نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

صدور انقلاب اسلامی ایران (3)

در واقع كشور باید از چنان اقتداری بهره مند باشد كه علاوه بر تأمین خواست های ملت ایران به یاری یك میلیارد مسلمان پراكنده در جهان نیز بشتابد كه این خود محتاج به امكاناتی وسیع می باشد.
ـ ائتلاف و اتحاد ملل اسلامی و وحدت جهان اسلام: این مهم كه در حقیقت دفاع از حقوق همه ی مسلمانان جهان را مد نظر قرار داده است، یكی دیگر از ابعاد بین المللی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران می باشد.[1] چنان كه هفته نامه ی اشپیگل در پانزدهمین سالگرد انقلاب اسلامی نوشت: انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی حیات تازه ای به مسلمانان سراسر جهان بخشیده است. اسلام مبارز ترین مذهب دنیا با انرژی انقلابی خود 2/1 میلیارد مسلمان را برانگیخته و آنان را برای تشكیل حكومت الله در كره ی زمین به حركت درآورده است. چنین امری، كه سعادت انسان در كل جامعه ی بشری را به دنبال خواهد داشت؛ تحت زعامت، امامت و رهبری آگاه و فقیه امكان پذیر می گردد. از طرف دیگر اتخاذ چنین سیاست خارجی كه بر اساس معیار های اسلامی می باشد نیز باعث افزایش تمایلات اسلام گرایی در سراسر جهان خواهد شد.[2]
در حقیقت قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به وضوح بیان گر وجه اسلامی سیاست خارجی پویا و آرمان گرایانه ای است كه هدفش اتحاد دنیای اسلام و گسترش حاكمیت خداوند بر روی زمین است، بنابر این یكی از اهدافی كه در قانون اساسی بر آن تصریح شده است، تداوم بخشیدن به انقلاب در داخل و خارج می باشد، چنان كه این امر بیش از سایر اهداف انقلابی توجه رسانه های غربی را به خود معطوف كرده و در قلوب زمامداران مستبد كشور های اسلامی و دولت های غربی هراس افكنده است.
هر چند این امر باعث افزایش تبلیغات كشور های غربی و دشمنان انقلاب اسلامی در زمینه ی صدور انقلاب اسلامی شد، چنان كه این كشور ها با بهره برداری از ابزار های تبلیغاتی خویش به ویژه در كشور های اسلامی منطقه از جمهوری اسلامی ایران به عنوان تهدیدی بر ضد كشور های منطقه یاد می كردند،[3] لیكن حضرت امام خمینی، با موضع گیری صحیح در این زمینه ـ كه مراد از صدور انقلاب، صدور اندیشه ی انقلاب است كه این امر محقق شده است و ندای اسلام خواهی در اقصی نقاط دنیا پیچیده است ـ نقشه های بدخواهانه كشور های غربی و دشمنان انقلاب اسلامی را خنثی ساختند.[4]
حضرت امام در وهله ی اول صدور انقلاب را امری طبیعی می دانستند و معتقد بودند از آن جا كه ماهیت انقلاب در ایران اسلامی است، كاملاً طبیعی است كه دیگر مسلمانان هم تحت تأثیر اندیشه های آن قرار گیرند و برای تأسیس نظام اسلامی در كشور خود به حركت های سیاسی دست زنند، امام با این كه معتقد بود برای صدور انقلاب به لحاط اجتناب ناپذیر بودن جریان فكری انقلاب اسلامی نیاز به فعالیت خاصی وجود ندارد، در سال های اولیه به صراحت و روشنی بر ضرورت صدور انقلاب تأكید می كردند و دولت مردان و مسؤولان را به برنامه ریزی در این جهت فرا می خواندند.
هدف امام از صدور انقلاب بر اساس یكی از اصول سیاست مورد نظر ایشان؛ یعنی حفظ دارالاسلام و نیز نفی سبیل، قابل توضیح است، چون امام برای حفظ دارالاسلام و رفع سلطه ی بیگانگان بر امور داخلی كشور اسلامی، ضروری می دانستند كه حكومت اسلامی در كشور های مسلمان، از طریق انقلاب حاصل شود.
البته تصور عمده ی امام از صدور انقلاب، جلب توجه مسلمانان به اسلام و قوانین اسلامی بود. از نظر ایشان در صورتی كه مسلمانان به اهمیت تأسیس نظام سیاسی بر مبنای ایده های اسلامی آگاهی یابند، خود برای آن اقدام خواهند كرد.[5] با وجود این، از نظر حضرت امام برای تحقق چنین شرایطی باید از سه عامل معنویت، دعوت و وحدت پیروی نمود، هر چند این مهم را نیز نباید فراموش نمود كه اصل جهان شمول بودن ذاتی اسلام در جهت تسهیل شرایط پیش گفته، حقیقتی انكار ناپذیر است، بنابر این قبل از آن كه به سه عامل معنویت، دعوت و وحدت در صدور انقلاب اسلامی از دیدگاه امام بپردازیم، به بررسی افكار امام در زمینه ی جهان شمول بودن اسلام می پردازیم.

