نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

سهم زنان درسینمای ایران

سهم زنان درسینمای ایران آنقدر زیاد شده که بیشتر داستان های متفاوت و پرمخاطب سینمای ایران درباره زنان و یا برای آنان است. درست مثل زمانی که فیلم های سینمایی ما یا برای کودکان بود یا درباره آنان و آنقدر این موج تند وتیز حرکت کرد که سینمای کودک و نوجوان را به نابودی کشاند.

البته ما امیدواریم حضور زنان در سینمای ایران، سال های سال تداوم یابد تا شاید در خلال همین فیلم ها کشف شود که زنان در جامعه و خانواده چه نقشی دارند، هرچند مدتی است فریاد واویلای برخی مردان، مردسالار بلند شده که آی مردان به خود آیید که اگر دیر بجنبید، زنان صندلی های اشتغال، مدیریت، دانشگاه، صنعت و... را به تصرف خود می آورند و برای مردان جایگاهی نخواهد ماند.

می گویند سینما آینه زمانه است با پذیرش این تئوری آیا می توان با نگاهی به نقش زنان در فیلم های سینمایی پی برد که جایگاه زنان در جامعه کجاست. البته بانگاهی به فیلم هایی که امسال اکران شده، فقط می توان زنان را از نگاه مردان بررسی کرد، چون تا کنون فیلمی که کارگردان زنی آن را نوشته یا کارگردانی کرده باشد اکران نشده است.

شاید بهتر باشد از فیلم به همین سادگی شروع کنیم .طاهره شخصیت اصلی فیلم زنی یک بعدی بود که از خانه داری خسته شده بود.سازندگان به همین سادگی از ساخت این فیلم خشنود شدند، چون با اکران آن به این نکته پی بردند که مابه ازای طاهره در جامعه زیاد است، اما این فیلم بجز همذات پنداری برخی از مخاطبان رهاورد دیگری نداشت.

طاهره به گفته بسیاری از زنانی که شاغل یا سرپرست خانوار هستند، شخصیتی منفعل بود که برای نجات خود از کلیشه ها هیچ کاری نمی کرد و منتظر بود تا مرد فقط نیم نگاهی به او داشته باشد و از لحاظ عاطفی به او توجه کند بنابراین طاهره نمی تواند برای زن ایرانی که برای همسان کردن خود با جامعه ای که هر روز راهکارهای جدیدی برای زندگی ارائه می دهد و نیازمند پیروی از زنان فعال است، شخصیت قابل توجهی باشد. می توان فیلم به همین سادگی را دید، باشخصیت طاهره همدل شد و بعد از بیرون آمدن از سینما او را فراموش کرد.

شاید بهتر باشد از کنار برخی فیلم ها مثل انعکاس و حس پنهان در این نوشته بگذریم چون این فیلم ها هرچند گوشه ای از واقعیت را نشان می دهند، اما با بیدار کردن حس بدبینی زنان و مردان نسبت به یکدیگر، فضای مسالمت آمیزی راکه بیشتر خانواده ها در آن به سر می برند، بهم می ریزد.

هرچند شاید کارگردانان این فیلم ها از خواندن این جملات عصبانی شوند و بگویند ما می خواهیم وجه روشنگری را از سینما بگیریم، اما به عقیده نگارنده یک زن هوشمند و مقتدر هیچگاه نخواهد گذاشت خیانت به زندگی شخصی و خانوادگی اش راه یابد.

فیلم های همیشه پای یک زن در میان است، فرزند خاک و دیوار ؛ ۳ فیلمی که با محوریت زنان ساخته شده و کارگردانان هر سه فیلم بر این باورند که نگاهی متفاوت به زنان و نوع زیستن آنان در جامعه امروزی دارند و هر کدام از این شخصیت ها می توانند به عنوان قهرمانی سمپاتیک برای زنان چراغ راه باشند اما آیا واقعیت چنین است؟

