صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

جمعه 2 آذر 1397 ش 15 ربیع الاول 1440 ق

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA

جمعه 2 آذر 1397 ش

15 ربیع الاول 1440 ق

*      بناي مسجد "قُبا" نخستين پايگاه عبادي در اسلام توسط پيامبر(صلي الله عليه وآله) در نزديكي مدينه (1 ق)

 ·            إنَّما يَعمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَن آمنَ بِاللَّهِ وَ اليَومِ الآخِرِ و أقامَ الصَّلوةَ و آتَي الزَّكوةَ و لَم يَخشَ إلَّا اللَّهَ فَعَسي اُولئِكَ أن يَكُونُوا مِنَ المُهتَدينَ.

جز اين نيست كه مساجد خدا را آن كس آباد مي‏كند كه به خدا و روز واپسين ايمان داشته باشد و نماز بگذارد و زكات بپردازد و جز از خدا نترسد . اميد است كه اينان از رهيافتگان باشند.

توبه ، آيه 18 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : مَن بَني مَسجِداً و لَو كَمَفحَصِ قَطاةٍ بَنَي اللَّهُ لَهُ بَيتاً فِي الجَنَّةِ.

هر كه مسجدي ، هر چند به اندازه لانه يك پرنده ، بنا كند ، خداوند براي او در بهشت خانه‏اي بسازد.

بحار الأنوار ، ج 65 ، ص 46 .

 ·            امام صادق‏ عليه السلام : مَن بَني مَسجِداً بَنَي اللَّهُ لَهُ بَيتاً فِي الجَنَّةِ.

هر كس مسجدي بسازد ، خداوند براي او در بهشت خانه‏اي بسازد.

الكافي ، ج 3 ، ص 368 .

 ·            امام صادق ‏عليه السلام : كانَ عَلِيّ‏عليه السلام قد جَعَلَ بَيتاً في دارِهِ لَيسَ بِالصَّغيرِ و لابِالكَبيرِ لِصَلاتِهِ.

امام علي‏عليه السلام در منزل خود اتاقي را ، كه نه كوچك بود و نه بزرگ ، به اقامه نماز مخصوص كرده بود.

ميزان الحكمه ، ح 8297 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : الجُلوسُ فِي المَسجِدِ لِانْتِظارِ الصَّلوةِ عِبادَةٌ.

نشستن در مسجد به انتظار نماز ، عبادت است.

ميزان الحكمه ، ح 8304 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : كُلُّ جُلوسٍ فِي المَسجِدِ لَغوٌ إلّا ثَلاثَةً : قِراءَةُ مُصَلٍّ أو ذِكرُ اللَّهِ أوسائلٌ عَن عِلمٍ.

هر نشستني در مسجد بيهوده است مگر نشستن سه كس : نمازگزاري كه [قرآن ]قرائت كند كسي كه ذكر خدا بگويد و كسي كه به جست‏وجوي دانش باشد.

بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 88 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : مَن رَأيتُمُوهُ يُصَلِّي فِي المَسجِدِ جَماعَةً فَظَنُّوا بِهِ كُلَّ خَيرٍ.

هر گاه ديديد كسي در مسجد نماز به جماعت مي گزارد ، در هر كار خيري به او خوش گمان باشيد.

عوالي اللآلي ، ج 1 ، ص 341 .

 ·            امام صادق‏ عليه السلام : عَلَيكُم بِإتيانِ المَساجِدِ فَإنَّها بُيوتُ اللَّهِ فِي الأرضِ.

بر شما باد به رفتن به مساجد ، كه مساجد ، خانه‏هاي خدا در روي زمين‏اند.

الأمالي ، صدوق ، ص 44 .

 ·            امام صادق‏ عليه السلام : عَلَيكُم بِالصَّلاةِ فِي المَساجِدِ.

بر شما باد به نماز گزاردن در مساجد.

الكافي ، ج 2 ، ص 635 .

 ·            امام صادق‏ عليه السلام : صَلاةُ الرَّجُلِ جَماعَةً فِي المَسجدِ تَعدِلُ ثَمانِيَ و أرَبعينَ صَلاةً مُضاعَفَةً فِي المَسجِدِ.

نماز خواندن مرد به جماعت در مسجد ، برابر با چهل و هشت نماز ، [با پاداش ]دو چندان ، در مسجد است.     الأمالي ، طوسي ، ص 696 .

*       بهداشت مسجد

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : مَن كَنَسَ المَسجِدَ يَومَ الخَميسِ لَيلَةِ الجُمُعَةِ فَأخرَجَ مِنهُ التُّرابَ غَفَرَاللَّهُ لَهُ.

