نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]


  چاپ        ارسال به دوست

نکته های ناب

جايگاه بهشتيان و دوزخيان‏

عثمان بن عيسى از يكى از دوستانش از امام صادق (ع) نقل  كرده است كه : خداوند هيچ كس را نيافريده مگر اينكه براى او منزلی در بهشت و منزلی در دوزخ مقرر داشته است. هنگامى كه بهشتيان در بهشت و دوزخيان در دوزخ جاى مى‏ گيرند، منادى ندا مى‏ كند: اى اهل بهشت، نگاه کنید.

پس تمامی اهل بهشت سرهایشان را بلند می کنند و به دوزخ نظر مى‏ افكنند. در اين هنگام جايگاهشان در آتش برايشان آشكار مى‏ گردد. به آنان گفته مى‏ شود: اين است خانه‏هاى شما! اگر خدا را نافرمانى مى‏ كرديد، داخل این خانه ها می شدید.
امام صادق در دنباله می فرماید: اگر بنا بود كسى از شدّت خوشحالى بميرد، قطعاً بهشتيان در آن روز به سبب اينكه عذاب از آنها  برطرف گشته است، جان مى‏ باختند.

سپس ندا مى‏ كنند: اى دوزخيان، سر برداريد و به خانه‏هاى خود در بهشت نظر بيفكنيد. آنها سرهای خود را بلند می کنند و خانه‏هاى خود را با تمام نعمتهايى كه در آنهاست‏، مى‏ بينند.

به آنها گفته مى‏ شود: اين است خانه‏هاى شما. اگر خدا را اطاعت مى‏ كرديد، داخل آنها می شدید. به آن در مى‏ آمديد.
آن‏گاه امام(ع) فرمود: اگر بنا بود كسى از شدّت اندوه بميرد، قطعا دوزخيان در آن روز از شدّت اندوه مى‏ مردند...

امتحان الهی
امتحان الهى براى كشف امرى برای  خداوند نيست؛ زيرا برای خداوند چيزى پوشيده و پنهان نيست تا به وسيله آزمايش كشف شود بلكه او علّام الغيوب و عالم السرّ و الخفيات است و از ظاهر و باطن و سرّ و علن هر كس با خبر است. حكمت امتحان و غرض از آن دو چيز است: يكى آنكه بر شخص امتحان شونده معلوم شود كه حقيقتاً داراى چه صفاتى است و ادعاهاى او تا چه حد به حقيقت نزدیک است؛ زيرا شاید بر خود انسان حقیقت امر مشتبه ميشود و فكر ميكند داراى مراتب عالي ايمان و صفات نیک است ولى هنگامى كه امتحان پيش بیاید، شاید خلاف آن ظاهر گردد.

و ديگر آنكه بر سايرين نيز موقعيت و مرتبه اين شخص معلوم گردد كه اگر مورد عنايتى واقع شود و يا عذاب گردد، بدانند كه بجا و سزاوار بوده است.

امتحانات الهى دو گونه است: امتحانات تكوينى و امتحانات تشريعى. امتحانات تكوينى نيز دو قسم است: گاهى با دادن نعمت است، به اين شکل که خداوند به انسان عنايت ميكند تا معلوم شود شكر نعمت به جاى ميآورد و نعمتهای الهى را در موارد خود صرف مى‏ نمايد و يا اينكه از آن سوء استفاده نموده، در طريق لهو و لعب و هوای نفس مصرف ميكند. و گاهى با نازل شدن بلا است به اين صورت كه انسان را بسختى و مشقت دنيوى مبتلا مى‏ نمايد تا معلوم گردد آيا صابر و ثابت قدم  و استوار در دين است و يا اينكه ثبات و استقامت در امر دين ندارد.

امتحان تشريعى در مورد تكاليف الهى و شامل واجب و مستحبّ و حرام و مكروه است تا معلوم شود انسان تا چه اندازه نسبت به اوامر الهى مطيع و نسبت به نواهى او خویشتن دار است.

