صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

شنبه 14 مهر 1397 ش 26 محرم 1440 ق

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

شنبه 14 مهر 1397 ش

26 محرم 1440 ق

*      شهادت علي بن حسن مثلث در زندان منصور دوانقي (146 ق)

منصور دوانقي، دومين خليفه عباسي به خطر قيام‌هاي محمد و ابراهيم، فرزندان عبدالله بن حسن مثني در مدينه و بصره و مخالفت‌هاي عده‌اي ديگر از بني الحسن علیه‌السلام با دستگاه جور بني‌عباس، نسبت به نوادگان امام حسن‌مجتبي علیه‌السلام كه از علويان مبارز و ذي‌نفوذان عصر خود بودند، سخت‌گيري‌هاي زيادي اعمال مي‌كرد و زندگي را بر آنان بسيار دشوار مي‌نمود. وي، علاوه بر سركوب قيام‌هاي بني‌الحسن علیه‌السلام و كشتن تعدادي از آنان، از جمله محمد (نفس زكيه) و ابراهيم (قتيل باخمري)، بسياري از آنان را دستگير و در سياه‌چال‌هاي مخوف زنداني كرد. منصور، در سال 140 قمري وارد مدينه شد و افراد سرشناس بني‌الحسن علیه‌السلام، مانند عبدالله بن حسن مثني، ابراهيم بن حسن مثني، ابوبكر بن حسن مثني، حسن بن جعفر بن حسن مثني، عبدالله بن داوود بن حسن مثني، علي بن داوود بن حسن مثني، عباس بن داوود بن حسن مثني، محمد بن ابراهيم بن حسن مثني، اسحاق بن ابراهيم بن حسن مثني، عباس بن حسن مثلث، علي عابد بن حسن مثلث و علي بن محمد نفس زكيه را دستگير كرد و به مدت سه سال در مدينه زنداني كرد. در سال 144 قمري نيز محمد ديباج (برادر مادري عبدالله بن حسن مثني) را بر آنان افزود و مأموران حكومتي، بر بدنش چندان تازيانه زدند كه لباسش با پوست بدنش به هم آميخت. در همين سال، تمامي آنان را در بندهاي آهنين كرده و با وضعيت رقت‌باري به سوي عراق حركت دادند و در زندان هاشميه (در حوالي كوفه) در سردابي نمور و تاريك زنداني نمودند و بر آنان بسيار سخت گرفتند. آن زندان مخوف و هولناك، بلاي جان نوادگان امام حسن‌مجتبي علیه‌السلام شد و بر اثر سوء تغذيه، تاريكي و غيربهداشتي بودن محيط، آزارهاي روحي و جسمي مأموران بر زندانيان، اين عده يكي پس از ديگري به بيماري‌هاي گوناگون و طاقت‌فرسا مبتلا شده و مظلومانه در همان جا به شهادت مي‌رسيدند و بدون اين كه امكان تغسيل و تكفين آنان وجود داشته باشد، بر روي هم انباشته شده و مرگ سايرين را تسريع مي‌نمودند. نخستين كسي كه از آن جمع به ديار باقي شتافت، علي بن حسن مثلث بن حسن مثني بن امام حسن‌مجتبي علیه‌السلام بود. وي از عابدان و زاهدان عصر خود و به "علي الخير" و "علي العابد" معروف بود و در عبادت و بندگي به ويژه در نماز و تهجد، حالت خشوع و حضور قلب كامل داشت. وي، در حالي جان داد كه سرش در سجده عبادت بود. علي بن حسن مثلث به هنگام شهادت، چهل و پنج سال داشت و داراي پنچ پسر و چهار دختر بود. يكي از فرزندانش حسين بن علي، معروف به شهيد فخ است كه سال‌هاي بعد بر ضد بني‌عباس قيام كرد و در سرزمين فخ، همانند ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام مظلومانه به شهادت رسيد و اهل بيتش به اسارت دشمن درآمدند.