هر كس در روز پنج‏شنبه براي شب جمعه ، مسجد را جاروب كند و خاك آن را بيرون برد ، خداوند او را مي‏آمرزد.      ثواب الأعمال ، ص 51 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : مَن أكَلَ هذِهِ البَقلَةَ المُنتِنةَ [الثَّومَ] فَلا يَقرَبْ مَسجِدَنا.

هر كه اين گياه بدبو [سير] را خورده است ، به مسجد ما نزديك نشود.    ميزان الحكمه ، ح 8312 .

 ·            پيامبرصلي الله عليه وآله : تَعاهَدُوا نِعالَكُم عِندَ أبوابِ المَسجِدِ.

پيش در مسجد ، كفش‏هايتان را بررسي كنيد[ تا آلودگي در آن نباشد].       وسائل الشيعه ، ج 5 ، ص 230 .

 ·            امام كاظم‏ عليه السلام : إنَّ الجَنَّةَ و الحُورَ لَتَشتاقُ إلي مَن يَكسَحُ المَساجِدَ و يَأخُذُ مِنهُ القِذي.

بهشت و حورالعين مشتاق ديدار كسي هستند كه مسجد را جاروب ، و آن را گردگيري مي‏كند.     بحار الأنوار ، ج 83 ، ص 282 .

*       آغاز غزوه‏ ي "دُومةُالجَندل" به رهبري رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) (5 ق)

دُومةُالجَندل منطقه‏اي در حاشيه‏ي شرقي شام است كه داراي زمامداري مسيحي و فرمانبردار امپراتور روم بود. حاكم اين منطقه، مسافران و رهگذران را مورد اذيت و آزار قرار مي‏داد و تصميم گرفته بود تا به مدينه حمله نمايد. هنگامي كه خبر گستاخي و ستمگري وي به مسلمانان رسيد، بلافاصله عازم منطقه گرديدند وليكن اهالي آن تسليم شدند و جنگي ميان مسلمانان و آنان روي نداد. غزوه‏ي دومة الجندل نخستين برخورد مسلمانان با روميان به شمار مي‏رود.

 

*       درگذشت "اَعمَش" فقيه و محدث جليل القدر شيعه (148 ق)

ابومحمد سليمان بن مَهران اسدي كوفي معروف به "اَعمش" در كوفه به دنيا آمد. اصلش از ري بود. وي از فقها و محدثين كوفه محسوب مي‏شد كه در حدود 1300 حديث از تابعين روايت كرده است. همچنين برخي از افراد مانند: سفيان ثوري و حفص بن غياث از اعمش روايت كرده‏اند. پدرش از حاضرين جنگ در كربلا و شهادت امام حسين(علیه السلام) بود. خودش هم در همين روز به دنيا آمد. ابن طولون شامي كتابي در نوادر اَعمش نوشته است.

*       رحلت آيت اللَّه "سيد روح‏اللَّه خاتمي" نماينده‏ي امام و امام جمعه‏ي يزد (1409 ق)

آیت الله سید روح‌الله خاتمی شامگاه دوشنبه ۵ آبان ۱۲۸۵ (۱۰ رمضان ۱۳۲۴ قمری) در اردکان دیده به جهان گشود. پدر و مادرش از خانواده‌ای روحانی بودند. او با همنشینی پدر و مادر خود توانست فارسی و عربی را به خوبی بیاموزد و از سیزده سالگی نیز به عنوان طلبه به آموختن علوم دینی در زادگاه خود تحت نظر پدر پرداخت. آیت الله سید روح‌الله خاتمی تحصیلات تکمیلی خود را در حوزه علمیه اصفهان به سرانجام رسانید و از سید محمد فشارکی اجازة اجتهاد گرفت. حاج میرزا علی آقای شیرازی، محمد خوانساری، سید محمد نجف‌آبادی و حاج آقا رحیم ارباب از جمله استادان او بودند. وی در اردکان، به فعالیت‌های مذهبی و سیاسی در مخالفت با حکومت رضاشاه پرداخت و در کنار آن، هیچگاه از مبارزه با تحجر و مقدس‌مآبی غافل نشد. هنگامی که نخستین جرقه‌های انقلاب اسلامی با سخنان امام  خمینی (ره) در سال ۱۳۴۱ شمسی شعله‌ور شد، به وی پیوست و فعالیت سیاسی خود را شدت بخشید و یکی از ارکان انقلاب اسلامی را در یزد و اردکان پی افکند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، وی با حکم حضرت امام  خمینی (ره) به عنوان امام جمعة اردکان و پس از ترور محمد صدوقی به سمت امام جمعة یزد و نمایندة امام خمینی در آن دیار منصوب شد. وی در سال 1409 ق برابر با 5 آبان 1367 ش در 85 سالگي  درگذشت و در اردکان به خاک سپرده شد. امام  خمینی (ره)، در پیامی وی را «یکی از چهره‌های تقوا، خلوص و ایمان» توصیف کرد.

