نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > سیاسی و اجتماعی > وحدت اسلامی 


  چاپ        ارسال به دوست

گفتاري پيرامون وحدت اسلامي وتقريب مذاهب


نوشته شده توسط محمد على تسخيرى
تهاجم سياسي، اقتصادي، نظامي، فرهنگي و تبليغاتي دشمان قسم خورده مسلمين مخصوصا آمريكا و اسرائيل به اسلام وسرزمين هاي اسلامي و لزوم اتحاد و همبستگي مسلمانان در برابر دشمن مشترك واتخاذ موضع واحد در مسائل جهاني ضرورت طرح اين بحث را دو چندان مي كند.

در ابتدا لازم است  تعاريف مورد  نظر خود را از دو اصطلاح «وحدت اسلامي» و «تقريب مذاهب» به اختصار شرح دهم تا حد و مرز آن با «ادغام مذاهب» يا «الغاي مذاهب» يا گذشت از مواضع اصلي و اصول مسلم ديني و مذهبي به منظور شيعه كردن اهل سنت و سني نمودن شيعيان معلوم گردد:

 

الف: وحدت اسلامي

«وحدت اسلامي» عبارت است از: همكاري و تعاون پيروان مذاهب اسلامي بر اساس اصول مسلم و مشترك اسلامي و اتخاذ موضع عملي واحد براي تحقق اهداف و مصالح عاليه امت اسلامي و موضع گيري  واحد در برابر دشمنان اسلام واحترام به التزام قلبي و عملي هر يك از مسلمانان به مذهب خود.

 

ب: تقريب مذاهب

تقريب مذاهب به معناي نزديك شدن پيروان مذاهب  اسلامي  باهدف تعارف وشناخت مشتركات يكديگر و توسعه مشتركات به منظور دستيابي به تآلف و اخوت ديني بر اساس اصول مسلم و مشتركات اسلامي و نيز معذور نمودن همديگر در نقاط مورد اختلاف است.

البته منظور  از مذاهب اسلامي، آن دسته از مكاتب فقهي معروف و معتبري هستند  كه داراي نظام اجتهادي منسجم و مستند به كتاب و سنت اند كه از نظر ما عبارت انداز مذهب حنفي، مالكي، شافعي و حنبلي  از اهل سنت و مذهب اثني عشري، زيدي و بهره اسماعيلي از شيعه ومذهب اباضي كه مذهب باقيمانده از خوارج است با تعديل زياد.

 

 تاريخ تقريب

مطالعه در تاريخ اسلام در زمان  ائمة معصومين و شاگردان آنها  نشان از آن دارد كه آن بزرگواران با همه اختلافات فكري كه با فقهاي مسلمين  وائمه مذاهب داشتند، ليكن مراوده و مباحثه علمي و رابطه استاد شاگردي همواره بين آنان برقرار بوده است.

جمع كثيري از شاگردان  امام  باقر و امام صادق عليهما السلام از اهل سنت بوده اند.

وبسياري از آنان از اين دو امام بزرگوار نقل حديث كرده اند. از جمله آنها ابوحنيفه ومالك هستند  كه با وجود اختلافات فقهي، مقام شاگردي آن حضرت را داشته و به آن افتخار مي كرده اند. بر اين اساس ما با افراد زيادي روبرو هستيم كه از جمله راويان مشترك بين شيعه و سني هستند و بيش از ده هزار روايت در عمده ترين كتب اهل  سنت از  اهل بيت(ع)  روايت شده است.

در عصر بعد از ائمه نيز علماي بزرگ ما امثال شيخ مفيد، سيد مرتضي، شيخ طوسي، علامه طبرسي صاحب مجمع البيان حتي شهيد اول و شهيد ثاني از جمله كساني بوده اند كه صاحب كرسي تدريس در فقه مذاهب مختلف اسلامي بوده در آثار و كتابهاي خويش هم شيوه  ارائه مقارن فقه وكلام را رعايت كرده اند. آنان ضمن پايبندي به مذهب اهل بيت هيچگونه تعصبي در عرضه مطالب نداشته نقل همه اقوال را شيوه خود ساخته و با استدلال متين و عملي از آراي خود دفاع مي كرده اند. كتاب  الخلاف شيخ طوسي  و «المؤتلف من المختلف» علامه طبرسي نمونه اي از اين شيوه پسنديده است.

