نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > دین و اندیشه > فروع دین 


  چاپ        ارسال به دوست

توجه به گناه؛ لازمه توبه و ندامت

گاهی انسان یك كاری میكند، بخیال اینكه برایش سود دارد. بعد از اینكه آن را انجام میدهد یك وقت می بیند كه این كار برایش مثلا ده هزار تومان ضرر داشته است. وقتی كه می فهمد این كارش اشتباه بوده است، می گوید: آخ! و انگشتان سبابه اش را می گزد، ای وای! چرا من این كار را كردم؟! اسم این را می گذارند پشیمانی، ناراحتی، كه گاهی می گویند: آقا! یك كاری كردم و الان بقدری پشیمانم كه اگر پشیمانی شاخ میداشت، من شاخ در آورده بودم! شرط اول توبه كردن چنین پشیمانی و ندامتی است. خدای ناخواسته لب به یك حرام مثلا شراب آلوده ای زده ای، یكدفعه فكر میكنی كه آخر قرآن درباره شرابخواری چه گفته است؟ قرآن گفته است. «یا ایها الذین آمنوا انما الخمر و المسیر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلكم تفلحون، ای مومنان! حق این است که شراب و قمار و بت های نصب شده و تیرهای بخت آزما، پلیدی (و) از عمل شیطان هستند، پس از آنها دوری کنید تا رستگار شوید» (مائده/90).

شراب، قمار و آن كارهای بت پرستی، پلیدی است، اگر صلاح و سعادت و رستگاری می خواهید از اینها دوری بجوئید. شرابخواری با سعادت و رستگاری جور در نمی آید. قماردر اسلام حرام است، از گناهان كبیره است ، به هر شكلی كه می خواهد باشد مسلمان قمار نمی كند. این چه مسلمانی ای است كه من و شما داریم و كبائر محرمات اسلامی را هم مرتكب می شویم؟ قرآن دیگر چقدر در مورد همین معصیت رایج میان ما، یعنی غیبت كردن و تهمت زدن داد بكشد؟! بخدا قسم انسان از اینهمه تهمتهائی كه میان مردم است تعجب می كند. می دانید تهمت یعنی چه؟ ما دو تا گناه كبیره درجه یك داریم، یكی از آنها دروغ گفتن است و دیگری غیبت كردن. گناه كبیره یعنی گناهی كه انسان بوسیله آن استحقاق جهنم رفتن را پیدا می كند.

«لا یغتب بعضكم بعضا ا یحب احدكم ان یأكل لحم اخیه میتا، غیبت یكدیگر را نكنید آیا هیچیك از شما دوست دارد كه گوشت برادر مسلمانش را در حالی كه مرده است بخورد؟!» (حجرات/12).  گوشت مرده چقدر تنفر آور است، خصوصا اگر انسان مرده را بشناسد و دوستش بوده باشد. دیگر بالاتر از این تعبیر هم هست؟ تهمت یعنی دروغ بعلاوه غیبت. یعنی دو گناه كه با همدیگر توأم شوند، اسمش می شود تهمت، و چقدر در میان ما تهمت زدن رائج است و بعضی از ما كه می خواهیم مقدسی بكنیم، یك "می گویند" اول حرفمان می آوریم. مثلا شخصی به یك نفر تهمتی زده، می خواهیم از گردن خودمان رد بكنیم خیال می كنیم كه سر خدا را هم می شود كلاه گذاشت! می گوئیم: می گویند فلانی چنین است، می گویند فلان جا چنین است. دیگری از ما می شنود و در جای دیگر می گوید: می گویند چنین، و بعد می گوید خوب من كه نگفتم، من میگویم دیگران گفته اند كه اینطور است.

قرآن جلوی این را هم گرفته است، این را هم یك گناه بزرگ شمرده است، می گوید: «ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشة فی الذین آمنوا لهم عذاب الیم ، کسانی که دوست دارند زشتکاری در حق مومنان شایع شود، برای آنها در دنیا و آخرت عذابی پردرد خواهد بود» (نور/19). آنان كه دوست دارند در میان مردم زشتی درباره فرد مؤمنی، افراد مؤمنی ، یك مؤسسه ایمانی شیوع پیدا كند برایشان عذاب دردناكی است. اگر از یك احمقی یا مغرضی، یا كسی كه معلوم است كه ریشه حرفش در كجاست درباره كسی حرفی شنیدید حق ندارید بگوئید «شنیده ام»، «می گویند». خود این «می گویند» ها اشاعه دادن فحشا است و گناهان دیگر همین طور، آنكه چشم چرانی می كند، به ناموس مردم خیانت می كند، باید بداند كه پیغمبر فرمود: « زنی العین النظر، زنای چشم، چشم چرانی است». همین طور آنكه نماز را ترك كرده، آنكه روزه را ترك كرده است.

