صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

دوشنبه 19 آذر 1397 ش 2 ربیع الثانی 1440 ق

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA

دوشنبه 19 آذر 1397 ش

2 ربیع الثانی 1440 ق

*      تولد "ابهري" حكيم و منجم شهير اسلام (602 ق)

اثيرالدين مفضل بن عمر معروف به ابهري حكيم و منجم مشهور مسلمان درموصل به دنيا آمد. اثيرالدين كه در رصدخانه مراغه با خواجه نصيرالدين طوسي همكاري داشت، داراي چندين اثر ارزشمند است كه از آن ميان دوكتاب ايساغوجي و هدايت الحكمه مشهورترند. هم‏چنين از وي سه رساله در هيئت و نجوم باقي مانده است. ابهري در سال 663 ق در 61 سالگي درگذشت.

 

*       انتقال پايتخت ايران از تبريز به قزوين به فرمان شاه طهماسب اوّل (952ق)

شاه تهماسب اول صفوی (۹۱۹-۹۸۱ ه‍.ق) فرزند شاه اسماعیل اول (مؤسس صفویه) که با ۵۴ سال سلطنت، طولانی‌ترین مدت حکومت را در بین شاهان صفوی داشت. مذهب شیعه در زمان شاه اسماعیل مذهب رسمی ایران شد ولی استقرار و گسترش آن در دوران شاه تهماسب اتفاق افتاد. تشکیل نهاد روحانیت شیعی از دوره تهماسب آغاز می‌گردد، خصوصا پس از ورود محقق ثانی به ایران دودمان‌های روحانی از علمای مهاجر و فرزندانشان در ایران تشکیل شد. صلح آماسیه (پیمان آماسیه نام پیمانی است که بین شاه تهماسب صفوی و سلطان سلیمان اول در سال ۸۸۴ شمسی در شهر آماسیه، شهری در شمال آناتولی و در ترکیه امروزی بسته شد.) باعث شد که برای مدت ۲۰ سال میان ایران و عثمانی صلح برقرار باشد. در زمان او پایتخت ایران از تبریز به قزوین منتقل شد.

*       درگذشت "ميرزا عبداللَّه رياضي" حكيم و رياضي دان(1311 ق)

ميرزا عبداللَّه رياضي، افزون بر رياضيات، در نجوم، طب قديم و الهيات نيز صاحب نظر بود. ميرزا عبداللَّه هم‏چنين در هنر خطاطي، استادي چيره‏دست بود و خط نستعليق را به زيبايي تحرير مي‏كرد. از جمله آثار خطاطي او مي‏توان به تحرير كتاب مفاتيح الحساب اثر غياث‏الدين جمشيد كاشاني اشاره كرد.

*       درگذشت زاهد مُتألّه آيت‏ اللَّه سيد موسي زرآبادي (1353 ق)

آيت‏اللَّه سيدموسي زرآبادي در سال 1294 ق به دنيا آمد. ايشان در قزوين و تهران از محضر حضرات آيات: ميرزا ابوالحسن جلوه، ميرزا حسن كرمانشاهي، شيخ فضل‏اللَّه نوري و... استفاده كرده و درعلوم عقلي و نقلي به استادي رسيد. اين عالم رباني همچنين در سلوك شرعي و رعايت تقوا و مراقبات، مرتبه‏اي والا داشت و به مكاشفاتي عميق نائل شد. در محضر درس آيت‏اللَّه زرآبادي دانشمندان نام‏آوري همچون شيخ مجتبي قزويني، شيخ علي‏اكبر تنكابني و شيخ علي‏اصغر شكرنابي به درجات بالاي علمي دست يافتند و به مراتب عالي رسيدند. حاشيه برمنظومه‏ي سبزواري، و حاشيه بر شرح اشارات از جمله تاليفات ايشان است. آيت‏اللَّه زرآبادي سرانجام در 59 سالگي به سراي باقي شتافت و در قزوين به خاك سپرده شد.

*       تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر (1327 ش) - روز جهانی حقوق بشر

در جريان جنگ جهاني دوم، هنگامي كه منشور ملل متحد در دست تدوين بود، احترام به حقوق بشر و آزادي‏هاي سياسي مورد توجه نمايندگان كشورهاي مختلف جهان واقع شد. پس از جنگ، سازمان ملل تصميم گرفت كه اين حقوق و آزادي را به وسيله يك سند بين‏المللي تثبيت كند تا براي همه ملت‏ها قابل اجرا باشد. بنابراين، كميسيون حقوق بشر سازمان ملل، لايحه حقوق بشر را تدوين و به مجمع عمومي تقديم كرد. اين لايحه در 19 آذر 1327 برابر با 10 دسامبر 1948 به تصويب رسيد و اين روز به عنوان روز جهاني حقوق بشر نام‏گذاري شد

 

 

مقام معظم رهبری (مدظله العالی) : امروز در دنیا کسی نیست که باور کند آمریکا دنبال حقوق بشر است، دنبال حقوق ملت‌هاست؛ یا رژیم صهیونیستی نسل کُش و کودک‌کُش، دنبال اجرای دموکراسی در کشور‌های دنیاست.

