نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > سیاسی و اجتماعی > آسیب شناسی اجتماعی 


  چاپ        ارسال به دوست

راهکارهایی برای حفظ سلامت روان بعد از مرگ همسر

یک گوشتان در باشد، یکی دروازه!

وقتی کسی همسرش را از دست می دهد، مراحل سوگ را طی می کند و اولین حالت هایی که سراغش می آید، شوک و هیجان است. بعد وارد دوره خشم زیاد نسبت به خودش و همسرش که او را تنها گذاشته، دنیا و حتی اطرافیان می شود...
در این دوره ممکن است احساس گناه به علت انجام ندادن کارهایی که دلش می خواسته برای همسرش انجام دهد و نداده و کارهایی که نباید انجام می داده و داده، داشته باشد. بعد دوره طولانی غم توام با احساس نگرانی از آینده و ناامنی شروع می شود. مجموعه این حالت ها به خصوص در فرهنگ ما حداقل تا یک سال طول می کشد و در این مدت آدم هایی که همسرشان را از دست داده اند، مجموعه ای از احساس ها مانند غم، تنهایی، گناه، اضطراب و... را با هم تجربه می کنند.

مهم این است که فردی که همسرش را از دست داده، به برخی توصیه های دیگران گوش ندهد. بعضی ممکن است بگویند نباید خودت را ناراحت کنی، نباید گریه کنی یا نباید عزاداری بیش از حد داشته باشی در حالی که تا یک سال این واکنش ها، گریه ها و بی قراری و احساس تنهایی و غصه ها طبیعی است و اطرافیان به هیچ وجه نباید مانع گریه و عزاداری فردی که همسرش را از دست داده شوند چون این کار فقط باعث بروز افسردگی بیشتر در آینده خواهد شد.

اگر همسرتان را به تازگی از دست داده اید...
بعد از اینکه همسرتان را از دست می دهید، تا مدتی اقوام و آشنایان اطرافتان هستند ولی کم کم حضور آنها کمرنگ می شود پس باید مراقب باشید با شیوه جدید زندگی و احساس تنهایی کنار بیایید و زندگی تان را در فضای جدیدی دوباره بازسازی کنید.

در این میان چند نکته مهم وجود دارد که باید حتما به آنها توجه کنید:
۱. خیلی مهم است که در دوره سوگ هم مراقب خودتان و سلامت جسمی تان باشید. بعضی آدم ها بعد از اینکه همسرشان را از دست می دهند، تصور می کنند اگر به خودشان برسند، در حق همسر از دست رفته شان ظلم می کنند یا معنایش این است که او را فراموش کرده اند، اما این طور نیست، باید خوب غذا بخورید، خوب بخوابید، سعی کنید ورزش منظم داشته باشید و اگر باید دارویی مصرف کنید، این کار را درست انجام دهید. هرگز برای تسکین، به عادت های مذمومی مثل مصرف الکل یا موادمخدر و حتی سیگارکشیدن تن دهید و به این روش ها پناه نبرید چون فایده ای ندارند. به دیدن اقوام و دوستان خود بروید و وضعیت جسمی تان را تحت نظر داشته باشید.

۲. با دوستان مهربان و دلسوزتان بیشتر قرار بگذارید؛ کسانی که شما را می فهمند و برایتان وقت می گذارند و می توانید با آنها حرف بزنید. وقت هایی که دلتان گرفته یا تنگ شده، بخواهید با شما صحبت کنند و در مورد احساس هایتان به آنها بگویید.

۳. گرفتن تصمیم های بزرگ در این دوره درست نیست. خیلی از آدم ها در ماه های اول سوگ و پس از آن، برای اینکه بتوانند از غم رهایی پیدا کنند، سعی می کنند تصمیم های بزرگ و ناگهانی بگیرند. مثلا تصمیم به مهاجرت، بازنشسته شدن، تغییر شغل و... اما در دوره ای که در اوج سوگ هستید، چنین تصمیم های ناگهانی ای نگیرید. همیشه برای چنین اقدام هایی وقت هست و باید گرفتن هرگونه تصمیم بزرگی را تا پایان دوره سوگ به تعویق انداخت.