*       هم پيمان شدن حضرات آيات بهبهاني و طباطبايي به منظور نيل به مشروطه (1284 ش)

انتشار عكس موسيونوژ بلژيكي مدير كل گمرك ايران با لباس روحانيت شيعه در مجلس لهو و لعب، خشم مردم متدين و علما را برانگيخت. در اين ميان، كوبنده‏ترين و مؤثرترين اعتراض از جانب سيد عبداللَّه بهبهاني، عالم بزرگ تهران، مشاهده شد. مظفرالدين شاه در پي اعتراضات سهمناك بهبهاني، نامه‏اي به او نوشت و به برآوردن خواسته‏هاي وي تعهد سپرد. اما با آرام شدن مردم و فروكش كردن هيجان‏هاي نخستين، اقدامي از سوي شاه قاجار در اين باره صورت نگرفت و اين بار، بهبهاني مصمم شد تا به همراهي ديگر علما، نهضت را شوري تازه ببخشد. براين اساس، مقصود خود را با علماي نامدار و بزرگ تهران در ميان گذاشت كه در اين ميان تنها سيد محمد طباطبايي اظهار داشت كه به خاطر مشروطه، حاضر است بهبهاني را همراهي كند. آيت‏اللَّه بهبهاني نيز همكاري طباطبايي را مغتنم شمرد و دوم آذر 1284ش به منزل طباطبايي رفت و پس از مذاكره، هم‏پيمان و متّفق شدند كه در مبارزه عليه استبداد و ظلم حكومت تا رسيدن به هدف اصلي يعني مشروطه، از ياري يكديگر باز نايستند. اين نشست كه به پيمان "سيدين سندَين" معروف شد، در تاريخ مشروطيت اهميتي بس بزرگ يافت تا جايي كه رشد نهضت مشروطه‏خواهي را به آن دو بزرگوار دانسته‏اند. بهبهاني شخصيتي بي‏باك، شجاع و سرسخت بود و طباطبايي، عالمي متقي، پاك دامن، آگاه به علوم زمان و اوضاع سياسي جهان. در واقع، دو ويژگي ممتازي كه هر رهبر براي پيروزي نهضت بدان نيازمند است، يعني سازش ناپذيري و درايت، به وسيله اتحاد بهبهاني و طباطبايي حاصل شد و پيروزي‏هاي بعدي را ممكن ساخت تا به مشروطه دست يافت.

*       تشكيل "كميته دفاع ملي" در قم در جريان جنگ جهاني اول (1294 ش)

پس از تجاوز ارتش روس به ايران در جريان جنگ جهاني اول و پيشروي تا نواحي اطراف تهران و انحلال مجلس شوراي ملي، طبق هماهنگي به عمل آمده با احمد شاه قاجار، قرار بر اين شد كه شاه به طرف اصفهان حركت كند و پايتخت به آن شهر منتقل شود. اما پس از مذاكرات بسيار با نمايندگان روس و انگليس نظر احمدشاه تغيير كرد و به اطلاع دربار رسيد كه قواي روس به پايتخت حمله نخواهند كرد. در اين حال، عده‏اي از نمايندگان مجلس، روحانيان بلند پايه و تجار تهران، پايتخت را به قصد قم ترك كردند و در قم، كميته دفاع ملي را تاسيس نمودند. در اين حال فرمان جهاد عليه روس از طرف علما صادر شد و هيئتي مامور تدارك اسلحه گرديد. در همين ايام، قواي جنگي روسيه، شهر ساوه را تصرف كرده، به سمت قم پيشروي كردند. اعضاي كميته دفاع ملي كه قواي مهاجم را در پيش روي خود ديدند، به سرعت رهسپار اصفهان شدند و پس از چند روز توقف، به سمت كرمانشاه حركت كردند. قواي روسيه نيز پس ازتصرف ساوه، شهرهاي قم و كاشان را اشغال كردند و براي مقابله با كميته راهي كرمانشاه شدند. اين كميته در كرمانشاه، دولت موقتي تشكيل داد و به جنگ روس‏ها رفت. پس از چندين درگيري بين قواي روس و انگليس با كميته دفاع ملي، اين كميته مجبور شد جاي خود را تغيير دهد و مدتي در قصر شيرين و موصل در عراق اقامت نموده، سرانجام به استانبول رفتند. اين كميته و دولت موقت در ارديبهشت سال بعد با نامي ديگر اعلام موجوديت كرد، اما سرانجام پس از پايان جنگ منحل شد.

