نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > دین و اندیشه > انبیاء و ائمه 


  چاپ        ارسال به دوست

سیری گذرا در زندگانی امام موسی کاظم(ع)

سیری گذرا در زندگانی امام موسی کاظم(ع)
جد: امام محمد باقر(ع)
پدر: امام جعفر صادق(ع)
مادر: حمیده بنت صاعد مغربی
مکان ولادت: أبواء بین مکه و مدینه
تاریخ ولادت: روز یکشنبه، 7 صفر سال 128 ق
(امام صادق(ع) هنگام ولادت آن حضرت، سه روز به مردم ولیمه داد.
کنیه: ابوابراهیم، ابوالحسن، ابوعلی، امین، باب‌الحوائج، ذوالنفس‌الزکیه، زین‌المجتهدین، الوفی، الزاهر، الطیب، السید.
نقش انگشتر: الملک لله وحده
از جمله فرزندان: یکی علی بن موسی الرضا و دیگر فاطمه معصومه(س) می‌باشد که هر دو، یکی در مشهد و دیگری در قم افتخار ما ایرانی‌ها هستند.
خلفای زمان: منصور، مهدی، هادی و هارون‌الرشید
تاریخ شهادت: روز جمعه، 25 رجب سال 183ق
قاتل: هارون‌الرشید (علیه‌اللعنه) که آن حضرت را با سم به شهادت رساند.
مدت امامت: 35 سال
مرقد مطهر: در قبرستان قریش در شهر کاظیمن عراق است که امروز زیارتگاه شیفتگان مرقد مطهر حضرتش از شرق و غرب عالم می‌باشد.
معجزات اخلاق امام موسی کاظم(ع)
در او خصلت‌های فضیلت و کمال فوق‌العاده‌ای جمع بود. از امام صادق(ع) در مورد صاحب امر امامت بعد از او سؤال شد که کیست؟ فرمود: صاحب این امر امامت لهو و لعب نمی‌کند.
در این هنگام موسی(ع) با حیواناتی وارد شد در حالی‌که به آنها می‌گفت: برای پروردگارتان سجده کنید. امام صادق(ع) او را گرفت و به سینه‌اش چسباند و فرمود: پدر و مادرم به فدای کسی که لهو و لعب نمی‌کند. او با فضیلت‌ترین فرزندانم و برترین کسی است که بعد از من جانشینم می‌باشد و حجت خداوند بر سایر مخلوقات بعد از من است.
او عابدترین، با فضیلت‌ترین و دانشمندترین و با سخاوت و با کرامت‌ترین مردم زمان خودش بود، نماز شب می‌خواند و آن را متصل به نماز صبح می‌کرد و تعقیبات دعاهایش تا طلوع آفتاب ادامه داشت و برای عظمت خداوند به زمین افتاد ه و سجده می‌کرد و تا نزدیک زوال آفتاب سر از سجده برنمی‌داشت. هنگام شب به فقرای مدینه سرکشی و از آنان دل‌جویی می‌کرد و سبدی که در آن مواد غذایی، پول، آرد و خرما بود، برای آنان بر دوش خود حمل می‌کرد.
حضرت کاظم(ع) بهترین حافظ کتاب خدا بود و بهترین صدا و صوت را در تلاوت قرآن داشت. وقتی که قران می‌خواند، مستمعین از تلاوت او بی‌حال و گریان می‌شدند. »کاظم» نامیده شد، بخاطر اینکه خشمش را فرو می‌نشاند. و از ظلم ستمکاران به حضرتش صبر می‌کرد و خشم نمی‌کرد تا اینکه در چنگال و زندان آنان شهید شد.
معجزه‌ای از آن حضرت(ع)
در کتاب «امثال الصالحین» آورده که شقیق بلخی گفت: در بیابان مردی را دیدم که ظرف‌ها را از ریگ پر می‌کرد و می‌آشامید. من تعجب کردم، پس از او آب خواستم، ظرفی از آن را به من داد، چون آشامیدم دیدم سویق و شکر است. از حجّاج پرسیدم: این مرد کیست؟ گفتند: موسی بن جعفر است.
محور فعالیت‌های آن حضرت
1ـ برنامه‌ریزی فکری و آگاهی دادن عقیدتی.
2ـ نظارت مستقیم به پایگاه‌های مردمی طرفدار خود.
3ـ موضع آشکار امام در مقابل زمامدار حکومت و اینکه خلافت حق اوست.
4ـ بیدار کردن وجدان انقلابی امت و تشویق آنان به مبارزه که پاره‌ای از این فعالیت‌ها به گوش هارون می‌رسد و خشم او را بر‌می‌انگیخت. یک بار به او خبر دادند که از سراسر جهان اسلام اموالی هنگفت نزد امام موسی بن جعفر(ع) جمع می‌شود که از شرق و غرب برای او می‌آید.
سرانجام امام به دستور هارون دستگیر و زندانی شد و بعد از عذاب‌های گوناگون و شکنجه‌های فراوان و تحمل غل و زنجیر و فشار آزارهای طاقت‌فرسا، زهر کشنده‌ای به آن حضرت خوراندند و آن‌ حضرت به سوی معبود خود شتافت و شهید گشت.
سالگرد شهادت باب‌الحوائج موسی بن جعفر(ع) را به امت اسلام به ویژه به ولی نعمت خود حضرت معصومه(س) فرزند گرامی آن حضرت، تسلیت می‌گوییم.
سخنی از آن حضرت
حضرت موسی بن جعفر(ع) می‌فرماید:
«سعی کنید اوقات خویش را چهار قسمت نمایید، ساعتی برای مناجات با خدا باشد (مانند نماز، روزه، دعا، ذکر خدا، قرآن و ...) ساعتی هم برای امرار معاش و تهیه امورات زندگی (مثل: زراعت و کشاورزی، صنعت و کسب و سایر مشاغلی که خدمت به اجتماع باشد) و ساعاتی را هم برای هم‌نشینی با برادران مورد اطمینان که نقطه‌های ضعف و عیب‌هایتان را به شما بشناسانند و در واقع صمیمانه به شما محبت داشته باشند. و ساعتی را هم برای استفاده از لذت‌های حلال زندگی که حرمت ندارند، اختصاص دهید.
این درس بزرگ را از هفتمین پیشوای مسلمانان، بایستی همگان همیشه مورد توجه قرار داده، فرصت و وقتی را که از طلا پرارزش‌تر است، در غیر این چهار مورد به کار نبرند و از لذت‌های حرام که خداوند آن را نهی فرموده و موجب بدبختی و زیان دنیا و آخرت است دوری نمایند.
حضرت امام موسی کاظم(ع):
«هر کس هر روز محاسبه نفس نکند، تا اگر کار نیکی کرده است، تا بر آن بیفزاید و اگر کار بدی کرده است به درگاه خدا توبه کند، از ما نیست» (تحف العقول، ص 292)
تدوین:غلامرضا نجفی


٠٨:٠٥ - 1393/03/04    /    شماره : ٣٠٦٥٣    /    تعداد نمایش : ٣٩٦



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :9469
کل بازديدها :15856148
بازديدکنندگان آنلاين :15
بازديدازاین صفحه :291489