نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

ورزش بانجی جامپینگ

براي طرفداران هيجان و ماجراجوياني که دوست دارند نهايت خطر را تجربه کنند. بانجي جامپينگ اسم آشنايي است؛ ورزشي که در آن افراد بي باک و با دل جرأت از بالاي ساختمان ها، برج ها يا موانع طبيعي مرتفع به پايين مي برند و قبل از برخورد به زمين بين زمين و آسمان معلق مي مانند؛ البته با کمک کش خيلي محکم که به آنها بسته شده! تحمل ترس و وحشتي که در زمان پرش در بانجي کارها به وجود مي آيد و فشاري که به آنها وارد مي شود، کار هر کسي نيست؛ حالا اگر بانجي کارها شرايط ايمني را هم رعايت نکنند، خطرات کار چند برابر مي شود؛ شايد به همين خاطر است که اسم بانجي جامپينگ در فهرست خطرناک ترين ورزش هاي دنيا هم ثبت شده است.


ميراث قبيله وانوآتو
 
با اينکه پرش از يک برج 23 متري که از چوب هاي بامبو ساخته شده، در حالي که فقط چند شاخه نازک درخت انگور به عنوان حفاظ در آن به کار مي رود کار دور از ذهني به نظر مي رسد اما حقيقت دارد. اين کاري است که بيشتر افراد قبيله وانوآتو در جزيره پنتکاست در جنوب اقيانوس آرام در فستيوال ناگهول که هر سال پس از خرمن چيني برگزار مي کنند، انجام مي دهند.
در حقيقت آنها بانجي جامپينگ مدرن و امروزي را از سال ها قبل با اين سبک و شيوه انجام مي دهند. تاريخچه اين بازي در فرهنگ قبيله وانوآتو به 1500 سال قبل برمي گردد. آنها به جاي استفاده از طناب هاي محکم، از شاخه هاي موجدار درختان تاک استفاده مي کنند و از روي يک برج بلند که از چوب هاي بامبو ساخته شده به داخل تنگه اي وحشتناک مي برند که زنده بيرون آمدن از آن تقريباً ناممکن به نظر مي رسد. اين برج بامبويي بيش از 25 متر ارتفاع دارد و تقريباً تمام 300 نفري که در اين قبيله زندگي مي کنند، در طول جشنشان اين پرش را امتحان مي کنند، اين کار در قبيله وانوآتو شکرگزاري و دعا براي داشتن سالي پر محصول به حساب مي آيد. البته اين پرش، يک مراسم تشريفاتي هم براي جواناني که دوران کودکي را پشت سر گذاشته اند به حساب مي آيد چون آنها با اين پرش مي توانند شجاعتشان را نشان بدهند. نکته جالب اينجاست ارتفاعي که هر شخص از آن مي پرد بسته به سن و شرايط روحي او متغير است و هر کس بخواهد مي تواند از ارتفاع کمتري هم بپرد. با اين حال بيشتر وقت ها وقتي کسي براي پرش داوطلب مي شود با دوستان و خانواده اش خداحافظي کرده و حتي وصيت مي کند چون ممکن است هيچ وقت برنگردد. در اين پرش ها تا به حال عده بسياري زخمي شده اند ولي خوشبختانه تا به حال هيچ کس جانش را از دست نداده است. اما پاي اين ورزش عجيب در سال 1950 به کشورهاي ديگر دنيا باز شد؛ آن هم زماني که ديويد آتنبورگ و گروهي از فيلمسازان شبکه بي بي سي، از فستيوال ناگهول قبيله وانوآتو گزارش تهيه کردند.
با پخش اين گزارش از شبکه هاي مختلف توجه افراد ماجراجو به اين بازي عجيب مردم وانوآتو جلب شد. تا اينکه سال ها بعد- يعني در سال 1379- بانجي جامپينگ مدرن توسط تعدادي از اعضاي باشگاه ورزش هاي خطرناک آکسفورد و از روي پل معلق کليفتون در بريستول انجام شد. با اينکه اين پرش موفقيت آميز بود اما لحظاتي پس از اجراي اين نمايش، تمامي آنها توسط نيروهاي پليس دستگير شدند و انجام بانجي جامپينگ ممنوع اعلام شد تا اينکه به خاطر علاقه زياد طرفداران اين ورزش و پافشاري آنها، بانجي جامپينگ از سال 1982 آزاد اعلام شد و حتي بانجي کاران پرش هاي خود را نه فقط از روي مکان هاي ثابتي مثل پل ها، برج ها و آسمانخراش ها بلکه از روي مکان هاي متحرکي مثل بالن ها هم انجام مي دهند.


قرباني هاي بانجي جامپينگ
 
هر ورزشي در عين هيجان انگيز بودن با خطرات زيادي هم همراه است و بايد طبق قوانين بازي و با رعايت کامل مسائل ايمني انجام مي شود؛ بانجي جامپينگ هم از اين قاعده مستثنا نيست، با اين حال افرادي که در پرش هايشان دچار آسيب ديدگي مي شوند: کساني که از وسايل مطمئن و استاندارد استفاده نمي کنند و کساني که با وجود وسايل خوب به درستي پايين نمي پرند. يکي از اين افراد بدنشانس مايکل لاش بود که در سال 1986 به خاطر جراحات زيادي که در زمان پرش اشتباه روي بدنش به وجود آمد، از دنيا رفت. در سال 1997 لورا پترسون يکي از 16 عضو تيم قهرماني بانجي جامپينگ آمريکا به خاطر آسيب شديدي که به جمجمه اش وارد شد، جانش را از دست داد. او به خاطر پرش اشتباهي که انجام داد نتوانست خودش را کنترل کند و سرش به شدت با ديواره سکوي پرش لونيزيانا برخورد کرد.