اصولاً كتابهاي استدلالي فقهي ما در گذشته همين سبك و سياق را كم و بيش حفظ مي كرده اند.

 علماي اهل سنت هم با ابراز علاقه واحترام به اهل بيت پيامبر وائمه معصومين عليهم صلوات آله اجمعين نشان داده اند كه هيچ گونه كينه وتعصبي نسبت به آن بزرگواران نداشته اند. اشعار شافعي از ائمه اربعه و اشعار شعراي فارسي كه اكثريت آنان سني مذهب بوده اند  گواه بر اين مطلب است.

به گونه اي كه برخي از بزرگان آنها را «سنيان دوازده امامي» لقب داده اند.

اين مسأله تا آنجا پيش رفته كه شيخ محمد ابوزهره از شيوخ معاصر الازهر درباره ابوحنيفه گفته است:

ننتهي من الكلام السابق الى ان اباحنيفه شيعي في ميوله وآراءه في حكام عصره  اي انه يرى الخلافة في اولاد على من فاطمة و ان الخلفاء الذين عاصروه قد اغتصبوا الامر منهم وكانوا لهم ظالمين (ابوحنيفه، نوشته ابو زهره ص 147(

هم او بعد از مناظره اي كه در حضور منصور دوانيقي با امام صادق انجام داد اظهار داشت: «ما رأيت  افقه من جعفر ابن محمد» و اين جمله اش نيز معروف است كه «لو لا السنتان لهلك النعمان» و نيز نقل كرد اند كه او پيوسته امام صادق را با احترام صدا مي زد و مي گفت: جعلت فداك يا بن رسوله الله

مرحوم صدوق هم در كتاب الخصال از قول مالك نقل مي كند كه گفت:

كنت ادخل على الصادق جعفر ابن محمد عليهما السلام: فيقدم لي مخدة ويعرف لي قدراً ويقول يا مالك اني احبك فكنت اسر بذلك واحمد الله عليه وكان لا يخلو من احدى ثلاث خصال: اما صائما واما قائما  واما ذاكرا و كان من عظماء العباد واكابر الزهاد الذين يخشون الله عزوجل وكان كثير الحديث، طيب المجالسة، كثير الفوائد فاذا قال: قال رسول الله(ص) اخضر مرة واصفر اخرى حتي ينكره من يعرفه

مي توان دقيقاً گفت كه همة ائمه مذاهب متهم به تشيع شدند بلكه مورد خشم و أذيت دشمنان اهل بيت(ع)  قرار گرفته اند. مطالعة تاريخ زندگي ابو حنيفه، مالك و شافعي گواه بر اين مطلب است.

 

تأسيس دار التقريب بين المذاهب الاسلاميه در قاهره

در زمان معاصر «مسئله تقريب مذاهب» وارد دوره جديدي شد. حضور مرحوم شيخ محمد تقي قمي در قاهره و تاسيس دارالتقريب و پيوستن علماي بزرگ شيعه امثال مرحوم كاشف الغطاء، مرحوم شرف الدين، ملا صالح مازندراني، آيت الله العظمي حكيم، علامه هبة الدين شهرستاني، علامه سيد محسن امين عاملي و… به آن و حمايت عظيم مرحوم آيت الله العظمي بروجردي از اين طرح و همكاري وي با شيوخ الازهر امثال شيخ محمود شلتوت، شيخ عبدالمجيد سليم ، شيخ سليم البشري شيخ الباقوري  و ديگران روابط حوزة علميه قم وجامع الازهر را به پيش راند تا جايي كه الازهر كتب شيعه  امثال مجمع البيان طبرسي والمختصر النافع محقق حلي را به طبع رساند وفتواي معروف  به رسميت شناختن شيعه از سوي شيخ محمود شلتوت شيخ بزرگ الازهر صادر شد ولي پس از دو دهه اين حركت به علت فوت برخي از رهبران آن خاموش شد و مجله خوب آن يعني رسالة الاسلام پس از چاپ شصتمين شماره متوقف شد.