۴. تا جایی که لازم است از روان پزشک کمک بگیرید مخصوصا روان پزشکانی که در حیطه درمان سوگ تخصص دارند. وقتی سوگ از مدتی (در فرهنگ های دیگر این مدت را ۲ماه می دانند ولی در ایران به ۶ ۵ ماه هم می رسد) طولانی تر می شود، عملکرد و زندگی را دچار مشکل می کند و فرد نمی تواند روال طبیعی زندگی اش را از سر بگیرد و روابط اجتماعی و بین فردی و عملکرد شغلی اش مختل می شود. در این صورت مشاوره با روان پزشکی که کاملا در این زمینه خبره باشد، بسیار ضروری است.

۵. یادتان باشد فرزندانتان هم مثل شما داغدار هستند و نمی توانید از آنها انتظار زیادی داشته باشید. حتی لازم است به آنها رسیدگی کنید. بچه ها هم بعد از دست دادن پدر و مادر، طبیعتا آدم های جدیدی خواهند شد و شیوه زندگی شان تغییر می کند. باید به آنها فرصت بدهید رابطه شان را با شما با توجه به سیستم جدید، تنظیم کنند.

۶. در مدت سوگ، از روش های طبیعی برای کنارآمدن با غم و سوگ استفاده کنید. مهم ترین چیزهایی که برای خارج شدن از لاک تنهایی پیشنهاد می کنم، پیوستن به گروه ها و موسسه های خیریه و پرداختن به فعالیت های خیرخواهانه است یا به گروهی ورزشی بپیوندید؛ مثلا گروهی که با هم کوه می روند یا صبح ها ورزش صبحگاهی انجام می دهند. می توانید مسوولیت جدیدی مثل مراقبت از نوه ها یا خواهرزاده و برادرزاده کوچکتان و... را هم بپذیرید.

۷. به فکر بیمه تان باشید. یکی از چیزهای که آدم ها در چنین روزهایی فراموش می کنند اما برای حفظ سلامتشان لازم است، این است که باید به فکر مسائل اداری بیمه شان باشند. طبیعتا سوگ، انسان را مستعد ابتلا به بیماری و تشدید بیماری هایی مثل دیابت، فشارخون و ناراحتی های قلبی می کند و ضرورت داشتن بیمه بیشتر خود را نشان می دهد.

۸.فراموش نکنید به هر حال یک سال زمان لازم است تا بتوانید به روال طبیعی زندگی تان برگردید.

وقتی کمی به خودتان آمدید، به این نکته ها توجه کنید:
آماده پذیرش مسوولیت های جدید باشید. فوت همسر، در واقع فقط از دست دادن همسر نیست چون در زندگی مشترک معمولا وظایف بین زن و مرد تقسیم می شود. پس بعد از فوت همسر، برخی وظایفی که برعهده او بوده، بر دوش طرف مقابل می افتد. به هر حال همسر گاهی یک مشاور و گاهی یک حسابدار خوب و... است حتی ممکن است مسوولیت تعمیر یا آشپزی در خانه را برعهده داشته باشد ولی بعد از مرگ او، همسری که مانده باید برای انجام هر کدام از این کارها فکر کند و آماده پذیرش نقش های جدید شود.

کم کم وسایل او را کنار بگذارید. باید بعد از مدتی آماده شوید و کم کم وسایل همسرتان را از خانه جمع کنید. روشی که در این مورد می توان پیشنهاد کرد، این است که وقتی چنین تصمیمی گرفتید، آنچه متعلق به همسرتان است، به چند قسمت تقسیم کنید؛ وسایلی که اصلا نمی توانید کنار بگذارید و به کسی بدهید و وسایلی که همین الان نمی توانید کنار بگذارید اما ممکن است بعد تصمیمتان درباره شان تغییر کند. کم کم با این روش وسایل همسرتان را کنار بگذارید و از خانه خارج کنید به جز چند وسیله ای که برای او و شما ارزشمند بوده و است و می توانید آنها را یادگار نگه دارید.