ريشي باوجا هم يکي از قربانيان ورزش بانجي جامپينگ است که بعد از پرش از پل 80 متري نتوانست تعادلش را حفظ کند و پس از چند بار بالا و پايين رفتن ناگهان طنابش رها شد و از ارتفاع 50 متري به درون آب سقوط کرد. البته ضربه اي به سرش وارد نشد اما از ناحيه سينه به شدت با سطح آب برخورد کرده و همين امر باعث پارگي طحال، ترکيدگي جگر و شکستگي هاي کوچک درريشي باوجا هم يکي از قربانيان ورزش بانجي جامپينگ است که بعد از پرش از پل 80 متري نتوانست تعادلش را حفظ کند و پس از چند بار بالا و پايين رفتن ناگهان طنابش رها شد و از ارتفاع 50 متري به درون آب سقوط کرد.
البته ضربه اي به سرش وارد نشد اما از ناحيه سينه به شدت با سطح آب برخورد کرده و همين امر باعث پارگي طحال، ترکيدگي جگر و شکستگي هاي کوچک در استخوان ها و قفسه سينه اش شد. ريشي مجبور شد يک ماه تمام را بدون تکان خوردن در بيمارستاني در بانکوک بگذراند و بعد از آن به خانه خود در بور کشاير برگردد. با توجه به آسيب ديدگي هاي ريشي هيچ کس باور نمي کرد که او بتواند از مرگ حتمي نجات پيدا کند. ريشي که حالا در سلامت کامل به سر مي برد، درباره تجربه سقوطش مي گويد «من مي دانستم که اين ورزش ممکن است بسيار دلهره آور باشد اما نمي دانستم مي تواند تا اين حد خطرناک باشد.»
اسم يک زوج انگليسي به نام هاي تيزيانا آکورا 25 ساله و آلبرتوگالتي 26 ساله هم در فهرست قربانيان ورزش بانجي ثبت شده است. آنها که براي ماه عسل خود به ايتاليا رفته بودند، پس از برش بانجي جامپينگ جان خود را از دست دادند. بعد از تحقيق از صاحب برج پرش مشخص شد که اين برج براي تعميرات جزئي بسته بود و او با اصرار زوج جوان مجبور

شده بود برج را براي پرش آماده کند. اين برج چهار سال متوالي مورد استفاده قرار گرفته بود و تا آن زمان هيچ حادثه اي در آنجا اتفاق نيفتاده بود.نکته عجيب اين بود که بااينکه طنابي که به پاي زوج بسته شده بود تحمل وزن 2000 کيلوگرم را داشت اما از شانس بد آنها، وزن 90 کيلوگرمي آلبرتورا تحمل نکرده و پاره شد. تيزيانا هم که همزمان با شوهرش از بالاي برج پايين بريده بود از ديدن اين صحنه وحشت زده شده و به خاطر از دست دادن تعادلش به شدت با ديوار برج برخورد کرد و به خاطر ضربه اي که به سرش وارد شد جان خود را از دست داد. اين پارگي خيلي شديد بوده و براي جلوگيري از جمع و لخته شدن خون، بانجي کار به عمل جراحي نياز پيدا مي کند. مشکل بعدي اي که براي بانجي کارهاي تازه کار به وجود مي آيد، ديدن اشکال قرمز رنگ در جلوي چشم است، تجربه اي که در زمان وحشت بيش از اندازه براي بيشتر انسان ها پيش مي آيد. البته اين مشکل در عرض چند ساعت از بين مي رود.
يکي ديگر از مشکلات شايع بانجي جامپينگ تعويق گردش خون در قسمت ران يا بعد از پرش است. خوان پابلو يکي از بانجي جامپر کارهايي بود که پس از گذشت چند روز از پرشش از برج معروف بانجي در کلمبيا دچار دردي خفيف در پاهايش شد ولي به آن اهميت نداد. اما بعد از پنج ماه درد پايش آن قدر زياد شد که راه رفتن براي او دشوار شده بود. پزشکان بعد از بررسي مشکل خوان به اين نتيجه رسيدند که گردش خون در قسمت ران پاي او دچار مشکل شده است و همين امر باعث خشکي در رگ هاي اين ناحيه شده پنجمين نفر در کل دنيا بود که دچار اين مشکل شده بود. او براي درمان خود به بيمارستان هاي زيادي رفت و با مشهورترين پزشکان مشورت کرد اما هيچ کدام از آنها نتوانستند راه حلي به خوان پيشنهاد کنند. به خاطر همين خوان 36 ساله مجبور است تا آخر عمر از عصا براي راه رفتن استفاده کند.


١٦:٤١ - 1391/05/11    /    شماره : ٣٩٧٩    /    تعداد نمایش : ٨٧٨



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :5649
کل بازديدها :14152323
بازديدکنندگان آنلاين :4
بازديدازاین صفحه :121622