صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

جمعه 25 آبان 1397 ش 8 ربیع الاول 1440 ق

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA

جمعه 25 آبان 1397 ش

Rounded Rectangle: شهادت پيشواي يازدهم مسلمانان حضرت امام حسن عسكري(علیه السلام) (260 ق)  8 ربیع الاول 1440 ق

*       

حضرت امام حسن عسكري(علیه السلام) پس از بيست و هشت سال زندگي و شش سال امامت در هشتم ربيع الاول سال 260 هجري در شهر سامرا و به دست معتمد عباسي به شهادت رسيد و در كنار مرقد مطهر پدر بزرگوار خويش مدفون گرديد. آن حضرت، همواره تحت نظر و در زندان‏هاي طاغوت‏هاي عصر خود بود و سرانجام با زهر جفا، شهيد شد. امام حسن عسكري (علیه السلام) با همه‏ي اختناق و محدوديت‏هاي زمان توانست به بهترين وجه و در حد امكان، فشردگي مبارزه درمقابل ستمگران و حكام جور را حفظ كرده و اين نهضت نهفته را هدايت نمايد. آن حضرت، قطب دايره‏ي مبارزه بود و ديگران بر اطراف او دور مي‏زدند. دوست ودشمن مي‏دانستند كه امام و پيروانِ او، خلافت ناحقِّ عباسي را قبول ندارند و طرفدار حكومت واقعي و نجات دهنده‏ي اسلامند. امام حسن عسكري، با وجود همه‏ي فشارهاي دستگاهِ جور عباسي و كنترل‏ها و مراقبت‏هاي بي‏وقفه‏ي دولت مركزي، يك سلسله فعاليت‏هاي سياسي و اجتماعي و علمي در جهت حفظ اسلام و مبارزه با افكار ضداسلامي انجام داد كه بدين‏گونه قابل ذكرند: كوشش‏هاي علمي در دفاع از آيين اسلام و ردّ اشكال‏ها و شُبهاتِ مخالفان و نيز تبيينِ انديشه‏ي صحيح اسلامي؛ ايجاد شبكه‏ي ارتباطي با شيعيانِ مناطق مختلف از طريق تعيين نمايندگان و اعزام پيك‏ها و ارسال پيام‏ها؛ فعاليت‏هاي سِرّي سياسي به رغم كنترل‏هاي حكومت عباسي؛ حمايت و پشتيباني مالي از شيعيان، به ويژه يارانِ خاصِّ خود؛ تقويت و توجيه سياسيِ رجال و عناصرِ مهمّ شيعه در برابر مشكلات؛ استفاده‏ي گسترده از آگاهي غيبي براي جلب منكران امامت و دلگرم كردن شيعيان؛ آماده سازي شيعيان براي دوران غيبت فرزند خود، امام مهدي (عج).

  • ابن أثير : أمّا الحَسَنُ بنُ عَليٍّ العَسكَرِيّ‏عليه السلام فَقَد كانَت أخلاقُهُ كَأخلاقِ رَسولِ اللَّهِ‏صلي الله عليه وآله.

خلق و خوي امام حسن عسكري‏عليه السلام همچون خلق و خوي رسول خدا بود.

الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 901 .

  • امام مهدي‏ عليه السلام : كان [الإمامُ العَسكَري‏عليه السلام] نُوراً ساطِعاً و قَمَراً زاهِراً اختارَ اللَّهُ لَهُ ما عِندَهُ فَمَضي عَلي مِنهاجِ آبائِهِ حَذوَ النَّعلِ بِالنَّعلِ.

او نوري فروزان و ماهي درخشان بود كه خداوند آنچه را نزد خود بود براي او برگزيد . او راه و روش پدران بزرگوار خود را گام به گام دنبال كرد تا رحلت فرمود.            بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 191 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : خَصلَتانِ لَيسَ فَوقَهُما شَي‏ءٌ : الإيمانُ بِاللَّهِ و نَفعُ الإخوانِ

دو خصلت است كه بالاتر از آنها چيزي نيست : ايمان به خدا و سود رساندن به برادران

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 374 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : جُعِلَتِ الخَبائِثُ في بَيتٍ و جُعِلَ مِفتاحُهُ الكِذبَ

همه پليدي‏ها را در خانه‏اي نهادند و كليد آن دروغ است.