 

 

 

 

 


*      درگذشت حكيم آيت‏اللَّه ميرزا ابوالقاسم حكمت(1371 ق)

مرحوم آيت‏اللَّه ميرزا ابوالقاسم حكمت ( فرزند ميرزا محمّد على طبيب فرزند حاج محمّد تاجر يزدى فرزند حاج محمد ربيع تاجر يزدى(۵۰۵) از طبيبان معروف اصفهان بود.) حدود صد سال عمر كرد. وى در مقام علمى و عملى طبّ قديم تالى و نظير نداشت و آخرين مشعل اين فن در اصفهان بود. او مردى بسيار امين و متديّن بود، براى معالجه اجرت قائل نبود و آن را محض ثواب و خدمت به نوع انجام مى‏داد و به هرچه مى‏دادند قناعت مى‏كرد و با عموم مراجعين از فقير و غنى نهايت دلسوزى و مهربانى را مبذول مى‏داشت. ميرزا ابوالقاسم در اصفهان علوم ادبى و حكمت را در نزد اساتيد زمان آموخت و در طب قديم تبحر يافت. برخى از اساتيد او عبارتند از: ميرزا عبدالعلى هرندى، ميرزا ابوالقاسم مدرّس رشتى، ميرزا ابوالحسن پاقلعه اى، سيد على اكبر صدر الاطباء حسينى، ميرزا محمّد باقر حكيم باشى، آخوند ملاّ محمّد كاشى، جهانگيرخان قشقايى. ميرزا ابوالقاسم طبيب سرانجام در روز دوشنبه دوم ربيع‏الثانى ۱۳۷۱ق در سن ۹۳ سالگى وفات يافت.

*       رحلت مفسر قرآن كريم "سيد حسين اثني عشري" معروف به اعتمادي (1343 ش)

حاج آقا حسين اثني عشري، مفسر عالي‏قدر قرآن در سال 1318 ق در شهر ري ولادت يافت و پس از فراگيري مقدمات و ادبيات در تهران، در سال 1349 ق به قم سفر كرد. پس از آموختن سطوح، در درس خارج آيت‏اللَّه شيخ عبدالكريم حائري شركت جست و سپس از درس آيت‏اللَّه سيدمحمد حجّت و آيت‏اللَّه سيدمحمدتقي خوانساري استفاده نمود. در سال 1362 به شهر ري بازگشت و در آستانه‏ي مقدس حضرت سيد الكريم عبدالعظيم (علیه السلام) به اقامه‏ي جماعت و تبليغ و تفسير قرآن پرداخت.سرانجام اين عالم عامل درسال 1343 شمسی در 66 سالگي بر روي منبر دچار سكته‏ي قلبي گرديد و بدرود حيات گفت ودر حرم قبله تهران سيدالكريم عبدالعظيم حسني (علیه السلام) دفن گرديد. مهم‏ترين تفسير وي، تفسير اثني عشري نام دارد و علاوه بر آن داراي تأليفات ديگري نيز مي‏باشد.

*       تظاهرات بزرگ و تاريخي تاسوعاي حسيني عليه رژيم استبدادي پهلوي (1357 ش)

همزمان با تاسوعاي حسيني سال 1357 ش، مردم مسلمان و انقلابي ايران با حضور گسترده خود، مراسم عزاداري سالار شهيدان، حضرت اباعبداللَّه الحسين(علیه السلام) و ديگر شهداي كربلا را به تظاهراتي بزرگ و تاريخي بر ضد رژيم فاسد و استبدادي شاه، تبديل كردند. در تهران، حدود چهارميليون نفر از مردان، زنان و كودكان، در راهپيمايي تاريخي اين روز شركت كرده و ضمن عزاداري، با سردادن شعارهايي بر ضد رژيم شاه، نفرت و انزجار خود را از اين رژيم اعلام كردند. همزمان با تهران، اين راهپيمايي در شهرستان‏ها نيز صورت گرفت. اين اقدام، پايه‏هاي حكومت پوشالي و وابسته رژيم شاه به بيگانگان را بيش از پيش متزلزل و سقوط آن را قطعي كرد.