من نمی دانم ما چه جور مسلمانهائی هستیم؟! انسان خجالت می كشد در ماه رمضان در این خیابانها راه برود، علنی سیگارها را گوشه لبشان گذاشته اند و راه می روند! یكی را می بینی كه در ماشین نشسته و سیگار هم گوشه لبش است. هر سال هم شهربانی اعلام می كند كه كسی حق ندارد متعرض روزه خوارها بشود، خود شهربانی اقدام می كند. ما هم ندیده ایم كه پاسبانی به یك روزه خوار تذكر بدهد. روزه خواری علنی، هتك حرمت اسلام است، این عمل یعنی فحش دادن به قرآن یعنی فحش دادن به پیامبر اکرم. اگر می خواهی روزه بخوری برو در خانه ات بخور. اگر روزه را در خانه ات بخوری، یك گناه كبیره كرده ای، ولی وقتی روزه را علنی در خیابانها می خوری، علاوه بر اینكه روزه خواری، فحش هم به اسلام داده ای .

برای توبه كردن اول باید یك توجهی به غیبتهای خودمان بكنیم، توجهی به شرابخواریهای خودمان بكنیم، توجهی به تهمت زدنهای خودمان بكنیم، توجهی به قمارهای خودمان بكنیم، توجهی به چشم چرانیهای خودمان بكنیم، خانمها توجهی به لخت بودنهایشان بكنند. پیغمبر اكرم (ص) فرمود: من در معراج زنهائی را دیدم كه آنها را از موهایشان آویخته بودند و با تازیانه های آتشین می زدند. متحیر از جبرئیل پرسیدم اینها چه كسانی هستند؟! جبرئیل گفت: زنانی از امت تو كه مویشان را از نامحرم نمی پوشانند. آنوقت كه بی حجابی نبود ولی پیغمبر به چشم باطن دید. (اینها از هزار و چهارصد سال پیش در كتابها هست). گفت زنانی را دیدم كه از پستانهایشان آویخته بودند، پستانشان را شلاق می زدند، زنانی كه چنین و چنان بوده اند. چه كسانی بودند؟ فرمود: بمن گفتند اینها زنانی از امت تو هستند كه بدنشان را به مردم ارائه می دهند. آخر این چهار روز دنیا چقدر برای انسان ارزش دارد كه انسان خود را تا ابد به عذاب الهی گرفتار كند؟ بخدا قسم راست است. به اصطلاح "مو لای درزش نمی رود". آخر پرده دری تا كی؟ علیه خدا قیام كردن تا كی؟ به پیغمبر اسلام فحش دادن تا كی؟ حالا فحش لفظی باشد یا كتبی.

آدم چه بگوید كه در این مملكت كتاب منتشر می شود كه سر تا پایش فحش صریح به پیغمبر اسلام است و شماره رسمی هم پشتش خورده است، اجازه نشر هم به آن داده اند! بخود بیائید، یك ذره فكر كنید، غفلت تا كی؟ «ا لم یأن للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم لذكر الله و ما نزل من الحق، آیا برای کسانی که ایمان آورده اند وقت آن نرسیده است که دل هایشان به یاد خدا و آن حقیقتی که نازل شده (قرآن) نرم و خاشع گردد» (حدید/16). آیا نرسیده آن وقتی كه این دلهای ما خشوع پیدا كنند، خاشع شوند، نرم شوند برای یاد خدا و به این قرآن حقی كه از جانب خدا نازل شده است، اعتنائی بكنیم؟ به تعلیماتش توجهی بكنیم؟ هی محرم بیاید، دلمان حداكثر به این خوش باشد كه میرویم در جلسه ای شركت می كنیم و قطره اشكی می ریزیم. والله اینها كافی نیست. باید یك فكر اساسی بحال خودمان و اسلاممان بكنیم، بچه هایمان از دست رفتند، پسرهایمان از دست رفتند، دخترهایمان از دست رفتند، جامعه مان از دست رفت، یك فكری بكنیم، توبه بكنیم.

 برگرفته شده از سایت : طهور


١٠:٢٥ - 1391/01/02    /    شماره : ١٣٥٠    /    تعداد نمایش : ٥٦٥



خروج





   مطالب مرتبط
بازدیدها
امروز :1006
کل بازديدها :15877807
بازديدکنندگان آنلاين :4
بازديدازاین صفحه :223985