 ميزان الحكمه ، ح 17410 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : إتَّقُوا اللَّهَ و كُونوا لَنا زَيناً و لاتَكوُنوا عَلَينا شَيناً

تقواي الهي پيشه كنيد و مايه زينت ما باشيد ، نه مايه سرشكستگي ما

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 372 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : خَيرُ إخوانِكَ مَن نَسِي ذَنبَكَ و ذَكَرَ إحسانَكَ إلَيهِ

بهترين برادر تو كسي است كه خطايت را فراموش كند و احسان تو را به خود ، به ياد آورد

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 379 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : مَن وَعَظَ أخاهُ سِرّاً فَقَد زانَهُ و مَن وَعَظَهُ عَلانِيَةً فَقَد شانَهُ

هر كه برادرش را در خلوت پند دهد ، او را آراسته است ، و هر كس برادرش را در جمع پند دهد ، او را سرشكسته كرده است

تحف العقول ، ص 489 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : لَيسَ مِنَ الأدَبِ إظهارُ الفَرَحِ عِندَ المَحزونِ

شادماني كردن در نزد غمديده ، بي ادبي است

تحف العقول ، ص 489 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : بِئسَ العَبدُ عَبداً يَكونُ ذا وَجهَينِ و ذا لِسانَينِ

چه بد بنده‏اي است آن كه دورو و دو زبان باشد

تحف العقول ، ص 488 .

  • امام عسكري‏ عليه السلام : مَن كانَ الوَرَعُ سَجِيَّتَهُ و الكَرَمُ طَبيعَتَهُ و الحِلمُ خُلَّتَهُ ، كَثُرَ صَديقُهُ

كسي كه پارسايي خوي او ، بخشندگي طبيعت او و بردباري خصلت او باشد ، دوستانش زياد شوند

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 379 .

*       تصرف شهر تفليس توسط سلطان جلال الدين خوارزمشاه (623 ق)

*       رحلت عالم جليل، شيخ حسين بن عبدالصمد عاملي پدر شيخ بهايي (984 ق)

عزالدين حسين فرزند عبدالصمد جَبَلي عاملي پدر شيخ بهايى و از نوادگان حارث بن اعور همداني و از شاگردان شهيد ثاني و حسن بن جعفر كَرَكي بود و از آنان اجازه‏ي اجتهاد داشت. عزالدين پس از اتمام تحصيلات راهي بحرين شد و براي هميشه اقامت در آن ديار را برگزيد. وي در آنجابه ترويج مذهب شيعه و احياي علوم ديني پرداخت و بالاخره در هشتم ربيع الاول سال 984 ق درگذشت. تحفه‏ي اهل ايمان و ديوان اشعار از آثار اوست.

 

*       درگذشت "ستارخان" مبارز آزادي خواهِ نهضت مشروطه، معروف به "سردارملي" (1293ش)