پاداش عزاداری امام حسین(ع)
مسمع‏ بن‏ عبد الملك‏ كردين بصرى گوید: حضرت ابو عبد اللَّه الصادق عليه السّلام به من فرمودند:
مسمع تو از اهل عراق هستى، آيا به زيارت قبر حسين عليه السّلام مى‏ روى؟
عرض كردم: خير، من در بصره فردی مشهور هستم. اطراف ما کسانی وجود دارند که گوش به فرمان این خلیفه هستند و دشمنان ما که شامل ناصبى‏ها و غير ايشان می شوند، بسيار هستند و من در امان نيستم از اينكه حال من را نزد پسر سليمان  گزارش كنند. و در نتيجه او با من كارى كند كه مایه عبرت ديگران شود. لذا احتياط كرده و به زيارت آن حضرت نمى‏ روم.

امام صادق فرمودند:آيا مصایبى را كه براى آن جناب فراهم كردند و آزار و اذيت‏هایى را كه نسبت به ایشان روا داشتند، یاد می کنی؟
عرض كردم: بلى.
حضرت فرمودند: آيا به جزع و فزع مى‏ افتی؟
عرض كردم: بلى به خدا قسم و به خاطر ياد كردن مصائب آن بزرگوار چنان غمگين و محزون مى‏ شوم كه اهل و عيالم اثر آن را در من مشاهده مى‏ كنند و چنان حالم دگرگون مى‏ شود كه از خوردن طعام و غذا امتناع می نمایم. و به وضوح علائم حزن و اندوه در صورتم نمايان مى‏ گردد.

حضرت فرمودند: خدا رحمت كند اشک‏هاى تو را . قطعاً تو از كسانى محسوب مى‏ شوى كه به خاطر ما بی تابی نموده و با توجه به سرور و شادی ما مسرور گشته و به خاطر اندوه ما اندوهناک گرديده و با توجه به خوف ما دچار خوف شده و هنگام مأمون بودن ما در امان هستند. حتماً  و به زودی هنگام مرگ، اجدادم را بالاى سرت خواهى ديد كه به فرشته مرگ سفارش تو را خواهند نمود و بشارتى كه به تو خواهند داد، برتر و بالاتر از هر چيزى است و خواهى ديد كه رحمت فرشته مرگ نسبت به تو از مادر مهربان به فرزندش، رقیق تر وشدیدتر خواهد بود.

مسمع مى‏ گويد: سپس آن حضرت گريستند و اشکهاى مباركشان جارى شد و من نيز همراه با آن جناب اشک ريختم. آنگاه امام فرمودند: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى‏ خلقه بالرّحمة و خصّنا اهل البيت بالرّحمة. مسمع، از هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام شهيد شدند، زمين و آسمان نسبت به  ما ترحم نموده و مى‏ گريند.

اما فرشتگان الهی بیش از سایر موجودات برای ما گریسته اند. و هیچ موجودى بيشتر از فرشتگان بر ما گريه نكرده است و اشکهایشان از زمانی که مردم به کشتن ما پرداخته اند، قطع نمى‏ شود.احدى به خاطر ترحم به ما و مصیبتهایی كه بر ما وارد شده گريه نمى‏ كند مگر آنكه خداوند متعال او را قبل از آمدن اشک از چشمش مورد رحمت قرار می دهد و وقتى اشک بر گونه ‏هايش جارى گشت در صورتى كه يك قطره از اشکهایش در جهنّم بيفتد، حرارت و آتش آن را خاموش مى‏ كند و ديگر براى آن حرارتى باقی نمی ماند كسى كه به خاطر ما قلبش دردناك شود، هنگام مرگ که ما را می بیند، شادمانی پیوسته برايش پيدا می شود تا در كنار حوض کوثر بر ما وارد گردد.

و هنگامى كه دوست‏دار ما بر حوض كوثر وارد می شود، شادی و انبساطی خاص در كوثر پيدا می شود و انواع و اقسام غذاها را تا آنجا به او می چشاند که دیگر دوستدار ما میل ندارد بیش از آن غذاها را برای او بیاورد.