جهان شمول بودن دین اسلام
در خصوص صدور انقلاب، امام خمینی به جهان شمول بودن دین اسلام و صدور آن به بقیه ی جهان باور داشت. به اعتقاد ایشان: «اسلام برای یك كشور، برای چند كشور، حتی برای مسلمین نیست. اسلام برای بشر آمده است. همه ی بشر را اسلام می خواهد زیر پوشش عدل خودش قرار دهد. ما امیدواریم كه این امر بتدریج مهیا شود.»
در نتیجه ی این برداشت از آرمان نظم جهانی اسلامی، ایران به عنوان تنها جمهوری اسلامی تحت حكومت ولی فقیه، باید سخت بكوشد تا انقلاب خویش را به جهان صادر كند، ولی امام خمینی تأكید داشت كه ایران نباید برای صدور این ایدئولوژی، شمشیر بردارد. صدور اندیشه با زور، صدور نیست، چنان كه ایشان تنها راه صدور انقلاب را ایجاد الگویی حسنه از رفتار اسلامی می دانند.
آرمان گرایان در تفسیر خود این واقعیت را نادیده می گیرند كه دعوت امام خمینی به ایجاد یك نظم جهانی اسلامی، نوعی ابراز امیدواری بوده است. ایشان استفاده از زور را منع نموده و می خواستند از طریق رفتار خوب اسلامی صدور انقلاب صورت پذیرد،[6] بنابر این اولین عاملی كه از نظر امام در زمینه ی صدور انقلاب اهمیت دارد، تأكید بر معنویت اسلامی است.
معنویت اسلامی
به اعتقاد حضرت امام یكی از عوامل صدور انقلاب اسلامی، تأكید بر حفظ جنبه ی معنوی اسلامی انقلاب ایران است كه در بردارنده روح حقیقت طلبی، عدالت طلبی و ظلم ستیزی می باشد كه آن هم اعتلای مسلمانان و بشریت را خواستار است. چنان كه از نظر امام، انبیا دو هدف اساسی را تعقیب می كردند؛ اول وظیفه ای معنوی و تربیتی كه مردم را از اسارت نفس خارج كنند و دوم این كه به عنوان منجی، ضعفا و مظلومان را از یوغ ستم گران نجات دهند:
«نبوت اصلاً آمده است كه جامعه را اصلاح كند و پایه های ظلم قدرت هایی كه به مردم ظلم می كنند، بشكند.»[7]
هم چنین امام هدف پیامبران را از نشر و گسترش مكتب الهی شان انسان سازی می دانند:
«نظر انبیا این بود كه مردم را آدم كنند، هر كس كه آدم می شد، یك بشارتی برای رسول اكرم یا انبیا بود.»
با توجه به نكات فوق، حضرت امام وظیفه ی ولی فقیه یا نایب امام را همان وظیفه ی انبیا می داند و رسالتی كه در خصوص اصلاح جامعه ی بشری برای انبیا قایل است، برای حكومت ولی فقیه هم قایل است؛ بنابر این هدف اصلی از صدور انقلاب اسلامی را نیز می توان اصلاح و اعتلای جامعه ی بشری دانست. در نتیجه برای تحقق چنین امری بایستی روح حقیقت خواهی، عدالت طلبی و ظلم ستیزی و در یك كلمه تأكید بر حفظ و صدور معنوی اسلامی انقلاب، همیشه در صدر امور قرار داشته باشد، چنان كه حضرت امام می فرمایند:
«ما كه می گوییم انقلاب را می خواهیم صادر كنیم می خواهیم این مطلب را، همین معنایی كه پیدا شده، همین معنویتی كه پیدا شده است در ایران، ما می خواهیم این را صادر كنیم.»[8]
تحقق چنین امری بدون دعوت و تبیلغ اسلام امكان پذیر به نظر نمی رسد، بنابر این باید به بهره برداری از ابزار های مناسب تبلیغاتی در این راستا گام برداشت.
دعوت اسلامی
عامل دعوت یكی از موارد مهم در اندیشه ی امام است كه برای فهم صدور انقلاب به ما كمك زیادی می كند. امام چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب اسلامی، همواره ملل دنیا به خصوص ملت های جهان اسلام را برای سرنگونی دولت های فاسد و طاغوتی فرا می خواندند، لیكن هدف اصلی چنین دعوت هایی بیدار كردن ملت های اسلامی بوده است. باید اساس را مردم و فكر مردم قرار داد و باید به فكر مردم بود نه دولت ها، زیرا مردم و توده ها با حق موافقند؛ چون زیر بار ستم بوده اند و نمی خواهند تحت سلطه ی قدرت های ستمگر باشند. با وجود این، امام بر این مهم تأكید می ورزیدند كه برای جلب نظر موافق ملت های اسلامی باید جمهوری اسلامی ایران نمونه باشد. نمونه در اعمال، رفتار و كردار تا امكان صدور آن محقق شود. از دیدگاه امام خمینی ذات اصلاح گری و اصلاح طلبی انقلاب اسلامی در جهت ایجاد الگویی نمونه در میان جوامع اسلامی در حقیقت موجب صدور انقلاب و بیداری بیش از پیش ملل تحت ستم در جهان، بویژه در كشور های اسلامی می شود،[9] لیكن از نظر حضرت امام برای به ثمر نشستن پایدار چنین تفكری باید بر عامل وحدت بین ملل اسلامی تأكید همیشگی شود.
وحدت اسلامی
اگر چه حضرت امام تجربه ی انقلاب اسلامی در ایران را به عنوان الگویی برای تغییر سیاسی امت جهانی اسلام پیشنهاد می نمود، لیكن حضرت امام به این مهم اعتقاد داشت كه لازمه ی چنین امری به وجود آمدن نوعی وحدت فكری و فرهنگی بین مسلمانان در راستای فاصله گیری از نقاط اختلاف و افتراق به منظور دست یابی به نقاط اشتراك و وفاق اسلامی می باشد، چنان كه در شرایط كنونی، حفظ وحدت، شرط صدور اسلام می باشد.
امروزه برای حفظ اسلام باید ما از همه ی چیزهایی كه در ذهن هایمان هست و كدورت هایی كه فرض كنید یك وقتی داریم، دست برداریم. برای خدا باشیم، لیكن برای آن كه به وحدت ملل اسلامی جامه ی عمل پوشانید، خود انقلاب اسلامی باید الگوی موفقی از وحدت را در ایران بر اساس ارزش های اسلامی انسانی به نمایش بگذارد:
«این الآن یك تكلیف بسیار بزرگی است كه از همه ی تكالیف بالاتر است حفظ اسلام در ایران وابسته به وحدت شما ها ست.