ستارخان معروف به سردار ملي در حدود سال 1245ش در قره باغ آذربايجان به دنيا آمد. ستارخان در ابتدا به صورت جواني عيارمنش زندگي مي‏كرد اما پس از آغاز نهضت مشروطه، در صف مجاهدان قرار گرفت و رشادت‏هاي فراواني از خود نشان داد. قتل برادر و ظلم و ستم ماموران حكومتي به او و خانواده‏اش از يك سو و بستر اجتماعي، سياسي و اقتصادي تبريزِ آن دوران از سوي ديگر سبب شد تا با آشكار شدن فعاليت‏هاي مشروطه‏خواهي، روحيه سركش و معترض ستارخان به مشروطه‏خواهي تمايل پيدا كند. پس از به توپ بستن مجلس توسط محمدعلي شاه قاجار، مجاهدان تبريز با اين عمل به شدت مخالفت كرده و در برابر دولت مركزي قد علم كردند. در اين ميان، داستان‏هاي بسياري از رشادت‏ها و مجاهدت‏هاي ستارخان در اين دوران ذكر كرده‏اند. سرانجام قواي دولتي، تبريز را به محاصره درآورده و نبرد سختي روي داد. مرحله دوم درگيري، نبرد مشروطه خواهان و نيروهاي روس بود كه به كمك قواي دولتي آمده بودند. در نهايت، پس از ماه‏ها محاصره، نيروهاي مهاجم، تبريز را تسخير كرده و از آن پس، مشروطه‏طلبان راهي تهران شده و آن‏جا را فتح كردند. با ورود ستارخان و مجاهدان تبريزي به تهران و استقرار دوباره مشروطه، مخالفان سردار ملي سعي مي‏كردند به هر نحو ممكن او را از گردونه خارج سازند. از اين‏رو، قصد خلع سلاح مجاهدان را داشتند كه تبعيض دولت در خلع سلاح بختياري‏ها، باعث شد كه اين امر صورت نگيرد. در اين ميان، تلاش ستارخان براي جلوگيري از وقوع تشنج بي‏نتيجه ماند و سرانجام نيروهاي دولتي، مجاهدان را در پارك اتابك محاصره كردند. جنگي ناخواسته درگرفت كه كوشش سران مجاهدان براي ختم آن ناكام ماند و شمار بسياري از مجاهدان در جريان آن به خاك و خون كشيده شدند. بالاخره سردار هم تن به مقابله داد و هدف گلوله قرار گرفت و از ناحيه پا به شدت مجروح شد. پس از اين درگيري، ستارخان مدت‏ها خانه‏نشين شد و دولت مشروطه حتي با درخواست وي براي بازگشت به تبريز مخالفت كرد. سردار ملي سرانجام پس از دوره طولاني بيماري در بيست و پنجم آبان 1293 ش در چهل و هشت سالگي چشم از جهان فرو بست و در جوار حرم حضرت عبدالعظيم در ري به خاك سپرده شد.

*      درگذشت آیت الله سید مرتضی نجومی، مفسر قرآن، از مفاخر هنر خوشنویسی و چهرۀ ماندگار هنر ایران (1388 ش)

بر اساس شناسنامه، آیت الله سید مرتضی نجومی متولد ۲۶ بهمن ۱۳۰۷ است، هرچند در نوشته‌ای از خود او در پشت نسخه‌ای نفیس از نهج البلاغه، به نقل از پدرس ۲۳ جمادی الثانی ۱۳۴۶ مصادف با ۵ آذر ۱۳۰۷ در کرمانشاه ثبت شده است. وی فرزند آیت‌الله سید محمد جواد نجومی فرزند آقاسید میرزا اسماعیل نجومی است. بر اساس شجره‌نامه‌ای که در پشت همان کتاب آمده سلسله سیادت او به امام چهارم شیعیان علی ابن الحسین می‌رسد. پدر و جدش آقا سیدمیرزا اسماعیل نجومی متولد کرمانشاه و از سادات بسیار بزرگ شهر کرمانشاه بودند و طول عمرشان را در آنجا سپری کردند. در سال ۱۳۱۴ در دبستان هدایت کرمانشاه به تحصیل پرداخت و تا کلاس ششم آنجا بود که بعد در سال ۱۳۲۱ و 1۳۲۲ کلاس‌های اول و دوم دبیرستان را نیز گذراند و به تحصیل دروس حوزوی پرداخت. در شرایطی که مدرسۀ علوم دینی‌ در کرمانشاه نبود، وی تحصیل علوم حوزوی را در محضر پدرش و دیگر استادهای شهر شروع کرد تا آنکه با گذشت چند ماه، علمای شهر به امر آیت‌الله آقا سید ابوالحسن اصفهانی، حوزۀ علمیۀ کرمانشاه را پایه‌گذاری کردند که در مسجد حاج شهباز خان برگزار می‌شد. او در سال ۱۳۲۹ خورشیدی (۱۳۶۹ قمری) به شهر نجف رفت و در مدارس سیدمحمد کاظم یزدی، مدرسه آیت‌الله آخوند خراسانی، مدرسه «مرحوم حاج میرزا حسین حاج میرزا خلیل» و مدرسه مرحوم آخوند به تحصیل دروس حوزوی پرداخت و به درجه اجتهاد رسید. وی در سال ۱۳۳۴ با دختر یکی از علمای نجف، سید عباس ناجی که اصالتاً از اهالی آذربایجان ایران بود ازدواج کرد و از او سه پسر و سه دختر و تعدادی نوه به جای مانده است. در پی اخراج ایرانیان مقیم عراق توسط بعثیها او نیز در سال ۱۳۴۹ به کرمانشاه بازگشت. از آن به بعد در کرمانشاه زندگی کرد و به یکی از چهره‌های پرنفوذ معنوی شهر تبدیل شد. او در مسجد نواب نماز می‌گزارد که از جمله مساجد فعال شهر کرمانشاه است. در آثار به ثبت رسیده از او می‌توان به مجموعه عکسی از آثار خطی او، چند رساله ارزشمند با عناوینی چون رساله بعد معنوی هنر خط، رساله التصویر و التمثیل، رساله الغناء، رساله النجاسه الخمر، تفسیر سورۀ مومن، و رساله‌ای در تعظیم شعائر اسلامی اشاره کرد. وی از برترین‌های هنر خوش‌نویسی جهان بود که تابلوهای زیبایی از او به جا مانده‌است. او نزد خطاطان بزرگی همچون هاشم بغدادی و احمد نجفی به تمرین و ممارست پرداخت تا در انواع خطوط اسلامی استاد و در خط نسخ و ثلث صاحب‌نام شد و در تذهیب و تشعیر و تجلید و گل و بوته‌سازی آثاری ماندگار پدید آورد. در سال (۱۳۵۷ خورشیدی۱۳۹۸ هجری قمری)، احمد معصومی زنجانی اجازه‌ای عربی در عالم خط برای او نوشت. او لوح تقدیر در نخستین گردهمائی و جشنواره خوشنویسان جهان را از آن خود نمود و نیز بعنوان چهرۀ ماندگار ایران در عالم هنر مورد تقدیر قرار گرفت. وی سرانجام در ۲۵ آبان ۱۳۸۸ در سن ۸۱ سالگی و در منزل شخصی خود در کرمانشاه درگذشت.

