نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > دین و اندیشه > ولایت فقیه 


  چاپ        ارسال به دوست

امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (1)

مـسـاله (دیـن و شمشیـر)، (اسلام و خشـونت) از حـربه های كهنه و دیـریـنـی است كه جهان غرب آن را بـرای كـوبیـدن اسلام و مسلمـانان، هـر چـنـد گـاه به كـار مـی بنـدد و شـرق شناسـان و استعمارگران، برای دور كردن نسل جـوان از اسلام، آن را فریاد می كنند.
آنـان، تـبلیغ كرده و می كنند كه: اسلام با زور و قدرت پیشرفت كرده اسـت و ایـن سـلاح جـهـاد بـوده كـه مـردم را بـه اسلام كشانده و حـكـومـتـهای دینی با زور سرنیزه مردمان جهان را بر سرسفره این كیش نشانده اند!
تـاریـخ نگاران، جامعه شناسان و كشیشان غربی، سیاستمداران، قلم بـمـزدان، تلاش ورزیده اند كه از اسلام و مسلمانان چهره ای خشن و خون آلود ترسیم كنند كه مدارا و انسان دوستی و صلح و صفا در آن جـایی ندارد. در برابر مسیحیت و مردم مغرب زمین را جلوه و نماد انـسـان دوسـتی و مهرورزی نشان دهند كه با گل سرخ و شاخه زیتون بـا جهانیان روبه رو می شوند و هركاری انجام می دهند در راستای آزادی انسان و در راه بر قراری صلح جهانی است.[1]
آنـچـه جـای گـفـت وگـو دارد این نكته است: شماری از نویسندگان مـسـلـمـان مـرعوب تهاجم فرهنگی دشمن شده و به تلاش برخاسته اند آیـیـنـهـا، دسـتورها و قانونهای دینی را برابر آنچه غرب آن را حـقـوق بشر می خواند، بنمایانند این گروه، به توجیه مسائلی چون حدود و قصاص و تعزیرات كه غرب آنها را نمی پسندد، پرداخته اند. شـمـاری از اصـل مـنكر سنگسار در اسلام برای مردان و زنان بدكار شـده انـد، جهاد اسلامی را، تنها جهاد دفاعی دانسته هرگونه یورش نـظـامی از سوی نظام اسلامی، به هر هدف، به دیگران را نادرست می انگارند.[2]
در ایـن مـیان، كسانی كه جامه مسلمانی به تن كرده بودند، در هم آوایـی بـا خـواسـتـه هـای جـهـان غـرب، تا آن جا پیش رفتند كه مـجازاتها و احكام سیاسی اسلام را دستورها و آیینهایی غیرانسانی و خشونت آمیز خواندند كه نه مفید است و نه درخور اجرا.
حـسـن نـزیـه، از اعـضای كانون وكلا و عضو كابینه دولت موقت، در بـرابـر خـواسـتـه های مردم مسلمان ایران، كه خواهان پیاده شدن قانونهای اسلامی در كشور بودند، بی شرمانه بیان داشت:
(اگـر مـا فـكر كنیم تمام مسائل سیاسی و اقتصادی و قضایی را می تـوانیم در قالب اسلامی بسازیم، آیات عظام هم می دانند، این امر در شرایط حاضر نه مقدور است، نه ممكن و نه مفید.)[3]
جـبـهه ملی در انجام این خواسته در سال 1360، طرح لایحه قصاص را كـه بـه خـامه فقهای بزرگ نگاشته شده بود، ناسازوار با آزادی و كـرامـت انـسـانـی خواند و در اعلامیه ای از هواداران خود خواست بـرای رویـارویـی بـا ایـن قانون، به اصطلاح آنان غیرانسانی، به خیابانها بیایند.[4]
در برابر این سخنان بی مایه و سست و به دور از مبانی، از گذشته تـاكـنـون، اندیشه ورزان مسلمان پاسخهای درخوری ارائه كرده اند كـه سـعـی هـمـه آنـان مـشكور باد. شهید بهشتی، به نزیه، كه با پـشـتـیـبـانـی كـانون وكلا و سازمان حقوق بشر، به ستیز با اسلام بـرخـاسـتـه بـود، با استدلال و منطق پاسخهای استوار داد و مردم مـسـلـمان با حضور آگاهانه و غیرت مندانه به صحنه آمدند و جبهه آنان را وادار به عقب نشینی كردند.
ایـنـك دوباره در عرصه جراید و مطبوعات، در قالبهای نوین و روز پـسـنـد، با سخنان نمادین و غیرنمادین، اسلام، انقلاب اسلامی،امام خـمـینی و یاران باوفای آن حضرت متهم به خشونت ورزی و بیدادگری مـی شوند و بنگاههای خبرپراكنی غرب در سطح گسترده ای بدان دامن مـی زنـنـد و پاره ای از رفتارها و كارهای تندی كه ایادی نفوذی دشـمـن بـرای بـدبین كردن مردم به اسلام انجام می دهند گواه این گـفـته ها قلمداد می كنند و با كمال تاسف شماری از پروردگان سر سـفـره انقلاب، با از یاد بردن گذشته خود، جارچی دشمن شده و این جـا و آن جـا، بـزرگان دین را خشونت گرا می خوانند و خود را با سابقه های روشن! مهرورز و هوادار مهروزی.
بـایسته است باور و اعتقاد امام را درباره دستورهای جزایی اسلام بـدانـیم و مبانی اعتقادی و فقهی و سیرت ایشان را در برخورد با دگـرانـدیـشـان، بـشناسیم. از این روی، در چند مقدمه دیدگاههای امام را بیان می كنیم:
الـف. امـام جهان را مظهر جمال خداوند شمرده و جلوه حق. بر این بـاور اسـت: تـار وپـود هـستی بر محور رحمت و بخشایش و مهربانی اسـتـوار اسـت و خداوند رحمان است و رحیم و رحمت و صفات جمالیه حضرتش، بر دیگر صفات جلالیه، چون قهار و... پیشی دارد.
