صفحه اصلی > پند نامه 


  چاپ        ارسال به دوست

نماز جماعت پرشكوه

یكى از خاطرات خوب من درباره نماز جماعت ، مربوط به آخرین روز اسارت است . آن روز وقتى متوجه شدیم كه ظهر شرعى فرا رسیده ، پتوهاى داخل آسایشگاهها را در وسط حیاط پهن كردیم . از طرفى چون ماموران صلیب سرخ در آنجا بودند، نگهبانها چیزى به ما نگفتند و ممانعتى نكردند. ما هم از فرصت استفاده كردیم و به اتفاق حدود 600 نفر، نماز جماعت پرشكوهى را برگزار نمودیم[1].

[1] . مدرّس مجاهدى شكست ناپذیر، ص 214. مدرّس مجاهدى شكست ناپذیر، ص 214.


١٤:٠٦ - 1392/05/10    /    شماره : ١٣٦٦٧    /    تعداد نمایش : ٣٣٨



خروج





   مطالب مرتبط