 

تأسيس مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي در تهران

در ادامه فعاليتهاي دارالتقريب، پس از پيروزي انقلاب  شكوهمند اسلامي ايران ودر ابتداي رهبري رهبر معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي  معظم له امر به تأسيس مجمع التقريب نمودند، اين مجمع از ابتداي تأسيس گام هاي بلندي را در راه تقريب برداشته وفعاليت هاي زيادي نموده است  كه در ادامه شرح خواهم داد و از آنجا  كه دعوت به تقريب ، دعوتي منطقي، هماهنگ با روح كتاب وسنت و منسجم با تعاليم پيامبر اكرم و ائمة معصومين عليهم صلوات آله اجمعين بوده و هست با موفقيتهاي بسياري قرين بوده است.

 

پايه هاي فكري تقريب

دعوت به تقريب مذاهب بر پايه ها واصول فكري متعددي مبتني است كه همه ريشه در كتاب وسنت دارد و يا از پشتوانه رعايت مصالح امت كه امري مورد پذيرش عقلا است  برخوردار مي باشد، برخي از اين مباني عبارت اند از:

1 ـ اصول مشترك

تعدد مذاهب به طور طبيعي نشان از اختلاف مسلمانان در پاره اي از باورهاي  كلامي و فقهي دارد. كه اين نتيجه  طبيعي آزادي اجتهاد واختلاف انسانها در برداشتهاي فكري تحت تأثير ظروف و شرايط تربيتي است. ولي نبايد فراموش كرد كه اصول اعتقادي، كلامي، فقهي واخلاقي ما وجه اشتراك بسيار دارد. برخي از علما مشتركات را تا 95 درصد  در امور فقهي وحتي اعتقادي برآورد مي كنند. اين امر در مورد امور اخلاقي تقريباً به صد در صد مي رسد.

در اصول و پايه هاي عقيدتي، ايمان به خداوند متعال، صفات الهي، ارسال رسل، انزال كتب، بهشت، جهنم، جزاي اعمال و…  ونيز ضروريات شريعت از نماز و روزه  وقبله، حج و زكات و امر به معروف و نهي از منكر همه يك نوع مي انديشيم و باور داريم. اختلاف، در فروع و شاخه هاي اين مسائل  است: مثل توحيد صفات، حدود عصمت، اجزاي وضو و… تكيه  بر اصول و عناصر مشترك در عقيده و عمل از اركان وحدت اسلامي و تقريب مذاهب است.

 

2 ـ اصل وحدت

اصل وحدت  مسلمانان وامت واحده بودن آنان ريشه در قرآن و سنت نبوي وسيره ائمه مسلمين دارد. گذشته از آيات فراوان و روايات بسيار كه ضرورتي براي ذكر و تكرار آن نمي بينيم سيرة اميرالمؤمنين وائمه معصومين عليهم  صلوات اله اجمعين الگوي عملي ولازم الاتباع ما است.

امير المؤمنين با اينكه بطور قطع خلافت را حق خود مي دانست اما مي فرمود:

»فلما مضى عليه السلام تنازع المسلمون الامر من بعده. فو الله ما كان يلقى في روعى ولا يخطر ببالي ان العرب تزعج هذا الامر من بعده  ـ صلى الله عليه و آله وسلم ـ عن اهل بيته ولا انهم منحوه عني من بعده. فما راعنى الا انثيال الناس على فلان يبايعونه  فامسكت  يدى  حتى رأيت راجعة الناس قد رجعت عن  الاسلام يدعون الى محق دين محمد ـ صلى آلله عليه وآله وسلم ـ فخشيت ان لم انصر الاسلام واهله ان ارى فيه ثلما او هدما تكون المصيبة به على اعظم من فوت ولايتكم التي انما هي متاع ايام قلائل، يزول منها ماكان، كما يزول السراب، او كما يتقشع السحاب فنهضت في تلك الاحداث حتى زاح الباطل وزهق واطمأن الدين وتنهنه«

والبته كه آن حضرت در تمامي مدت خلافت خلفا بر بيعتش وفادار بود. خيرخواهي جامعة اسلامي، نصيحت خلفا، ارائه مشورت صادقانه به آنها، اجازه به اصحاب و يارانش براي تصدي منصبهاي حكومتي و كمك به خلفا و… همه نشان از تقدم مصالح عامه بر منافع شخصي بود.