*        هجوم وحشيانه ايادي رژيم پهلوي به حرم مطهر امام رضا(علیه السلام) (1357 ش)

روز دوم آذر 1357، در مشهد تظاهرات آرامي از طرف مردم به وقوع پيوست و تظاهركنندگان وارد صحن حرم امام رضا(علیه السلام) شدند. ناگهان نظاميان رژيم، مردم را به گلوله بستند و عده‏اي از مردم مبارز جان خود را از دست دادند. گلوله باران بارگاه مقدس حضرت ثامن الحجج(علیه السلام) خشم مردم را چندين برابر كرد و عكس العمل علما را به بار آورد. حضرت امام خميني(ره) طي پيامي متذكر شدند: دولت ياغي نظامي، به امر شاه، تر و خشك را به آتش كشيده و يكي از بزرگ‏ترين ضربه‏هاي اين جنايتكار به اسلام، به مسلسل بستن بارگاه قدس علي بن موسي الرضا صلوات اللَّه عليه است. پس از آن، امام، روز پنجم آذر را عزاي عمومي اعلام نمودند. متعاقب پيام امام، ساير آيات عظام و مراجع تقليد نيز پيام‏هايي در محكوم كردن عمليات نظاميان در مشهد فرستادند و روز عزاي ملي را تاييد و بر آن تأكيد نمودند.

*       برگزاري كنگره جهاني بررسي قداست و امنيت حرم امن در تهران (1366ش)

در حالي كه كمتر از چهار ماه از وقوع جمعه خونبار مكه در نهم مرداد 1366 ش  (6 ذي حجه 1407ق) مي‏گذشت، كنگره جهاني بررسي قداست و امنيت حرم امن الهي با حضور بيش از دويست تن از علما و متفكران اسلامي از سي و شش كشور جهان و تعدادي از شخصيت‏هاي علمي و سياسي كشورمان درتهران برگزار شد. در اين كنگره، موضوعاتي از قبيل قداست و امنيت حرم از ديدگاه قرآن و فقه اسلامي و قوانين و عرف بين المللي؛ رابطه متقابل حج و حرمتِ حرم، انقلاب اسلامي و حج در سال‏هاي گذشته و وظيفه امت اسلامي در حفظ و تقدس حرمت حرم، مورد بحث و بررسي قرار گرفت. همچنين در اين كنگره، علاوه براعضاي شركت كننده، تعدادي از سازمان‏ها و احزاب اسلامي خارج از كشور نيز با ارسال تلگراف و پيام‏هايي، ضمن محكوم كردن كشتار زايران بيت اللَّه الحرام، از برگزاري اين كنگره حمايت و استقبال نمودند.

*        درگذشت محقق و مترجم معاصر استاد دكتر "محمد حسن لطفي تبريزي" (1378 ش)

استاد دكتر محمدحسن لطفي تبريزي، مترجم آثار فلسفي و محقق بنام آثار افلاطون، در سال 1298 ش در تبريز به دنيا آمد. وي پس از گذراندن دروس ابتدايي و متوسطه راهي تهران شد و پس از اخذ ليسانسِ حقوق از دانشگاه تهران، مدرك دكتراي خود را از آلمان گرفت و از سال 1329 تا پيروزي انقلاب اسلامي به وكالت پرداخت. دكتر لطفي تبريزي پس از آن، عمر خود را وقف خواندن و نوشتن و ترجمه آثار فلسفي نمود و با تسلطي كه به زبان‏هاي آلماني، انگليسي و فرانسوي داشت، در زمره بهترين مترجمان آثار فلسفي قرار گرفت. وي در طي مدت نزديك به چهل سال ترجمه آثار كلاسيك و متون اصلي فلسفه، آثار متعددي به وجود آورد كه زندگي و آثار افلاطون، دوره آثار افلاطون، فرهنگ رنسانس و خاطرات سقراط از آن جمله‏اند. سرانجام استاد لطفي تبريزي در حالي كه عمري را به خدمات ارزشمند علمي سپري كرده بود در دوم آذر 1378 ش در هشتاد سالگي بدرود حيات گفت و دربهشت زهرا آرميد.

 

 

حدیث هفته

امام صادق (علیه السلام):

اَلعالِمُ بِزَمانِهِ لا تَهجُمُ عَلَیهِ اللَّوابِسُ

کسى که به اوضاع زمان خود آگاه باشد، گرفتار هجوم اشتباهات نمى ‏شود.

(تحف العقول، ص ۳۵۶ )

 

 

 

 

 

 


١٣:٣٩ - 1397/08/30    /    شماره : ٦٧٦١٥    /    تعداد نمایش : ٧٤



خروج





   مطالب مرتبط