*      محاصره‏ ي مكّه و سنگ‏باران كعبه از سوي سپاهيان يزيدبن معاويه (64 ق)

يزيدبن معاويه پس از شهادت اباعبداللّه الحسين(عليه السلام) و يارانش در كربلا و اسير نمودن اهل‏بيت و بازماندگان آنان، خود را در نزد مسلمانان، بي‏مقدار و بي‏اعتبار كرد. از سوي ديگر، افشاگري‏هاي خاندان عصمت و طهارت و طرفداران اهل‏بيت(علیهم السلام)، مردم را بر ضد حكومت يزيد وادار به قيام نمود. به همين جهت در سال 63 ق شورش‏ها و جنبش‏هايى بر ضد يزيد در حجاز به وجود آمد. سرانجام اهالي مكه و مدينه اقدام به مخالفت‏هاي علني و درگيري مسلحانه با سپاهيان و عاملان يزيد نمودند. در مكه، عبدالله بن زبير با پرداختن به عبادت و مخالفت با يزيدبن معاويه، مردم را به گرد خود جمع كرد وبه تدريج قوت يافته بود و توانست شهر مكه را از دست عامل يزيد بيرون آورد و خود بر آن استيلا يابد. سپاهيان شام به مكه هجوم آورده و آن را در محاصره خويش قرار دادند و بر اهالي آن بسيار سخت گرفتند. آنان بر بلندي‏هاي اطراف مكه، منجنيق‏ها و سنگ‏اندازهاي بزرگي نصب كرده و به وسيله‏ي آنها شهر را سنگ‏باران كردند. عبدالله بن زبير و بسياري از مردم به مسجدالحرام پناه آورده تا از شدت سنگ‏باران دشمن در امان باشند، ولي حصين بن نمير دستور داد كه مسجدالحرام و كعبه را نيز نشانه گرفته و زير ضربات خويش قرار دهند.سپاهيان يزيد با اين اعمال ننگين خودكاري از پيش نبرده و متقابلاً موجب تقويت عبدالله بن زبير و قيام او گرديدند. سرانجام يزيد در 14 ربيع‏الاول همان سال به هلاكت رسيد و نيروهاي شامي به شام بازگشت نمودند و عبدالله بن زبير، زمام امور حجاز را به دست گرفت.

*       آغاز سلطنت دو ساله‏ ي "احمد فئودار" هفتمين پسر هلاكوخانِ مغول (681 ق)

*       درگذشت عالم جليل القدر "ملا عبداللَّه تُسْتَري" دانشمند عهد صفوي (1023 ق)

ملا عبداللَّه بن حسين تُستَري از علماء، فقها و محدثين نامي اماميه و از پرورش يافتگان حوزه‏ي درس مقدس اردبيلي مي‏باشد. وي بسيار عابد و زاهد بود؛ نمازهاي نافله‏ي شبِ وي هرگز ترك نمي‏شد و بيشتر ايام را به روزه‏داري صرف مي‏نمود. در خوراك و پوشاك بسيار قانع بود و از لذايذ دنيوي دوري مي‏كرد. مجلسي اول كه از شاگردان وي مي‏باشد درباره مولي مي‏گويد: "او نسبت به من و تمامي مؤمنين به منزله‏ي پدري مهربان بود و از ايشان كرامات بسياري مشاهده گشته است." مولي بر خلاف ساير علما فقط به تدريس اشتغال داشت و شاگردان برجسته‏اي را به جامعه‏ي شيعه عرضه نمود. از جمله‏ي اين شاگردان: علامه مجلسي اول، شيخ بهايي و ميرزا محمد ناييني مي‏باشند. كتاب التَتْميم لشرحِ الشّيخ نورالدين عَلي قواعد الحلي در هفت جلد و كتاب خَواص القرآن و نيز جامع الفوايد از آثار اوست. مولي در 26 محرم سال 1021 يا 1023 قمري وفات يافت و ميرداماد بر جنازه‏اش نماز خواند و در كربلا مدفون شد.