*       ترور نافرجام "حسين علاء" نخست وزير پهلوي به دست فدائيان اسلام (1334 ش)

در سال 1334، حسين علاء نخست وزير وقت پهلوي، تصميم گرفت تا ايران را به پيمان استعماري سنتو ملحق سازد. اين عمل بامخالفت فدائيان اسلام مواجه گرديد و آنان نيز ترور علاء را پي‏ريزي مي‏كنند. در 25 آبان به مناسبت درگذشت سيدمصطفي كاشاني، فرزند آيت‏اللَّه سيدابوالقاسم كاشاني رهبر مذهبي ملي شدن صنعت نفت، مراسمي در مسجد شاه تهران برگزار گرديد و در ساعت چهار بعداز ظهر، حسين علاء نخست‏وزير پهلوي وارد مسجد گرديد. در شبستان مسجد، به طرف او شليك شد ولي گلوله در لوله گير كرد و خارج نشد. در نتيجه، ضارب با اسلحه به شدت به سر علاء كوبيد كه اين عمل، خونريزي مختصري در سر او ايجاد كرد. پس از دستگيري ضارب، معلوم شد كه وي عضو جمعيت فدائيان اسلام مي‏باشد و مظفرعلي ذوالقدر نام دارد. او به دستور سيدمجتبي نواب صفوي رهبر فدائيان اسلام به ترور نخست‏وزير مبادرت كرده بود. با اين حال، علاء زنده ماند و دو روز بعد جهت شركت در افتتاحيه پيمان، راهي بغداد شد. اين ترور باعث شد كه رژيم به فكر دستگيري اعضاي اين جمعيت افتاده و پس از محاكمه اعدام نمايد. با اعدام سران فدائيان اسلام در 27 دي 1334، پرونده ده سال فعاليت سياسي واجتماعي اين جنبش ديني نيز بسته شد.

