


١٤:٥٥ - 1391/01/10    /    شماره : ٢٦٦٢    /    تعداد نمایش : ١٠٠٢



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :5413
کل بازديدها :17402541
بازديدکنندگان آنلاين :14
بازديدازاین صفحه :87951