*       تولد "ميرزا محمدحسين اديب آزاد" شاعر ايراني (1298 ق)

ميرزا محمد حسين اديب آزاد، شاعر ايراني در شهر تبريز به دنيا آمد. وي پس از آموختن علوم رسمي عصر خود به فراگيري زبان و ادبيات عرب پرداخت و پس از چندي به سرودن شعر روي آورد. ديوان اشعار اديب آزاد، شامل اشعار و غزلياتي است كه از او بر جاي مانده است. همچنين اثر ديگر او گنجينه‏ي ادب نام دارد كه شامل منتخب اشعار شاعران قبل و معاصر او مي‏باشد.

*       برگزاري اولين جلسه مجلس شوراي ملي پس از پيروزي نهضت مشروطه (1285 ش)

به دنبال فراگير شدن نهضت مشروطه ايران و صدور فرمان مشروطيت توسط مظفرالدين شاه قاجار، انتخابات مجلس شوراي ملي انجام گرفت و جمعاً 200 نفر به مدت دو سال به اين سمت انتخاب شدند. از نكات قابل توجه در فرمان‏هاي مظفرالدين شاه كه بر اثر فشار مردم و اوج‏گيري نهضت، مجبور به آن گرديد، اين است كه در دستخط اول، وعده تشكيل مجلس شوراي ملي داده شده بود ولي در دستخط دوم، به دليل خواست مردم، مجبور به دستور تشكيل مجلس شوراي اسلامي گرديد. اين مي‏تواند نشانگر تاكيد مردم و نمايندگان نهضت و صفوف اول مبارزه بر خواسته‏هاي اسلامي باشد كه با كارشكني‏هاي عوامل دربار و فرنگ رفته‏ها، سرانجام در عمل دچار تحريف گرديد. اين انتخابات بر طبق نظامنامه، صنفي بود و طبقات شاهزادگان، اعيان و اشراف، مالكين، بازرگانان، اصناف و علما و طلاب، براي خود در مجلس نماينده برگزيدند. سرانجام اولين جلسه مجلس شوراي ملي، با حضور نمايندگان مجلس، علماي اعلام، شاهزادگان، سفراي كبري و وزراي مختار، ساير بزرگان پايتخت و مقامات حكومتي و اداري در چهاردهم مهر 1285 ش برابر با 18 شعبان 1324 ق در كاخ گلستان تشكيل گرديد. در اين مراسم، شاه عليل و مريض را با زحمت آوردند و بر كرسي نشاندند. وي كه روزهاي آخر عمر را مي‏گذراند، با صداي ضعيف و لرزان گفت: "ده سال است آرزوي اين روز را داشتم، الحمداللَّه كه به مقصود خود رسيدم." پس از آن، انتخابات داخلي مجلس انجام گرفت و كار آن آغاز شد. در اولين دوره مجلس شوراي ملي، هيئتي مأمور تدوين قانون اساسي گرديد و قانون مزبور به اسم نظامنامه سياسي در 51 اصل، تهيه و تنظيم و پس از تصويب نمايندگان به تأييد شاه رسيد. مجلس اول در واقع يك مجلس انقلابي بود و در استقرار اصول عدالت و قطع نفوذ متنفذين و مستبدين اهتمام بسيار نمود.

*       رحلت عالم بزرگوار آيت‏ اللَّه "سيد محمد فيروز آبادي يزدي" (1305 ش)

آيت‏اللَّه سيد محمد فيروز آبادي يزدي نجفي در حدود سال 1237 ش  (1275 ق) در فيروز آباد يزد به دنيا آمد. وي پس از طي تحصيلات مقدماتي راهي نجف اشرف شد و از محضر حضرات آيات آخوند خراساني و سيد محمد كاظم يزدي استفاده‏هاي وافر بُرد. وي از آن پس به تدريس و تأليف روي آورد و در نجف ماندگار گرديد. برخي از تأليفات ايشان از اين قرارند: حاشيه بر عروةالوثقي، مجموعةُ الاحاديث الاخلاقيه و المواعظ و نيز كتاب الطهارة و الصلوة. سرانجام اين عالم رباني در سال 1305 ش برابر با آخر ربيع الاول 1345 ق در 68 سالگي در سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاك سپرده شد.