[1]. بیژن ایزدی، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، مركز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی قم، چاپ اول، تابستان 1371، صص 142 ـ 147.
[2]. انقلاب اسلامی و چرایی و چگونگی رخداد آن، جمعی از نویسندگان، ص 166.
[3]. Gary Sick Iran Confronting Terrorism Washington Quarrterly Autumn 2003. P. 85.
[4]. مقصود، رنجبر، پیشین، ص 18.
[5]. همان، ص17.
[6]. روح الله رمضانی، چارچوبی تحلیلی برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، ترجمه ی علی رضا طیب، نشر نی، تهران صص 64 ـ 65.
[7]. آیین انقلاب اسلامی، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)، تهران، ص 44.
[8]. صدور انقلاب از دیدگاه امام خمینی، پیشین، ص 57.
[9]. همان، ص 70.

 

علي فلاح نژاد - سياست صدور انقلاب اسلامي، ص 47- 72


٠٢:٢٧ - 1392/06/12    /    شماره : ١٥٨٤٤    /    تعداد نمایش : ٦٩٢



خروج





   مطالب مرتبط
 صدور انقلاب اسلامی ایران (3) (خبر)
 منشأ ناكامی غربی‌ها در تحلیل انقلاب اسلامی ایران (3) (خبر)
 عوامل بازدارنده‌ی صدور انقلاب اسلامی (3) (خبر)
 صدور انقلاب اسلامی ایران (4) (خبر)
 صدور انقلاب اسلامی ایران (2) (خبر)
 صدور انقلاب اسلامی ایران (1) (خبر)
 انقلاب اسلامی ایران و تأثیر آن بر نظریه‌های علوم اجتماعی (3) (خبر)
 پی آمدهای منطقه ای و جهانی انقلاب اسلامی ایران (3) (خبر)
 انقلاب اسلامی ایران و روابط بین المللی (3) (خبر)
 آثار و نتایج انقلاب اسلامی ایران (3) (خبر)
 صدور انقلاب اسلامی ایران (4) (خبر)
بازدیدها
امروز :2143
کل بازديدها :17220631
بازديدکنندگان آنلاين :2
بازديدازاین صفحه :337040