(رحـمـت رحـمـانیه و رحیمیه، شامل جمیع دار وجود است، حتی رحمت رحـیـمیه كه جمیع هدایت هادیان طریق توحید از جلوه آن می باشد، شامل همه است، الا آن كه خارجان از فطرت استقامت، به سوء اختیار خـود، خود را از آن محروم نمودند، نه این كه این رحمت شامل حال آنها نیست.)[5]
هـمـه برنامه های دین برای سعادت و خوشبختی انسانها سامان داده شـده اسـت. پـیـامـبـران برای این آمده اند كه رحمت، دوستی، مـهربانی، مهرورزی و برادری را در میان مردم بگسترانند و صلح و آرامش عمومی را در جهان پایدار سازند.[6]
انبیاء دلسوز بشرند و در پی آن بوده اند كه مردم را به ارزشهای انـسـانـی راه نـمایند و از پرت شدن به دره های ژرف و بی برگشت تباهیها رهایی بخشند.
فـرسـتـادگان خدا، برای آسایش و آرامش و هدایت مردم، خود را به رنـج مـی افكندند و شبان و روزان در تشویق بودند تا مردم گمراه و سرگشته نباشند:
(انـبـیا، مظهر رحمت الهی هستند. می خواهند كه مردم خوب باشند، مـی خـواهـنـد همه مردم معرفت الله داشته باشند. می خواهند همه مردم سعادت داشته باشند.)[7]
خـداپـرسـتان، اهل رحمت، بخشش، مهرورزی، برادری هستند و از این مـیان، مسلمانان از مهر و مهرورزی ویژه ای بر خوردارند. مومنان كـانون مهربانیها و دوستیهایند، به هم كیش و غیر هم كیش. با هم كـیـشـان، در اوج برادری و برابری و عشق می زیند، و چون بنیانی اسـتـوار پـاس یكدیگر می دارند، در غم و شادی هم شریكند و نظام اسلامی نیز در برابر مومنان رسالتهای ویژه ای بر عهده دارد.
ب. انـبـیـای الهی برنامه های خود را كم كم بر بشریت عرضه كرده انـد. بـرنامه های هر پیامبر، كامل كننده برنامه فرستاده پیشین اسـت. احكام اسلام نیز، كم كم و با آماده سازیها نازل شده است.[8]
پـیـامـبر اسلام با در نظر گرفتن شرایط روانی و اجتماعی، برنامه هـای خـود را سـامان می داده است؛ چه كه پیاده كردن برنامه های سـیاسی، اقتصادی و ... در یك زمان كاری بود سنگین و همگان آن را بـرتـابـیـدنـد. پـیامبر در پی هر برنامه و قانون، زمینه پذیرش دگركارها را فراهم می آورد:
(انبیا، همه، دنبال این بودند كه به تدریج آنطور كه می شود این بشر را سوق بدهند طرف معرفه الله.)[9]
ج: در مـنـطـق امام امت، برای هدایت مردم به اسلام و نگهبانی از بـاورهـا و ارزشـها، بیش از آن كه انذار كارآمد باشد، بشارت، و نـویـد و امـیـدآفـریـنـی سازنده است. بشارت دل را نرم می كند، احـسـاسـات را بـه جوش می آورد و روان را آماده پذیرش حقیقت می سـازد. قـرآن پـیش از انذار و ترساندن مردم از كیفر، از بهشت و رضـوان و رحـمـت و نـور و شـادیـهای دو جهان سخن می گوید و رمز پیشرفت پیامبر را مدارا، مهربانی و مهرورزی می شمرد:
(فبما رحمه من الله لنت لهم و لو كنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم....)[10]
بـه سـبـب رحـمت خداست كه تو با آنان این چنین خوشخوی و مهربان هـسـتـی. اگر تندخو و سخت دل بودی، از گرد تو پراكنده می شدند، پس بر آنان ببخشای....
پـیـامبر(ص) با تبلیغ رساندن پیام وحی به تشنگان معرفت، دین را پـیـش بـرد. به پیام رسانان دین سفارش می كرد با حسن خلق و روی خـوش بـا مردم روبه رو شوند. فرستادگان پیامبر با در دست داشتن آیه های رحمت به میان مردم می رفتند، دلها با شنیدن این آیه ها نرم می شد و آماده برای پذیرش حق.
پـیـش از این كه پیامبر به مدینه هجرت كند، بسیاری از اوسیان و خـزرجـیـان، به اسلام گرویده بودند و گسترش اسلام به ایران و روم نـیز، در پی خواسته های مردمان آن دیار انجام گرفت و مسلمانان، پـیـش از نبرد، با استقبال ایرانیان و رومیان روبه رو می شدند. ایـن حنجره ها و سینه ها و مغزهای كینه آلود و كثیف است كه این جـا و آن جـا،بـرای لكه دار كردن اسلام در تكاپویند چهره اسلام و مـسـلـمـانـان را زشت جلوه دهند[11] و گرنه اسلام، زیبا، پرشكوه و دارای برنامه های صد درصد انسانی و به سود انسان است.
از ایـن روی امـام امـت بـه پیام رسانان دین اندرز می داد: آیه رحـمـت بـاشـنـد و با امید آفرینی و نشان دادن زیباییهای قرآن، مردم را به آن جذب كنند:
(درمـسـائل ملایمت و جهت رحمت بیش تر از جهت خشونت تاثیر میكند. مـن در زمـان اخـتـنـاق رضـاخانی، وقتی در مدرسه فیضیه صحبت می كـردم، آن گاه كه از جهنم و عذاب الهی بحث می كردم، همه خشكشان مـی زد، ولـی وقتی از رحمت حرف می زدم، می دیدم كه دلها نرم می شـود و اشـكـها سرازیر می گردد و این تاثیر رحمت است. با ملایمت انسان بهتر می تواند مسائل را حل كند تا شدت.)[12]
امام تاكید داشت كه اسلام و انقلاب را نمی شود با شمشیر پیش برد.