کمال تبریزی معتقد است خداوند در خلقت زن و مرد استثنا قایل شده و برتری هایی به زنان داده که مردان نمی توانند آنها را تجربه کنند. او پس ازساخت فیلم همیشه پای یک زن در میان است اظهارنظرهایی درباره دفاع از زنان کرده که اگر مقدار کمی از آنها را در فیلمش می گنجاند مسلما فیلم همیشه پای یک زن در میان است فیلمی ستایش برانگیز درباره زنان می شد، زنانی که اگر حقوق خود را بشناسند خیلی موفق تر می توانند زندگی کنند اما با دیدن فیلم همیشه پای یک زن در میان است،بیننده بایک پازل روبه رو می شود که هر قطعه اش رنگی دارد و هیچکدام از آنها ربطی به خصایص خوب زنان ندارد.

به جرات می توان گفت همیشه پای یک زن درمیان است یک فیلم ضدزن است که نشان می دهد زنان در ادامه راه شیطان، برای پیشبرد اهداف خود و ذلیل کردن یک مرد نقشه های شومی می کشند و برای رسیدن به این هدف خود از همنوعان خود هم کمک می گیرند. تبریزی با فرع قرار دادن مشکلات یک زن جوان و مطلقه در فیلم، از آن برای حفظ وجه روشنفکری خود بهره برده و از وجه انتقامجویی زن جوان از مردش گیشه خوبی برای فیلم همیشه پای یک زن در میان است فراهم کرده است.

نگاه مردانه فیلم باعث شده زنان پس از دیدن فیلم بر سر دوراهی قرار بگیرند که بالاخره آدم های خوبی هستند یا انسان هایی سودجو هستند که می توانند براحتی مردان را بیچاره کنند. جنگی که تبریزی درفیلم خود بین مردان و زنان راه انداخته فقط می تواند باسخنان خود او که در روزنامه ها و خبرگزاری ها منتشر می شود، آرام گیرد.

وقتی فیلم دیوار را می بینی به این نتیجه می رسی که محمدعلی طالبی این فیلم را با این قصد ساخته که داد دل دختران جوان را از کسانی که نمی گذارند آنها مثل مردان زندگی کنند، بگیرد. اما زن با مرد تفاوت دارد و مشکل اساسی در زندگی زنان وقتی به وجود می آید که آنها تصمیم می گیرند مثل مردان زندگی کنند، نه مثل زنان موفق.

دیوار می گوید درآمد خوب چیز خیلی خوبی است و باعث می شود آدم ها راحت تر زندگی کنند و به آنچه می خواهند برسند این خواسته معقولی است که همه آن را می پذیرند اما با دیدن فیلم، می توان به این نکته هم پی برد که دختر جوان و کوشای فیلم دیوار در سطح می ماند و آنقدر به هیجانات خود ادامه می دهد که موفق می شود گیشه پر و پیمانی برای تهیه کننده فیلم رقم بزند، اما با کمی بررسی می توان گفت شخصیت اصلی فیلم دیوار قهرمانی است که فقط برای پرده سینما ساخته شده است.

قهرمانان فیلم فرزند خاک همگی زن هستند، اما زنانی که مخاطب از ابتدا تکلیفش با آنها روشن است و می داند آنها استثناهایی هستند که در جامعه ما وجود دارند و قرار نیست کسان دیگری مثل آنها باشند یا آنها بتوانند برای دیگران چراغ راهی باشند.

زنان فیلم فرزند خاک در یک جا ننشسته اند تا دیگران برای آنها کاری بکنند. آنها به راه می افتند تا به هدف خود برسند. آنها در برابر مردان گارد دفاعی ندارند، قصد انتقامجویی از آنها را هم ندارند و عشق و تداوم زندگی را هرچند بسیار سخت باشد باور دارند. حرکت، عشق، فداکاری، صداقت، ایمان و ادامه دادن مسیر هستی، چراغ راه آنهاست.

 


١٧:٢٨ - 1391/01/12    /    شماره : ٢٨٧٨    /    تعداد نمایش : ٧٧٤



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :2159
کل بازديدها :16826802
بازديدکنندگان آنلاين :3
بازديدازاین صفحه :194925