اين شيوه در سيرة فرزندان  آن حضرت امام مجتبى و امام حسين و نيز امام چهارم زين العابدين و امام باقر عليهم السلام ادامه يافت. دعاي امام چهارم براي اهل ثغور در صحيفه طيبه اش و نيز كمك امام باقر به دولت اموي در امر ايجاد سكه رايج اسلامي گواه اين  امر است.

 

 

3 ـ  اصل اخوت و برادري بين مسلمانان

شيوه رفتار ائمة معصومين با مخالفين وسفارش هايشان به شيعيان براي حسن همزيستي و حفظ روابط برادرانه بيشتر از آن است كه در اين مختصر بگنجد  ولي از باب نمونه به چند حديث شريف اين گفتار را متبرك مي سازم.

ـ عن ابي عبدالله  (عليه السلام) انه قال:  من صلي معهم في الصف الاول كان كمن صلى خلف رسول الله (صلى الله عليه وآله) في الصف الاول (وسائل، ج 8، باب 5، ص 299)

ـ وعنه عليه السلام: اوصيكم بتقوى الله عزوجل ولا تحملوا الناس على اكتافكم  فتذلوا  ان الله تبارك وتعالى يقول في كتابه  «وقولوا للناس حسنا» ثم قال: عودوا  مرضاهم واشهدوا جنائزهم. واشهدوا لهم وعليهم، وصلوا معهم في مساجدهم (وسائل، ج 8، باب 5، ح 8، ص 301)

و عن معاوية ابن وهب قال: قلت له: كيف ينبغي لنا ان نصنع فيما بيننا وبين قومنا بين خطائنا من الناس ممن ليسوا على امرنا؟ قال تنظرون الى ائمتكم الذين تقتدون بهم فتصنعون ما يصنعون، فوالله انهم ليعودون مرضاهم ويشهدون جنائزهم ويقيمون الشهادة لهم وعليهم ويؤدون الامانة اليهم.

 

4 ـ مصالح عاليه امت اسلامي

شكي نيست كه شيوه رفتاري اميرمؤمنان با خلفاي هم عصر خويش ونيز سفارشات ائمه معصومين عليهم السلام به شيعيان علاوه بر همه ريشه هاي قرآني مبتني بر يك اصل اساسي بوده و  آن تقدم مصالح امت  اسلام بر مصالح ومنافع شخصي، گروهي وحتي مذهبي. امروزه نيز كه تهاجم و تكالب استكبار بر امت اسلام سراسر جهان اسلام از شرق آسيا تا غرب افريقا و در خود آمريكا و اروپا اقليت هاي  اسلامي را فرا گرفته و به اصطلاح دشمن بيخ گوش ما در كمين نشسته قطعا مصلحت ما در ائتلاف، ترك منارعه، همكاري وتعاون است نه در اختلاف  و تنازع و خرده گيري از يكديگر. اين شيوه اي است كه بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني قدس الله نفسه الزكية پيوسته  به آن سفارش مي فرمودند و در فتاواي  ايشان مخصوصا پيرامون احكام حج، نماز جماعت و… پايبندي  به آن كاملا آشكار و روشن است.

 

اهداف و برنامه هاي مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي

مجمع جهاني تقريب مذاهب  اسلامي بر اساس مباني فوق و به امر رهبر معظم  انقلاب تاسيس شده وشوراي عالي و مجمع عمومي  آن متشكل از دهها عالم سني و شيعه ايراني و غير ايراني مي باشد.