[1] . (عذر تقصیر به پیشگاه محمدو قرآن)، ترجمه غلامرضا سعیدی؛ وحی و نبوت، محمد تقی شریعتی/314، حسینه ارشاد.
[2] . (اسـلام و مقتضیات زمان)، شهید مطهری، ج42/1، 50، 106، صدرا.
[3] . روزنامه (كیهان)،7/3/1358.
[4] . (صـحـیفه نور)، مجموعه رهنمودهای امام خمینی، ج21/15، وزارت ارشاد.
[5] . (آداب الـصلوه)، امام خمینی، به اهتمام سید احمد فهری /260، آستان قدس رضوی.
[6] . (بحارالانوار)،علامه مجلسی، 71/57، موسسه الوفا، بیروت.
[7] . (صحیفه نور)، ج257/19.
[8] . سوره (فرقان)، آیه 32.
[9] . سوره (آل عمران)، آیه 159.
[10] . سوره (آل عمران)، آیه 159.
[11] . (خـدمـات مـتقابل ایران و اسلام)، شهید مطهری، ج اول، صدرا؛ (وحی و نبوت)/383.
[12] . (صحیفه نور)، ج153/18.

سيد عباس رضوي- مجله حوزه، ش 94 و 95


٢٠:٣٣ - 1392/08/30    /    شماره : ٢٢٩٤٠    /    تعداد نمایش : ٥٣٩



خروج





   مطالب مرتبط
 امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (6) (خبر)
 امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (5) (خبر)
 امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (3) (خبر)
 امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (4) (خبر)
 امام خمـینی آیه جـمال و جـلال (2) (خبر)
 عرفان امام و منازل چهارگانه (1) (خبر)
 رمز و راز رهبری امام (ره) (1) (خبر)
 سیره عملی امام خمینی در ماه رمضان (خبر)
 رمز موفقیت امام خمینی (ره) در انظار یاران (3) (خبر)
 رمز موفقیت امام خمینی (ره) در انظار یاران (2) (خبر)
 رمز موفقیت امام خمینی (ره) در انظار یاران (1) (خبر)
بازدیدها
امروز :15613
کل بازديدها :16739162
بازديدکنندگان آنلاين :2
بازديدازاین صفحه :280027