*       طرح تشكيل شوراي سلطنت توسط آمريكا (1357 ش)

در بحبوحه انقلاب اسلامي و در حالي كه نهضت اسلامي مردم ايران به رهبري امام خميني(ره) رژيم پهلوي را در كام خود فرو مي‏برد، اربابان آمريكايي شاه درصدد بودند تا به هر نحو ممكن، از سقوط محمدرضا پهلوي، اين مهره مطيع خود جلوگيري كنند. از اين رو، در نوزدهم آذر 1357ش، وزارت امور خارجه ايالات متحده آمريكا كه مشغول بررسي تشكيل شوراي سلطنت در ايران بود، با ارسال تلگرافي به سفارت آمريكا در تهران با نمايندگان خود در ايران درباره اين موضوع مشورت كرد. اين كار از يك سو نشان دهنده نااميدي مقامات دولت آمريكا از باقي ماندن شاه در رأس قدرت و از سوي ديگر، دخالت آشكار و ظالمانه آمريكاييان در امور داخلي ايران بود. دولت آمريكا، همه توان خود را به كار گرفته بود تا به هر صورت ممكن، پايگاه سياسي و نظامي خود را در ايران حفظ كند اما امواج توفنده انقلاب، آنان را از رسيدن به اين هدف شوم باز داشت و اين شورا پس از آن كه در 23 دي 57 كار خود را آغاز كرد، پس از يك هفته با ناكامي، منحل شد.

 

 

*       انتخابات دوره اوّل مجلس خبرگان رهبري (1361ش)

انتخابات نخستين دوره مجلس خبرگان رهبري كه بر اساس اصل 107 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، مهم‏ترين وظيفه آن تعيين رهبر نظام اسلامي است در شرايطي صورت گرفت كه كشور در حال نبردي نابرابر با حكومت عراق و دنياي استكبار بود. با اين حال، اين انتخابات با شركت مردم شجاع و مقاوم ايران در 19 آذر 1361 برگزار گرديد و نزديك به هجده ميليون نفر در اين انتخابات شركت نمودند. در اين دوره 75 نفر از نمايندگان مجلس خبرگان رهبري تعيين شدند. در نهايت اولين مجلس خبرگان رهبري كه در واقع دومين مجلس خبرگان جامعه اسلامي بود در تيرماه 1362 با پيام امام خميني(ره)، افتتاح شد. با رحلت امام خميني(ره) بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران، مجلس خبرگان رهبري، حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي را به رهبري نظام اسلامي برگزيد و اين وظيفه را به نحو احسن به انجام رساند.

*       تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي به فرمان حضرت امام خميني (1364 ش)

پس از پيروزي انقلاب اسلامي، گروهك‏هاي مختلف، دانشگاه‏ها و مدارس كشور را عرصه تاخت و تاز خود ساخته و روند تحصيل و تدريس را مختل كرده بودند. بسياري از استادان منحرف، به كار مشغول بودند و هيچ تغيير بنيادي در برنامه و شيوه تدريس و تربيت و اهداف آنها رخ نداده بود. در نتيجه، دانشگاه‏هاي سراسر كشور براي مدتي تعطيل شد. پس از تعطيلي دانشگاه‏ها، به منظور ساماندهي به امور فرهنگي مدارس و دانشگاه‏ها، به فرمان امام خميني(ره)، اولين تركيب شوراي انقلاب فرهنگي تحت عنوان ستاد انقلاب فرهنگي شكل گرفت. با تشكيل اين ستاد، علي رغم كارشكني‏هاي برخي اشخاص و گروه‏هاي سياسي، حضرت امام در سال 1360، از ستاد خواستند كه در باز شدن دانشگاه‏ها تسريع نمايد. با بازگشايي دانشگاه‏ها، ضرورت توسعه و تعميق كار اين ستاد ايجاب كرد كه در نوزدهم آذر 1364، امام، رؤساي سه قوه و تعداد ديگري از انديشمندان فرهنگي كشور را به اعضاي آن بيفزايند. گسترش و نفوذ فرهنگ اسلامي در شئون جامعه، تزكيه محيطهاي علمي و فرهنگي از افكار مادي، تحول دانشگاه‏ها و مدارس و مراكز فرهنگي و هنري بر اساس فرهنگ صحيح اسلامي، حفظ و احياء و معرفي آثار و مآثر اسلامي و ملي از جمله اهداف اين شورا و نيز تدوين اصول سياست فرهنگي نظام جمهوي اسلامي و تعيين اهداف و جهت‏گيري برنامه‏هاي فرهنگي، آموزشي و علمي، تعيين مراجع براي طرح و تدوين برنامه‏هاي فرهنگي و علمي، تدوين ضوابط براي گزينش استادان و معلمان دانشگاه‏ها و نظارت بر امور كتاب‏هاي درسي و... از جمله وظايف شوراي عالي انقلاب فرهنگي مي‏باشند.


١٠:٢٠ - 1397/08/30    /    شماره : ٦٧٥٩٨    /    تعداد نمایش : ٢٥



خروج





   مطالب مرتبط