 

اهداف اصلي از تشكيل مجمع عبارت است از:

الف: كمك به امر احيا و گسترش فرهنگ و معارف اسلامي و دفاع ازحريم قرآن كريم و سنت پيامبر

ب: كوشش  در راه ايجاد  آشنايي و تفاهم بيشتر بين علما، متفكران وپيشوايان مذهبي جهان اسلام در زمينه هاي اعتقادي، فقهي، اجتماعي وسياسي

ج:  گسترش انديشة تقريب بين انديشمندان وفرهيختگان جهان اسلام وانتقال آن به توده هاي مسلمان و آگاه كردن آنان از توطئه هاي تفرقه انگيز دشمنان

د: كوشش در راه تحيكم واشاعه ي اصل اجتهاد و استنباط در مذاهب اسلامي

هـ :  سعي در ايجاد هماهنگي و تشكيل جبهه واحد مقابل توطئه هاي تبليغاتي و تهاجم فرهنگي دشمنان اسلام بر اساس اصول مسلم اسلامي

و: رفع بدبيني ها وشبهات بين پيروان مذاهب اسلامي

برنامه هاي مجمع نيز در محورهاي زير سازمان داده شده است:

 

الف: برنامه هاي تحقيقاتي

اين قسمت از برنامه ها در شهر مقدس  قم متمركز است و با همكاري جمعي از فضلاي بزرگوار انجام مي پذيرد. كارهاي تحقيقاتي كه تا به حال انجام شده است عبارت است از: تحقيقات در زمينه فقه و اصول مقارن، تشخيص وجوه و عناصر مشترك و نيز موارد اختلافي، احاديث مشترك مذهب اهل بيت با محدثان اهل سنت كه تا به حال مجلدات فراواني از آن به طبع رسيده است، تفسير مقارن، راويان مشترك و زمينه هاي تاريخي كه تا به حال كتب بسياري از علماي اهل سنت در ذكر فضائل اهل بيت و زندگي نامه آنان تحقيق ومنتشر شده است.

 

ب: برنامه هاي آموزشي

اين قسمت از برنامه ها در تهران و در دانشگاه مذاهب اسلامي اجرا مي شود. تربيت نسلي از جوانان شيعه وسني از داخل و خارج كشور كه علاوه بر مذهب خود، ساير مذاهب اسلامي را نيز به صورت مقايسه اي مطالعه كرده با آن آشنا شوند در اين دانشگاه مورد نظر است. تا به حال مذهب  امامي، شافعي وحنفي در اين دانشگاه تدريس شده و تدريس ساير مذاهب هم از برنامه هاي آينده ما است.

علاوه بر اين دوره هاي رسمي كه طبق ضوابط وزارت علوم، انجام مي شود. برخي دوره هاي كوتاه مدت هم تحت عنوان سفيران تقريب آموزش داده مي شود. در اين برنامه ها فضلاي  اهل سنت  كه به عنوان روحانيون حج اعزام مي شدند  احكام حج را طبق مذاهب مختلف اسلامي آموزش مي بينند.

 

ج ـ برنامه هاي مطبوعاتي و انتشاراتي

مجمع جهاني تقريب اسلامي تاكنون علاوه بر دهها جلد كتاب در زمينه مختلف فقهي، اصولي، تاريخي، تفسيري، وحديث و رجال سه مجله را نيز به زبان عربي و فارسي منتشر  كرده است كه عبارتند از: فصلنامه عربي رسالة التقريب، دو ماهنامة فارسي انديشه تقريب و ماهنامه خبري پيك تقريب

 

د:  برنامه هاي بين المللي

اين برنامه ها شامل امور زير مي شود:

برگزاري سالانه كنفرانس بزرگ وحدت در تهران، برگزاري سمينارهاي وحدت در داخل و خارج كشور، سمينار بزرگداشت سيد جمال الدين اسد آبادي، كنگره بزرگداشت آيت الله العظمى بروجردي و شيخ محمود شلتوت در تهران وقم، همكاري در برگزاري كنگره   علامه سيد شرف الدين  همچنين شركت مستمر در كنفرانسهاي بين المللي در خارج و داخل كشور، كه آمار نشان مي دهد  كه تا به حال در يكصد وپنجاه اجلاس اسلامي بين المللي  شركت كرديم.

