صفحه اصلی > پند نامه 


  چاپ        ارسال به دوست

در سوگ عمار

عمار یاسر یكی از سران و اعضاء مركزی سازمان شرطه الخمیس بود، او از یاران مخصوص پیامبر (صلی اللّه علیه و آله) و علی (ع) بود و هرگز در كورانهای عصر پیامبر (صلی اللّه علیه و آله) و بعد از آن ، نلغزید و به سوی چپ و راست نرفت و چون كوهی استوار در خط پیامبر (صلی اللّه علیه و آله) و علی (ع) ماند. پیامبر (صلی اللّه علیه و آله) درباره عمار فرمود: ایمان سراپای عمار را فرا گرفته ، و با گوشت بدنش آمیخته شده است . و روزی به او فرمود: ستقتلك الفئه الباغیه و آخر زادك ضیاح من لبن : پس ‍ از چند سالی گروه متجاوز (سپاه معاویه) ترا می كشند و آخرین غذای تو در دنیا، شیر مخلوط به آب است . عمار یاسر در زمان خلافت علی (ص) از سرداران سپاه آن حضرت در جنگ جمل و صفین بود، در جنگ صفین 94 سال داشت ، با این سن و سال چون قهرمان جوان با دشمن می جنگید. حبه عرنی گوید: عمار در همان روز شهادتش (چند لحظه قبل از شهادت) به جمعی از یاران گفت : آخرین روزی دنیوی مرا بدهید، مقدار شیر مخلوط به آب برایش آوردند، از آن نوشید و سپس گفت : امروز با دوستانم محمد (صلی اللّه علیه و آله) و حزبش ، ملاقات خواهم كرد واللّه لوضربونا حتی بلغونا سعفات هجر لعلمت اننا علی الحق : سوگند به خدا اگر دشمنان ما را آنچنان ضربه بزنند كه همچون شاخه های خشك نخل خرمای سرزمین هجر بریده بریده شویم ، - در عین حال - یقین دارم كه ما بر حق هستیم . این مرد بزرگ در یكی از روزهای جنگ به میدان شتافت و با دشمن جنگید، سرانجام بر اثر ضربه نیزه یكی از دشمنان از پشت اسب به زمین افتاد و به شهادت رسید. شب فرا رسید، علی (ص) در كنار كشته ها می گشت ، چشمش به پیكر به خون طپیده عمار افتاد، منقلب شد و قطرات اشك از دیدگانش جاری گشت ، در كنار پیكرش نشست ، سر عمار را به بالین گرفت و با قلبی آكنده از اندوه و چشمی پر از اشك ، این اشعار را در سوك عمار خواند:
ایا موت كم هذا التفرق عنوه
فلست تبقیلی خلیل خلیل
الا ایها الموت الذی لست تاركی
ارحنی فقد افنیت كل خلیل
اراك بصیرا بالذین احبهم
كانك تمضی نحوهم بدلیل
یعنی : ای مرگ ، چه بسیار موجب جدائی اجباری می شوی ، چراكه برای من هیچ دوستی ، باقی نگذاشتی ، الا ای مرگ كه قطعاً سراغ من نیز می آئی ، مرا راحت كن كه همه دوستانم را از دستم گرفتی ، تو را نسبت به این دوستانم تیزبین می بینم ، كه گوئی چراغ بدست ، دنبال آنها می گردی . و به روایتی فرمود: كسی كه خبر شهادت عمار را بشنود و متأ ثر نگردد، بهره ای از اسلام ندارد. به این ترتیب می بینیم : حضرت علی (ص) نسبت به دوستان مخلص و با وفایش اظهار محبت میكرد و صمیمانه به آنها درود می فرستاد، امید آنكه ما نیز از این موهبت محروم نشویم.

داستان دوستان / محمد محمدي اشتهاردي


١٦:٤٧ - 1392/08/01    /    شماره : ٢٠٧٢٢    /    تعداد نمایش : ٤٩٤



خروج





   مطالب مرتبط
 بنده خدا غلام علی (خبر)
 خرمای سلمان (خبر)
 زید و جندب (خبر)
 دعایی به پاس عمل (خبر)
 بار علف بر دوش استاندار (خبر)
 در پناه الله (خبر)
 عزت در اسارت (خبر)
 بازاری وارسته! (خبر)
 ناله های جانسوز حر (خبر)
 رشک به صاحب قبر (خبر)
 منزلت عیسی قمی (خبر)