نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > دانش و فناوری > علوم پایه 


  چاپ        ارسال به دوست

آتشفشان‌های مریخی

در گذشتههای بسیار دور، اَبَرآتشفشانها در سطح کره‌ی مریخ فعال بودهاند.
میلیاردها سال پیش، فورانهای عظیم و شدید آتشفشانی، گودال‌های عمیق و بزرگی را بر سطح مریخ بر جای گذاشتهاست.

‌‌توضیح شکل: فوران عظیم: میلیاردها ‌سال پیش، فورانهای بزرگ و گسترده‌ی ابرآتشفشان‌ها باعث به ‌وجود آمدن چالههای بزرگ در سطح این سیاره شدند. یکی از بزرگترین این گودال‌ها (‌که در مرکز تصویر بالا و به شکل خاکستری می‌باشد که نشان از ارتفاع کم آن دارد)،حدوداً 70 کیلومتر قطردارد و عمق آن به یک و هشت دهم کیلومتر می‌رسد. رنگ‌های مختلف‌ زمین‌های اطراف آن، نشان دهنده‌ی طیف وسیعی از ارتفاعات می‌باشند که رنگ قرمز به معنای بسیارمرتفع و رنگ بنفش-خاکستری به معنای کم ارتفاع می‌باشد.
یک تجزیه و تحلیل جدید نشان می‌دهد که میلیاردها سال پیش، گدازههای خروجی از این اَبَرآتشفشان‌ها، بر روی سطح قرمز و غبار آلود‌ سیاره‌ی مریخ جریان پیدا کرده و سطح آن را پاره پاره کردهاند.
قبل از این نیز دانشمندان، آتشفشانهایی ‌را در سطح ‌مریخ ‌شناسایی ‌کرده ‌بودند اما هیچ ‌یک‌ از آنها به وسعت ‌و ‌شدت ‌انفجار آن‌ آتشفشانی ‌ که ‌جوزف ‌میخالسکی ‌از مؤسسه‌ی ‌علوم ‌سیاره‌ای ‌در توسان ‌و جاکوب‌ بلیچر از مرکز پرواز فضایی ‌گودارد ناسا در گرینبلت ‌مریلند آمریکا در تاریخ 11 مهر ماه ‌در مجله‌ی‌ نیچر (طبیعت) گزارش‌ دادند، نبودند. بلیچر می‌گوید: "آن‌چه ‌ما در حال ‌نظاره‌ی ‌آن ‌هستیم، یک‌ هیولای ‌بسیار متفاوت ‌است".
هنگامی‌که ‌یک‌ ابرآتشفشان فوران ‌می‌کند، دهانه‌های ‌آن ‌به طور کامل ‌منفجر و منهدم ‌می‌شود و حجم ‌انبوهی ‌از سنگ‌ مذاب ‌را به ‌بیرون ‌پرتاب ‌می‌کند. وقتی که یک ابرآتشفشان ‌فوران ‌می‌کند، به جای ‌این که ‌کوهی ‌از قلوه ‌سنگ‌های ‌مذاب‌ برجای ‌بگذارد، چاله‌های ‌غول‌پیکر و عمیقی‌ را در سطح ‌سیاره ‌ایجاد می‌کند. به علاوه ‌و از آن‌جایی ‌که ‌شهاب‌های ‌آسمانی‌‌ ‌نیز باعث‌ ایجاد ‌گودال‌هایی ‌در سطح‌ مریخ ‌شده‌اند و می‌شوند، دانشمندان ‌تصور می‌کنند که ‌بسیاری ‌از این ‌چاله‌ها ‌ناشی ‌از برخورد این ‌شهاب‌ها با سطح‌ مریخ ‌باشند‌.
اما برخی ‌از چاله‌ها ‌مشکوک‌ به‌نظر‌می‌رسند: آن‌ها فاقد نشانه‌های ‌برخورد و تصادم ‌بودند و در اطراف ‌آن‌ها نیز انبوهی ‌از گدازه‌های ‌قدیمی ‌به ‌چشم‌ می‌خورد. میخالسکی ‌و بلیچر از داده‌های ‌مکان‌نگاری ‌و سایر داده‌های ‌فضاپیمای ‌در حال ‌گردش ‌به ‌دور مریخ ‌استفاده ‌نمودند و سعی ‌کردند تا تصویری ‌از سطح ‌گذشته‌ی ‌این ‌سیاره ‌ترسیم ‌کنند. کار آن‌ها در نوع خود نخستین تلاش برای یافتن اَبَرآتشفشان‌های مریخی است.
از آن‌جایی که ‌آتشفشانها، ذرات ‌و گاز را با سرعت ‌و شدت ‌زیادی ‌به ‌بیرون ‌پرتاب ‌می‌کنند، این ‌یافته‌ها می‌تواند ‌به ‌محققان ‌کمک‌ کنند تا درک ‌بهتری‌ از گذشته‌ی‌ اتمسفر مریخ ‌به دست‌ بیاورند و این ‌حرکت، گامی ‌خواهد بود در جهت ‌یافتن ‌پاسخ ‌این ‌سوال ‌که "آیا سیاره‌ی ‌مریخ ‌اصلاً در گذشته، قابل ‌زندگی ‌و سکونت ‌بوده ‌است‌ یا خیر".


٢٠:٤٦ - 1392/08/25    /    شماره : ٢٢٥١٨    /    تعداد نمایش : ١١٨٢



خروج





   مطالب مرتبط
 علت نامگذاری ماه های سال به قمری؟ (خبر)
 وضع مالیات های نجومی علیه فلسطینیان در قدس (خبر)
 فرود سنگ‌های آسمانی (خبر)
 نوسانات ستارگان (خبر)
 چگونه سیاره‌شناسی به ما در حفظ زمین کمک می‌کند (خبر)
 سیر نفوذ به فضا (خبر)
 انقلاب فصلی چیست؟ (خبر)
 تعداد زیادی «کره‌ی زمین» (خبر)
 زمین، در نقطه‌ی صفر تعادل (خبر)
 سیاره‌ی الماسین (خبر)
 حقایقی جذاب در مورد کوتوله‌هاى قهوه‌اى (خبر)
بازدیدها
امروز :8334
کل بازديدها :17647283
بازديدکنندگان آنلاين :3
بازديدازاین صفحه :229318