*      درگذشت شاعر و غزل‏ سراي نامي ايران "محمدحسين رهي معيري" (1347ش)

محمدحسين بيوك رهي معيري در سال 1288 ش در تهران به دنيا آمد. وي پس از پايان تحصيلات وارد خدمات دولتي شد و مشاغل متعددي يافت. او از اعضاي مؤثر و فعال انجمن ادبي حكيم نظامي، انجمن ادبي فرهنگستان و انجمن موسيقي ايران بود. او در ساخت تصنيفات خود از هنر شاعري و موسيقي بهره برده و آثار پرارزشي را در اين زمينه پديد آورده است. در مجموع، رهي، در شعر، طبعي توانا و ذوقي لطيف و پرورده داشت و از اين طريق، ترانه سرايي را در ايران اعتلاي بسيار بخشيد. رهي معيري يكي از مشهورترين غزل‏سرايان معاصر است كه از شيوه سنتي شعر پيروي مي‏كرد و از جهات مختلف، تحت تاثير شاعراني همچون سعدي، حافظ، مولوي و صائب تبريزي بود. رهي در قطعات و مثنوي‏هايش، ابتكار و بدعت‏گذاري را در آفرينش مضمون، آشكار مي‏سازد و شايد از اين حيث، ارزش آنها از غزل‏هايش بيشتر باشد. همچنين تشبيهات نو و تعبيرات تازه در اشعار رهي فراوان است. گرايش طبع رهي، بيشتر به شعر عاشقانه است. در عين حال، وصف مظاهر جهان، شعر او را تسخير كرده است. اُنس رهي با گل و انعكاس آن در اشعارش نشان از طبع زيباپسند او دارد. همچنين تنوع و رنگارنگي شعر او حاكي از ذوق لطيف و آفريننده اوست. مجموعه غزل‏هاي او به نام سايه عمر و تصنيفاتش با نام آزاده، منتشر شده است. رهي معيري سرانجام در بيست و پنجم آبان 1347ش در پنجاه و نه سالگي در گذشت و در مقبره ظهيرالاسلام در تهران به خاك سپرده شد.

*       شهادت مدافعان سوسنگرد در نبرد با دشمن متجاوز بعثي (1359ش)

عمليات دفاعي رزمندگان اسلام در برابر نيروهاي متجاوز عراقي در حراست از شهر سوسنگرد، تنها به مدد دويست نفر از پاسداران، بسيجيان و شماري از اهالي شهر، با سلاح‏هاي سبك صورت گرفت. در اين عمليات، رزمندگان دلير ايراني، به فرماندهي شهيد دكتر مصطفي چمران، سرسختانه و شجاعانه در برابر هجوم تانك‏هاي دشمن و در زير گلوله باران توپخانه آنان مقاومت كردند، تا اين كه شهر را از محاصره بعثي‏ها خارج نمودند. اين موفقيت بزرگ و تاريخي در حالي به دست آمد كه مدافعان مسلمان شهر سوسنگرد، بسياري از ياران خود را از دست داده و سه روز متوالي بدون آب و غذا و مهمّات جنگي، مانده بودند.

*       عمليات نامنظم ظفر 3، در منطقه دربنديخان توسط سپاه (1366ش)

 

 

*       رحلت فيلسوف شهير و نويسنده توانا، علامه "محمدتقي جعفري" (1377 ش)

