صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

یکشنبه 28 بهمن‌ 1397 ش 11 جمادی‌الثانی 1440 ق

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

یکشنبه 28 بهمن‌ 1397 ش

11 جمادی‌الثانی 1440 ق

*      درگذشت "بديع الزمان همداني" اديب بزرگ مسلمان(378 ق)

احمدبن حسين بن يحيى‏بن سعيدبن بشر همداني از اكابر ادباي اسلام و شيعه است. كلمات او در نهايت فصاحت و بلاغت است و در قوه‏ي حافظه و بديهه گويى بسيار كم نظير و عجيب بود. همداني در نظم و نثر عربي بسيار ماهر و از مصاحبان صاحب بن عبّاد، عالم بزرگ اسلامي است. كتاب مقامات او كه معروف به مقامات بديع‏الزمان است مشهور مي‏باشد. وي داراي ديوان شعري هم بود و رسائل و مكاتيب او نيز در رسائل بديع الزمان جمع شده است. كتاب امالي را هم به او نسبت دادند. در روز جمعه يازده جمادي الاخر سال 378 يا 398 وفات يافته است. مي‏گويند بديع الزمان همداني در قبر به هوش آمد و صداي وي به گوش اهالي رسيد. بعد از نبش قبر ديدند دست بر ريش دارد و از هول قبر جان داده است.

*      تولد "ابن‏ اثير" مورخ اسلامي(555 ق)

ابوالحسن علي بن ابي الكرم شيباني معروف به ابن اثير در موصل به دنيا آمد. در خدمت پدر و ديگر بزرگان، علوم مختلف را تحصيل كرد و در حفظ حديث و فروع آن به استادي دست يافت. كامل التواريخ و الجامع الكبير في علم البيان از تاليفات اوست.

*      تولد "ابن شعار" اديب و مورخ عرب(654 ق)

ابن‏شعار در موصل در عراق به دنيا آمد و بعد از اتمام تحصيلات، به مقام ديواني دست يافت. اين اديب گرانقدر براي گردآوري شرح حال ادبا و شعراي معاصرش، پنجاه سال از عمر خود را در سفر گذراند كه حاصل اين تلاش، نگارش كتاب "عقود الجمان" بود.

*      قتل "نادرشاه افشار" در فتح آباد قوچان(1160 ق)

هرچند نادر ثروت فراواني از طريق جنگ‏هاي پياپي نصيب ايران كرده بود ولي حرصِ جمع آوري مال باعث شد كه ماموران مالياتي وي بر مردم سخت‏گيري كنند. همچنين چون نادرشاه در پي محو نام و نشان خاندان صفوي و برانداختن مذهب تشيع و ترويج تسنن بود، مردم دل خوشي از او نداشتند. در اوايل 1160 ق كه مردم سيستان عليه نادر شورش كردند، برادرزاده‏ي خود عليقلي خان راجهت دفع شورش به سيستان فرستاد، ولي عليقلي با شورشيان همدست شد. نادر كه در آن زمان درمشهد به سر مي‏برد قصد عزيمت به سيستان را داشت ولي چون نسبت به سرداران ايراني و قزلباش خود بدگمان شده بود، مي‏خواست تا با كمك سرداران افغاني، آنان را از سر راه بردارد. سرداران قزلباش پس از اطلاع از اين نقشه به تحريك عليقلي به سراپرده‏ي نادر حمله كردند و او را در شصت سالگي در نزديكي قوچان به قتل رساندند.

 

*       رحلت فقيه، متكلم و واعظ بزرگوار، آيت‏ اللَّه "ميرزا علي اكبر نوقاني" (1329ش)

آيت‏اللَّه ميرزا علي اكبر فرزند موسي نوقاني در سال 1261ش  (1300ق) در محله نوقان مشهد به دنيا آمد. وي پس از گذراندن تحصيلات مقدماتي، ادبيات را در محضر استاد ميرزا عبدالجواد اديب نيشابوري معروف به اديب نيشابوري اول و فقه و اصول را نزد شيخ حسنعلي تهراني و آيت‏اللَّه سيد عباس شاهرودي فرا گرفت. آيت‏اللَّه نوقاني در 26 سالگي براي تكميل تحصيلات خود رهسپار حوزه علميه نجف اشرف گرديد و از محضر استادان بزرگي چون آخوند ملامحمد كاظم خراساني، سيد محمدكاظم يزدي و شيخ الشريعه اصفهاني استفاده نمود. وي پس از رحلت آخوند خراساني، از عالم بزرگ ميرزا عبداللَّه مازندراني و آيت‏اللَّه ميرزا محمدتقي شيرازي به دريافت اجازه اجتهاد نائل آمد و به مدارج بالاي علمي دست يافت. آيت‏اللَّه نوقاني در سال 1291ش به مشهد مقدس بازگشت و به تدريس و انجام امور ديني پرداخت. وي از جانب آيت‏اللَّه حاج آقاحسين طباطبايي قمي، عهده‏دار توليت مدرسه نواب، از مدارس مهم مشهد گرديد. او داراي ذوق شعري نيز بود و در شعر، به "فقير" تخلص مي‏نمود. ايشان همچنين در خطوط نسخ و نستعليق، تبحر داشت. كتبي از قبيل تعليقاتي بر شرح نهج البلاغه و سه مقاله نوقاني و دو مقاله نوقاني در اصول عقايد و ردّ عقايد ماديون، از آثار ايشان است. آيت‏اللَّه نوقاني سرانجام در 28 بهمن 1329ش  (10 جمادي‏الاول 1370ق) در 68 سالگي درگذشت و در حرم رضوي(ع) به خاك سپرده شد.