بلاهای انسان از کجا ناشی می شود؟
مسمع‏ بن‏ عبد الملك‏ گوید: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: اميرالمؤمنين عليه السلام پیرامون این سخن خداوند متعال: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ» فرمود : هيچ رگى نمى‏ جهد، و پایی به سنگى برخورد نمی کند، و قدمى نمى‏ لغزد، و چوبى عضوى از اعضای بدن را نمى‏ خراشد، مگر به سبب گناهى که صورت گرفته است. و مسلماً گناهانی را که خداوند مورد عفو قرار می دهد، بیش از گناهانی است که انسان را به واسطه آنها مجازات می کند. هر كس که خداوند نسبت به کیفر گناهش در دنيا شتاب ورزد، در قيامت  مجازات نمی شود...

از رسول خدا(ص) روایت شده که : پيوسته همّ و غم (يعنى انواع اندوه) با مؤمن مى‏ باشد، تا آنكه گناهى از براى او باقی نگذارد.

مشغول نماز یا پیدا کردن جوال(خورجین)
أبو القاسم جوالقى، جوال فروش بود. جوالى به كسى داده ولی فراموش كرده بود که آن را به چه کسی داده است. هر چه قدر فكر مى‏ کرد، به يادش نمي آمد. به مسجد رفت و مشغول نماز شد. در آنجا به خاطرش آمد كه جوال را به چه كسی داده است. پس از بازگشت از مسجد به شاگردش گفت: جوال را به فلان شخص داده ام. شاگرد از او سؤال نمود: چگونه به خاطرت آمد؟ گفت: در نماز به خاطرم آمد.
شاگرد گفت: استاد، تو به نماز مشغول بودى يا پيدا كردن جوال؟!

 


منابع
اطيب البيان في تفسير القرآن، سيد عبد الحسين طیب، انتشارات اسلام، تهران، 1378 ش، دوم
تحفة الأولياء( ترجمه أصول كافى)، محمد بن يعقوب‏ کلینی، ترجمه محمد على‏ اردکانی، دار الحديث‏، قم‏،  1388 ش‏، اول‏
تفسير جامع، سيد محمد ابراهيم بروجردی، انتشارات صدر، تهران، 1366 ش، ششم
ثواب الاعمال، ترجمه محمد رضا انصارى‏، نسیم کوثر، قم، اول، 1382.
كامل الزيارات‏، جعفر بن محمد بن قولویه، تحقیق عبد الحسين‏ امینی، دار المرتضويه، نجف اشرف‏، 1356 ش‏، اول‏
كامل الزيارات، جعفر بن محمد بن قولویه، ترجمه محمد جواد ذهنی تهرانی، انتشارات پيام حق‏، تهران‏، 1377 ش‏، اول‏

 

محمد اصغری نژاد

به سفارش سازمان تبلیغات اسلامی قم

 

 


١٠:١٢ - 1392/12/17    /    شماره : ٢٨١٨١    /    تعداد نمایش : ١٠١٠



خروج





   مطالب مرتبط
 حساسیت مردم نسبت به جایگاه علمای دین قابل تقدیراست (خبر)
 ارتقای جایگاه نظام نیازمندهمگرایی نهادهای فرهنگی است (خبر)
 جايگاه اديان و مذاهب در عرفان اوشو (خبر)
 پارلمان اروپاجایگاهی برای دخالت درامورداخلی کشورماندارد (خبر)
 جايگاه محبت در نظام خانواده (خبر)
 ارزش وجایگاه کارواشتغال درمکتب اسلام (خبر)
 جایگاه فرزند و مسئولیت پدر و مادر (خبر)
 جايگاه اديان و مذاهب در عرفان اوشو (خبر)
 جایگاه علمی امام علی(ع)در منابع اسلامی (خبر)
 ماجراجویی و محافظه کاری در انقلاب جایگاهی نداشت (خبر)
 هنوز به جایگاه مطلوب در عرصه تبلیغ نرسیده‌ایم (خبر)
بازدیدها
امروز :8095
کل بازديدها :17405223
بازديدکنندگان آنلاين :6
بازديدازاین صفحه :114903