*       افتتاح آخرين دوره مجلس سنا و شوراي ملي (1357ش)

از زمان وقوع انقلاب مشروطه در ايران تا پيروزي انقلاب اسلامي، مجلس شوراي ملي 24 دوره از عمر خود را سپري نمود. در مراسم افتتاحيه هر دوره شاه ايران به عنوان فرد اول مملكت به نطق افتتاحيه مي‏پرداخت و در آن ضمن ترسيم سياست‏هاي آينده كشور جهت بهبود رفاه اقتصادي و گسترش آزادي‏هاي سياسي وعده‏هايي مي‏داد با اين حال همه ملت و حتي مسئولان مملكتي مي‏دانستند كه هم مجلس شورا و مجلس سنا جنبه سمبليك و صوري دارد و هيچ‏گونه كارايي و توانايي براي رسيدگي به اوضاع مملكت را ندارند و همه سخنان شاه چيزي جز سخنراني نيست. با اين حال، مجلس در آغاز دوره بيست و چهارم همانند ساير دوره‏ها شاهد سخنراني افتتاحيه محمدرضا پهلوي بود و اين همزمان با روند رو به رشد تظاهرات و راهپيمايي‏ها عليه شاه و حكومت شاهنشاهي در سراسر ايران بود. در آخرين اجلاسيه مجلسين كه بر خلاف هميشه هيچ كدام از اعضاي خاندان سلطنتي حضور نداشتند شاه در نطق خود ضمن اشاره به اجراي سياست توسعه آزادي‏هاي دموكراتيك و ايجاد فضاي بازتر سياسي به وقوع اشتباهات و سوء استفاده‏هايي كه باعث ايجاد نارضايتي‏ها شده بود، اعتراف نمود. با اين حال 4 ماه بعد با درهم پيچيده شدن طومار حكومت پهلوي، نهادهاي صوري مشروطه نيز به تاريخ پيوست.

*       تأسيس ستاد پشتيباني و امداد جنگ به فرمان امام خميني(ره) (1359 ش)

*       واگذاري بندر عقبه در اردن به عراق براي انجام تداركات جنگ عليه ايران (1359 ش)

با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران، شاه حسين پادشان وقت اردن، طي سفري 24 ساعته به عراق، حمايت كامل خود را از صدام حسين اعلام نمود. وي در اين سفر اظهار داشت: كشورهاي عربي يكي هستند و يك سرنوشت دارند و بنابراين بايد در حمايت از عراق متحد باشند. در پي اين سفر، نخست وزير اردن نيز دستور داد كليه وسايل نقليه اين كشور جهت حمل غذا و لوازم نظامي و غيرنظامي به عراق بسيج شوند. با آغاز رسمي جنگ عراق عليه ايران در 31 شهريور 1359 ش و ناامني در منطقه اروندرود، دولت اردن، بندر عقبه اين كشور در درياي سرخ را در اختيار عراق قرار داد تا كمك‏هاي نظامي خارجي از اين بندر به عراق منتقل شوند. از سوي ديگر همزمان با آغاز جنگ، شاه حسين طي فرماني، دستور استقرار چهل هزار نيروي نظامي اين كشور در مرز عراق را صادر كرد تا در صورت لزوم به كمك عراق بشتابند.

*       روز دامپزشكي

 


١٢:٥٠ - 1397/07/01    /    شماره : ٦٧١٢٧    /    تعداد نمایش : ٣٢



خروج





   مطالب مرتبط