 اعزام هيأتهاي علمايي براي ديدار از مجامع علمي وشخصيت ها در خارج از كشور و نيز دعوت از علماي بزرگ اهل سنت براي ديدار از جمهوري اسلامي و حمايت از جماعتهاي تقريب از ديگر برنامه هاي بين المللي ما بوده است.

تا به حال  هزاران تن از علماي شيعه و اهل سنت در برنامه هاي مجمع  در داخل  وخارج شركت نموده  اند و ده ها جلد كتاب حاصل مقالات و مذاكرات آنها به زيور طبع آراسته شده است.

 

هـ : ارتباط با مراكز علمي مهم جهان اسلام

ارتباط مستمر و برنامه ريزي شده با مراكز مهم علمي، فرهنگي و تبليغاتي اسلامي جهان اسلام محور ديگر فعاليتهاي مجمع بوده است. در اين راستا مراكز ومجامع مهم زير قابل ذكر است.

مجمع بين المللي فقه اسلامي (جده)، اتحاديه جهاني علماي اسلامي(بيروت)، رابطة العالم الاسلامي (مكه)، جمعية الدعوة الاسلامية (ليبي) مؤسسة آل البيت (اردن)  مؤسسة آيسيسكو (مغرب) حركت بانكداري اسلامي اعم از بانك توسعه اسلامي و ساير بانك ها.

 

آثار فعاليت ها و برنامه هاي مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي

پانزده سال تلاش و فعاليت مجمع و مؤسسات همسو در داخل و خارج از كشور در زمينه هاي مختلف آثار و بركات زيادي را در بر داشته است كه به اختصار به ذكر آنها مي پردازم.

1ـ رسميت يافتن اجتهاد در مجامع علمي معاصر. امروزه ديگر  باب اجتهاد بسته نيست واكثريت قاطع علماي بزرگ جهان اسلام به لزوم فتح باب اجتهاد پي برده به آن عمل مي كنند تشكيل مجمع بين المللي فقه اسلامي و حضور سالانه بيش از يكصد و بيست تن از مجتهدان جهان اسلام جهت ارائه فتاواي جديد در مسائل فقهي مخصوصا در مسائل مستحدثه و رسميت داشتن اين مجمع از نظر سازمان كنفرانس اسلامي گواهي بر اين مطلب است.

2 ـ  پذيرش انديشة «تقريب مذاهب» از سوي علما ومتفكران جهان اسلام و تشكيل مراكز ومجامع تقريبي متعدد در كشورهاي مختلف.

3 ـ  برگزاري كنفرانس هاي وحدت در كشورهاي مختلف.

4ـ مطرح شدن مكتب اهلب بيت در مجامع علمي جهان اسلام وترويج مرجعيت علمي آنان

5 ـ تدوين استراتژيهاي تقريب مذاهب از سوي شخصيت و سازمان هاي مختلف اسلامي از جمله مؤسسه آيسيسكو (كه به تصويب سران كشورهاي اسلامي هم رسيده است) و مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي.

6 ـ استقبال روشنفكران، دانشگاهيان، اهالي مطبوعات و اهل قلم از انديشة تقريب.

7 ـ انزواي افراطيون وكساني كه ديگران را به هر بهانه اي تكفير مي كنند وقدرت يافتن خط اعتدال و ميانه روي

8 ـ صدور فتواي حرمت تكفير مسلمانان از سوي علماي جهان اسلام. از جمله آخرين فتوايي كه جديداً صادر شده متن فتوايي است كه در كنفرانس بين المللي اسلامي در كشور اردن از سوي جمع كثيري از علماي شيعه و سني صادر شده است. متن كامل اين فتواي مهم در اختيار حضرات نمايندگان محترم مجلس خبرگان قرار مي گيرد خلاصة آن هم در روزنامه هاي معتبر كشور چاپ شده است. وبسيار مناسب است كه در اينجا پيشنهاد كنم اعضاي محترم مجلس خبرگان كه همگي از مجتهدان هستند فتوايي مشابه اين فتوا تهيه و امضا نمايند. مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي آمادگي دارد تا آن را در سرتاسر دنياي اسلام منتشر سازد.