علامه محمدتقي جعفري در سال 1304 ش  (1344ق) در تبريز به دنيا آمد و پس از گذراندن دوران ابتدايي، براي ادامه تحصيل راهي تهران گرديد. ايشان سپس به نجف رفت و در مدت هفده سال اقامت در حوزه علميه نجف اشرف از محضر فقيهان، فيلسوفان و استادان نامداري همچون سيدابوالقاسم خويي، سيدمحسن حكيم، سيدعبدالهادي شيرازي، سيدمحمدهادي ميلاني، سيدمحمود شاهرودي و سيدجمال گلپايگاني كسب فيض كرد. علامه جعفري پس از مدتي به مقامات عالي علمي و معنوي نائل شد و از آن پس به تدريس علوم ديني و تأليف كتب پرداخت. ايشان در سال 1337 ش به ايران بازگشت و ضمن تدريس و تحقيق در حوزه‏هاي علميه مشهد و تهران، با دانشگاهيان ارتباط برقرار كرد و در دانشگاه‏ها به ايراد سخنراني و تبيين معارف اسلامي پرداخت. علامه جعفري ضمن شركت در كنگره‏ها، همايش‏ها و كنفرانس‏هاي متعدد بين‏المللي، با بسياري از شخصيت‏هاي برجسته علمي جهان مكاتبه، مصاحبه و ارتباط علمي داشت. از ويژگي‏هاي مهم استاد جعفري اتصال ميان حوزه و دانشگاه و علوم جديد و قديم بود. وي از ضرورت‏هاي زمان و نيازهاي فكري و فرهنگي دنياي معاصر به خوبي آگاهي داشت و با توجه به همين نياز، آثاري از خود به جاي گذاشت كه بسيار ارزشمند و گران‏بهاست. علامه جعفري با اشراف به فقه، فلسفه، هنر و زيبايي‏شناسي در اسلام و نيم قرن فعاليت علمي و پژوهشي، بيش از يكصد جلد كتاب و رساله تحرير نمود كه شرح و تفسير نهج‏البلاغه در 27 جلد، كشف الابيات مثنوي معنوي در 4 جلد و تفسير و نقد و تحليل مثنوي در 15 جلد و... از جمله آثار اين علامه بزرگوار است. استاد محمدتقي جعفري، همچنين هفتاد جلسه بحث و گفتگو با شخصيت‏هاي متفكر بين‏المللي همچون برنارد آرتور، برتراند راسل، پروفسور عبدالسلام، روژه گارودي و پروفسور رُزِنتال داشته است. ايشان با التفات و علاقه ويژه‏اش نسبت به هنر و ادبيات، بيش از يكصد هزار بيت شعر فارسي و عربي و نيز بخش‏هايي از ادبيات غرب را در سينه محفوظ داشت. سخنراني‏ها، مقالات و كتاب‏هاي متعدد اين محقق فرزانه در زمينه زيبايي و هنر، هنوز يكي از مهم‏ترين منابع درباره هنر از ديدگاه فلسفه و حكمت اسلامي است. علامه محمدتقي جعفري سرانجام در 25 آبان 1377 ش برابر با شب مبعث سال 1419 ق در يكي از بيمارستان‏هاي لندن دار فاني را وداع گفت و بنا به وصيت معظم‏له، در مشهد مقدس به خاك سپرده شد.

*       رحلت استاد محقق حجت الاسلام دكتر "محمد هادي اميني نجفي" (1379 ش)

استاد دكتر محمدهادي اميني نجفي فرزند عالم سترگ، علامه عبدالحسين اميني نجفي صاحب كتاب عظيم الغدير، در سال 1314 ش  (1355ق) در شهر نجف اشرف، در بيت علم و تقوا و فضيلت به دنيا آمد. وي پس از تربيت در مكتب علمي و تحقيقي پدر بزرگوارش و فراگيري ادبيات و سطوح، به تاليف و تحقيق و پژوهش روي آورد و ده‏ها اثر مفيد را به سامان رسانيد. استاد اميني همزمان با تحصيل علوم ديني، به اخذ درجه دكترا از دانشگاه الازهر مصر در رشته ادبيات عرب نائل آمد و سپس به تدريس همت گماشت. ايشان در حدود سال 1350 ش در اثر فشار رژيم بعث حاكم بر عراق، مجبور به خروج از اين كشور و سكونت در تهران گرديد و تا پايان عمر در اين شهر اقامت گزيد. استاد اميني همچنين در مسير انقلاب اسلامي، فرزندش را نيز تقديم اسلام نمود. تاليفات اين محقق بزرگوار در حدود بيست اثر مي‏باشند كه الشريف الرضِي، مُعجَم رجالِ الفِكر و الاَدَبِ في النجف در 3 جلد، اعلام نهج البلاغه و عترت در قرآن، از آن جمله‏اند. سرانجام اين پژوهشگر فرزانه، پس از 65 سال زندگي، در 25 آبان 1379 ش برابر با هجدهم شعبان 1421 ق چشم از جهان فرو بست و در بقعة العلماي باغ بهشت قم به خاك سپرده شد.

 

 

 

 

 

Rounded Rectangle: حدیث هفته پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) : احب الاعمال الي الله حفظ اللسان بهترين كارها در پيش خدا نگهداري زبان است.           نهج الفصاحه ص 168 ، ح 78
 


٠٩:٤٨ - 1397/07/30    /    شماره : ٦٧٣٢٣    /    تعداد نمایش : ٢١



خروج





   مطالب مرتبط