نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

نتیجه سوء ظن به رزق خدا


 

نتیجه سوء ظن به رزق خدا

سوءظن

اشاره:

نوشتار پیش رو، به صورت گزینشی به شرح احادیث شیعی می پردازد، بیشتر احادیث این مجموعه توسط مرجع عظام تقلید، آقا مجتبی تهرانی(سخنرانی معظم له در مسجد بازار تهران)، شرح و بسط یافته اند.

 

 

رُوِیَ عَن رَسوُل الله صلّی الله عَلیه وَآله و سَلَّم قال:

خِصلَتانِ لا تَجْتَمِعانِ فی مُؤمِنٍ اَلْبُخْلُ وَ سُوءُ الظَّنِّ بِالرِّزْقِ 1

ترجمه:

پیامبر اکرم«صلّی الله علیه و آله و سلَّم» فرمودند:

 

دو صفت است که در مؤمن جمع نمی شود؛ بخل و گمان بد به روزی.

 

شرح حدیث:

در گذشته روایتی را مطرح كردیم در باب اینكه انسان نباید نام مقدس خدا را با قسم خوردن برای امور دنیاییاش وسیله قرار بدهد. عرض كردم این اثر وضعی دارد. قسم راست هم اثر وضعی دارد. بركت را از انسان می گیرد.

 

 گاهی نه! از نظر درونی، انسان در ارتباط با امور دنیایی اش بعد هم نعوذ بالله در ارتباط با خدا این جور می شود. آن روایت از نظر ظاهری بود كه از طریق نام خدا مرتّب قسم می خورد كه از این راه چیزی بدست آورد. از آن طرف عكسش، اگر بدست نیاورد را می خواهم بگویم. چون دوتاست؛ هم جنبه های مثبت و هم منفی. مثبتش آن بود كه گفتم. حالا می روم سراغ منفی اش.

در این روایت كه از پیغمبر اكرم هست، حضرت می فرماید كه دو خصلت هست كه هیچ وقت در مؤمن نمی آید و در او جمع نمی شود:

اوّل: مسأله بخل را می فرمایند. بخل؛ از رذائل نفسانی است و معنایش هم این است که انسان در جایی كه شرعاً و عقلاً سزاوار است از نعمتهایی را كه خدا به او داده مصرف كند، مصرف نكند. (شرعاً و عقلاً). یك بخل داریم، یك اسراف داریم. بخل معنایش این است به اینكه من شرعاً وظیفه دارم مصرف بكنم، خرج نمی كنم. دارم ولی استفاده نمی كنم. اسراف معنایش این است که بیجا خرج می کنم. نباید مصرف کنم ولی مصرف می کنم. كنار بخل که بگذاری اسراف معنایش این است به اینكه جایی كه آدم شرعاً سزاوار نیست خرج بكند، نعمت الهیّه را هدر بدهد. این راجع به بخل بود که نسبت به خودمان است.

مطلب دوّمی كه در این روایت پیغمبراكرم می فرماید، می گوید: «وَ سوُءِالظَّنِّ بِالرِّزْقِ». این یعنی چه؟ این آن جاهایی است كه تو هر چه خدا را خواستی وسیله بكنی، كارسازی پیدا نكرد. من تقریباً سعی می کنم روایاتی كه می خوانم كمی مرتبط با هم باشد. بگو ببینم در دلت چه خبر است؟ اینجاست كه سوءظن و بد گمانی نسبت به رزق پیدا می كنی. یعنی به اینكه اینجا سزاوار بود خدا به من بده، نداد. می فهمی معنایش یعنی چی؟ خوب دقت كنید كلمه اوّل راجع به خودت است. آن راجع به خودت را می آیی روی خداوند پیاده می کنی. یعنی خدا نعوذ بالله بخل ورزید. بخل را معنا كردم دیگر؛ یعنی سزاوار بود به من بده، نداد. این عین بخل است . یك وقت بخل را نسبت به خودت می گویی، یك وقت نعوذ بالله نسبت به خدا « سوء ظَّنِ بالرِّزق»، معنایش بخل نسبت دادن به خداست؛ كه سزاوار بود به من بده بخل ورزید و به من نداد. نعوذ بالله. فهمیدی؟ اگر آنجا كارسازی پیدا نكرد از نظر ظاهری، می آیی از این طرف از نظر درونی چه كار می كنی؟ گاهی هم به شما بگویم که شما به زبان می آورید و متوجّه هم نمی شوید. همه شما این حرف من را گوش كنید. میخواهم اینها را بگویم یاد بگیرید؛ كه یك چیزهایی از دهانتان بیرون می آید، مواظب باشید! می گویی خدا نخواست. بگو ببینم اینكه می گویی خدا نخواست، با این جمله غرضت این است كه مصلحتم نبود و بجا نبود خدا به من بده، نداد. این را می خواهی بگویی؟ كه در عمق دلم راضی ام. یا نه! می خواهی بگویی خدا نعوذ بالله بخل ورزید؟! كدام اینها را می خواهی بگویی؟ حواست جمع باشد. «خدا نخواسته ایی» كه از دهانتان بیرون می آید، یك وقت نكند كنارش بخواهی بگویی خدا بخل ورزید!! یعنی بجا بود به من بدهد نداد... آن وقت خیال می كنی كه تو خداپرستی؟

مشكلت اینجاست. نمی فهمی این كه از دهانت بیرون آمد، اگر با نارضایتی نسبت به خدا باشد، یك گره دیگر می اندازی در كارت. اللهم صلّ علی محمّد و آل محمّد 2

 

 تبیان


١٧:٤٣ - 1391/01/04    /    شماره : ٢١٥٨    /    تعداد نمایش : ٦٣٣



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :318
کل بازديدها :15857649
بازديدکنندگان آنلاين :5
بازديدازاین صفحه :62983