*       آغاز مذاكرات سه جانبه صلح ايران و عراق در نيويورك (1367 ش)

در شرايطي كه مذاكراتِ پس از جنگ در شهريور و آبان 1367، نتيجه ملموسي به دست نداده بود و حتي امكان شكست مذاكرات نيز وجود داشت، جمهوري اسلامي ايران حُسن نيت خود را به جامعه جهاني و سازمان ملل متحد و به ويژه شخص دبير كل ثابت كرده و از اعتمادي كه به دبير كل ابراز داشته بود، نتيجه مثبت و مطلوبي گرفت كه حاصل ديگر اين امر، تغيير جوّ بين‏المللي به نفع جمهوري اسلامي ايران بود. با توجه به توقف پيش آمده در مذاكرات، دبير كل مشورت‏هايي با شوراي امنيت داشت و از شورا درخواست كرد براي خروج مذاكرات از بن بست، اختيارات بيشتري به وي داده شود كه شوراي امنيت با اين درخواست موافقت كرد. در اين راستا در 28 بهمن 67، مذاكرات سه جانبه مقامات ايران و عراق با حضور دبير كل سازمان ملل در نيويورك صورت گرفت. در اين مذاكرات كه به خاطر اكراه عراقي‏ها براي ادامه مذاكرات در نيويورك، به رغم پيشنهاد صريح دبير كل و تأكيد او، اين بار نيز مذاكرات بسيار دقيق و كوتاه مدت صورت گرفت و نتيجه مطلوب اخذ شد. بن بست در جريان مذاكرات بين ايران و عراق، تحت نظارت دبير كل سازمان ملل و پس از استقرار آتش‏بس بين دو كشور، نشان‏دهنده تعلُّل عراق در اجراي مفاد قطعنامه 598، به رغم فشارهاي بين‏المللي بود.

*       شهادت حجت الاسلام "سيدعباس موسوي" دبير كل حزب‏ اللَّه لبنان توسط صهيونيست‏ها (1370ش)

حجت الاسلام سيدعباس موسوي دبيركل جنبش انقلابي حزب‏اللَّه لبنان و عضو شوراي عالي مجمع جهاني اهل بيت، در بازگشت از مراسم سالگرد شهادت شيخ راغب حرب، از روحانيون مبارز جنوب لبنان، در جريان حمله هوايي رژيم اشغالگر قدس در جنوب لبنان به شهادت رسيد. در اين عمليات تروريستي، تعدادي از همراهان سيدعباس موسوي از جمله همسر، فرزند و سه تن از يارانش نيز شهيد شدند. اين اقدام جنايتكارانه، موجي از خشم و نفرت عليه رژيم صهيونيستي در ميان مسلمانان جهان به وجود آورد. اما مدعيان غربي حقوق بشر نه تنها اين ترور را محكوم نكردند، بلكه با تبليغات دروغين، سعي داشتند اين عمل وحشيانه اسراييل را توجيه كنند. اگرچه تل‏آويو با ترور دبيركل حزب‏اللَّه لبنان، قصد اختلال در مبارزه اين مجاهدان را داشت اما با انتخاب سيدحسن نصراللَّه به جانشيني شهيد سيدعباس موسوي، مبارزه با اشغالگران صهيونيستي با شدت بيشتري ادامه يافت تا آنكه در خرداد سال 1378، نظاميان اين رژيم را با خواري از جنوب لبنان بيرون راندند.

*       درگذشت استاد "محمد ديهيم تبريزي" اديب و مورخ آذربايجاني (1378 ش)

استاد محمد ديهيم تبريزي، در سال 1286ش  (1325ق) در تبريز به دنيا آمد. وي بر اثر راهنمايي‏هاي پدر، به تحصيل روي آورد و رشته‏هاي ادبي و رياضي را به خوبي فرا گرفت. استاد ديهيم پس از آن ضمن فعاليت‏هاي فرهنگي به روزنامه‏نگاري اشتغال پيدا كرد و از سال 1311ش، خدمات مطبوعاتي خود را آغاز نمود. وي علاوه بر مسؤوليت مطبوعاتي، در صحنه‏هاي مهم سياسي روز نيز حضور داشت و در سال 1325ش در بيرون راندن فرقه دموكرات از آذربايجان، كوشش زيادي مبذول نمود. ديهيم سرانجام تهران را براي فعاليت‏هاي سياسي و فرهنگي خود برگزيد و در سال 1335ش به آن سامان رهسپار شد. از اقدامات فرهنگي ماندگار ديهيم مي‏توان به تاسيس انجمن‏هاي ادبي مولوي، صائب و آذربادگان اشاره كرد، ضمن اينكه در كار سازماندهي بيش از پانزده انجمن ادبي ديگر در تهران نيز نقش فعالي ايفا كرد. از وي آثار متعددي بر جاي مانده كه جبر، شرعيات، هندسه، دستور زبان فارسي، تعليمات مدني و حساب نو هر كدام در دو جلد و نيز تاريخ در 3 جلد و تذكره شعراي آذربايجان در 5 جلد از آن جمله است. استاد محمد ديهيم تبريزي سرانجام در اواخر بهمن 1378ش برابر با اوايل ذي‏قعده 1420ق در 92 سالگي در تهران درگذشت و به سراي جاويد شتافت.

*       روز هواي پاك


١٠:٥٨ - 1397/10/29    /    شماره : ٦٨٠٧٤    /    تعداد نمایش : ٥٨



خروج





   مطالب مرتبط