9ـ فتواي بسياري از علماي  جهان اسلام مبني بر جواز اقتداي پيروان مذاهب اسلامي به يكديگر.

10 ـ  تقويت روح وحدت  وهمبستگي  در جوامع اسلامي و آگاهي علما و انديشمندان  ونيز توده هاي مردم بر ضرورت پيروي از اين خط اصيل اسلامي و قرآني.

 

موانع تقريب

علي رغم همة موفقيتها و آثار مثبت حركت تقريب در جهان امروز، اين  انديشه مصلحانه ووحدت بخش با موانعي هم در داخل  و خارج كشور روبرو  بوده است كه به برخي از آنها اشاره مي كنم.

1ـ جهل و تعصب عوام، كه بايد توسط علما و بزرگان  راهنمايي و هدايت شوند تا از تحريك احساسات ساير مسلمانان دوري نمايند.

2 ـ عدم توجه برخي از بزرگان  به شرايط جهاني و خطراتي كه در تفرقه افكني نهفته است. بايد توجه داشت كه استكبار جهاني مترصد شكار كردن حركات و سخنان ما حتي در مجامع محدود و خصوصي است تا با بزرگ نمايي آن و نشر در روزنامه ها و وسايل ارتباط جمعي به آتش خاموش كدورتهاي تاريخي بنزين بپاشد و آن را شعله ور سازد.

3 ـ افراطي گري برخي گروه هاي  تكفيري مثل وهابيت كه نه تنها تشيع بلكه اعتزال و تصوف و حتى اشاعره را هم تكفير مي كنند.

4ـ توطئه هاي استكبار جهاني و در رأس آن آمريكاي جنايتكار كه نمونه هايي از آن را در پاكستان، افغانستان، عراق و لبنان شاهد هستيم.

5 ـ سرسپردگي برخي از حكام و سياستمداران به ظاهر مسلمان وتفرقه افكني آنها بين مسلمانان جهت تحكيم حكومتهاي خويش يا خوش رقصي براي استعمار.

6ـ وجود برخي روايات ضعيف در منابع حديثي فريقين.

 

پيشنهادات

در اينجا مناسب مي بينم پيشنهاداتي خيرخواهانه جهت تاليف قلوب و وحدت صفوف امت اسلامي ارائه نمايم:

1 ـ وزارت محترم ارشاد نسبت به امر نشر كتابهاي مذهبي شيعه و سني مراقبت بيشتري به عمل آورد تا مطالب تفرقه افكنانه برخي از كتاب ها باعث فتنه انگيزي بين مسلمانان نشود.

2 ـ صدا وسيما جمهوري اسلامي ايران در پخش فيلم ها، سريال ها ومصاحبه هاي مذهبي و تاريخي در شبكه هاي داخلي و برون مرزي به امر تقريب  مذاهب و دوري از آثار منفي برخي برنامه ها توجه بيشتري مبذول دارد.

3 ـ حضرات آقايان علما و مجتهدان بزرگوار مخصوصا  اعضاي  محترم مجلس خبرگان با صدور فتاواي علمي و مستند  مسلمانان را از تكفير و تفسيق يكديگر برحذر داشته هر گونه سب و لعن و ناسزاگويي را منع نمايند.

4ـ حضرات آقايان علماي بلاد و روحانيون معظم مردم را از برخي افراط و تفريط هايي كه در عزاداري ها ومراسم مذهبي گاهي در گوشه و كنار ديده مي شود منع نمايند. در اين راستا لازم است كساني را كه به امر مداحي و مرثيه خواني براي ائمه معصومين عليهم صلوات الله اجمعين  مي پردازند بيشتر راهنمايي و ارشاد نمايند.