می توانید خانه تان را عوض کنید. بعد از اینکه دوران سوگ تمام شد، هر زمانی که آماده بودید و دوست داشتید، می توانید اگر ماندن در خانه ای که قبلا با همسرتان در آن زندگی می کرد ه اید اذیتتان می کند و خاطرات آزارتان می دهد، از آن اسباب کشی کنید و بروید.

رابطه تان را با دوستان مشترک قطع نکنید. طبیعی است که دوستان مشترکی با همسرتان داشته اید که دوستان خانوادگی شما بوده اند. بعد از مرگ همسر، ممکن است دیگر نتوانید به دلیل مجرد بودن در مهمانی هایی آنها شرکت کنید ولی مهم است همچنان شبکه دوستی ای داشته باشید و همان طور که گفتم به فعالیت های گروهی خیریه و ورزشی بپردازید و با دوستانتان برنامه منظم هفتگی صرف ناهار یا شام داشته باشید و همدیگر را ببینید. البته منظور از اینکه با دوستان و خانواده هایی که در زمان حیات همسرتان رفت وآمد داشتید، ارتباط داشته باشید، این نیست که در مهمانی های آنها شرکت کنید چون ممکن است احساس تنهایی سراغتان بیاید و جای خالی همسرتان بیشتر آزارتان دهد. می توانید بیرون از خانه مثلا در پارک یا رستوران با بعضی از آنها قرار بگذارید. رفتن به مهمانی هایی که زن و شوهرها با هم در آن شرکت دارند، چندان برای شما مناسب نیست.

به این زودی رابطه عاطفی شروع نکنید. در نهایت اینکه اگر تصمیم دارید یک رابطه عاطفی را شروع یا ازدواج مجدد کنید، حتما صبر کنید دوران سوگ طی شود چون اگر در این دوره برای درمان سوگ بخواهید فرد دیگری را وارد زندگی تان کنید، خطر زیادی وجود دارد که رابطه و زندگی جدید به شکست بینجامد و این باعث افسردگی و سرخوردگی بیشترتان خواهد شد. وقتی کسی با غم و اضطراب زیاد وارد رابطه ای می شود، خواسته زیادی از آن رابطه دارد که برآورده نخواهد شد. بعد از مدتی این مساله روی کیفیت رابطه تاثیر می گذارد و در نهایت شکست را در پی خواهد داشت.

زن ها و مردها به یک اندازه آسیب می بینند
دیده شده واکنش درد و سوگ و غم و اندوه از دست دادن همسر، در زن و مرد به یک اندازه است اما تظاهرات آن و ابرازش در این دو جنس تفاوت دارد. واقعیت این است که خانم ها بعد از فوت همسرشان، بهتر از مردها کیفیت زندگی شان را حفظ و به سلامت فکری و روانی شان رسیدگی می کنند. آنها بهتر می توانند محیط زندگی شان را نگه دارند و به نظافت و نظم ترتیب خانه اهمیت می دهند در حالی که زندگی آقایان بعد از اینکه همسرشان فوت می کند، آشفته می شود.

در جوامع سنتی و شرقی مثل جامعه ایران، مهم ترین عامل واردکننده استرس در زندگی، فوت همسر نیست بلکه فوت فرزند است. در حالی که در جوامع غربی، با توجه به ساختار خانواده ها، زن و مرد ارتباط کمتری با فرزند و حتی والدینشان دارند بنابراین همسر مهم ترین فرد زندگی هر کس به شمار می رود و فوت او استرس زیادی به فرد وارد می کند.

    دکتر سامرند سلیمی

آفتاب


٠١:١٨ - 1392/09/26    /    شماره : ٢٤٧٩٤    /    تعداد نمایش : ٦٨٦



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :15594
کل بازديدها :16739143
بازديدکنندگان آنلاين :4
بازديدازاین صفحه :178902