 5ـ اجلاس مجلس خبرگان قطعنامه اي دربارة وحدت اسلامي و تقريب مذاهب صادر نمايد. (در اين زمينه قطعنامه اي را تهيه و پيشنهاد كرده ام تا در صورت پذيرش سروران گرامي منتشر گردد)

6ـ در حوزه هاي علميه شيعه تدريس و تحقيق فقه مقارن و فرهنگ تقريب گسترش يابد و در حوزه هاي  علميه اهل سنت نيزاين امر رايج گردد.

7 ـ برادران اهل سنت توجه كنند كه بر طبق آيات شريفة قرآن واحاديث حضرت رسول(ص) از جمله حديث ثقلين اهل بيت پيامبر مرجعيت علمي امت را برعهده  دارند. سيره عملي خلفا وائمه مذاهب هم نشان مي دهد كه آنان هم اين  امر  را قبول داشته اند. و به آن عمل مي كرده اند.

بنابراين لازم است كه منابع حديثي اهل سنت توسعه يافته واحاديث وارده از سوي ائمه اهل بيت هم مورد استناد قرار گيرد. همچنان كه شيعيان به احاديث اهل سنت رجوع مي كنند.

8 ـ علماي محترم و محققين شيعه و اهل سنت تلاش نمايند منابع حديثي خود را از نظر ميزان درجه صحت و ضعف برخي از روايات مورد بازنگري قرار دهند.

9 ـ ديدارهاي متقابل علماي شيعه و سني در داخل و خارج كشور درايجاد آشنايي وتفاهم بيشترين آنها آثار پربركتي دارد. مجمع  جهاني  تقريب مذاهب اسلامي در فراهم آوردن بستر اين اقدام وگسترش آن آمادگي لازم را اعلام مي نمايد.

 

 قرآن مجيد، سنت پيامبر اكرم، سيرة معصومين و ائمه مذاهب و نيز مصالح عاليه اسلام بر ما حكم مي كنند كه از افراط و تندوري  پرهيز كرده، از لعن وتكفير وتفسيق يكديگر دوري نمائيم. استكبار جهاني وصهيونيسم  امروزه نقاط بسياري از سرزمين هاي اسلامي را در تصرف خويش دارند و نقاط بسيار ديگري را نيز محاصره كرده در معرض خطر قرار داده اند از راه هاي مختلف سياسي، اقتصادي، نظامي وتبليغاتي ما را مورد تهاجم قرار داده تلاش مي كنند همه راه ها را بر روي ما ببندند. ايجاد تفرقه وبرادركشي بين مسلمانان در جاي جاي دنياي اسلام به منظور تضعيف امت اسلام و سلطه بر منابع ، سرزمينها و ثروتهاي خداد ما از برنامه هاي آنان است. بر همة ما مخصوصا علما، انديشمندان، اهل قلم ومنبر و همه صاحبان نفوذ ، احزاب، گروه ها  ودستجات است كه در اين درياي پرتلاطم و امواج هولناك توطئه ودشمني، كينه هاي تاريخي  را فراموش كرده، يا موقتا كنار بگذاريم، شرايط ما شرايط مسلمانان صدر اسلام در جنگ احزاب است، بياييد با يكديگر در ساختن سنگرهاي دفاعي همكاري كنيم و از دشمنان مشترك غافل نشويم. بدانيم هر كس دعوت به تفرقه وتنازع كرد دانسته يا ندانسته آب به آسياي  دشمن ريخته و جبهه مسلمين را تضعيف نموده است. دعوت كنندگان به تفرقه ودشمني بين شيعه وسني، نه شيعه هستند و نه سني. بياييد ضمن حفظ وفاداري و پايبندي به مذهب خويش نسبت به ساير مسلمانان ادب واحترام را رعايت كرده دست در دست يكديگر در برابر دشمنان مشترك متحد باشيم .

تقریب


١٨:٣٢ - 1391/01/06    /    شماره : ٢٣٦٤    /    تعداد نمایش : ٨٦٠



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :8176
کل بازديدها :17405304
بازديدکنندگان آنلاين :1
بازديدازاین صفحه :40771