صفحه اصلی > مناسبت ها 


  چاپ        ارسال به دوست

پنج‌شنبه 6 اردیبهشت 1397 ش 9 شعبان 1439 ق

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

پنج‌شنبه 6 اردیبهشت 1397 ش

9 شعبان 1439 ق

*      درگذشت "ابن انباري" فقيه و لغت شناس مسلمان(577 ق)

ابوالبركات، كمال الدين عبدالرحمن ابن محمد، مشهور به ابن انباري، تحصيلات خود را در مدرسه‏ي نظاميه‏ي بغداد به پايان رساند و به علّت كسب مدارج عالي در علوم فقهي و ادبي، در همان مدرسه به تدريس مشغول شد. ابن انباري پس از طي مراتب علمي، به استادي دست يافت و شيخ زمانه گرديد. آنگاه آثارش شهرت يافت و طلاب علم از هرسو به محضرش شتافتند. ابوالبركات در مقام استادي، نَفَسي گرم و مبارك داشت، چنان‏كه هر كس نزد وي شاگردي كرد، از مشاهير شد. ابن انباري مردي ديندار و پارسا و زاهدي مخلص و بي‏پيرايه بود. او از هياهوي نظاميه روي برتافت و در گوشه‏ي عُزلَت نشست. بيشتر اوقات ابن انباري صرف تأليف در علم نحو شده است. وي مي‏كوشيد قواعد و اصول فقهي و نحوي را به هم پيوند دهد. از همين رو، شيوه‏ي او در برداشت‏هاي نحوي، بيشتر به شيوه‏ي فقيهان شبيه است. از ابن انباري كتب و رساله‏هاي بسيار بر جاي مانده است كه كتاب اسرارُ العربيَّه شهرتي بيشتر دارد.

*       درگذشت فقيه عالي قدر "قاضي ابوالقاسم ابن برّاج" (481 ق)

شيخ سعدالدين ابوالقاسم، عبدالعزيز بن نحرير بن عبدالعزيز بن برّاج طرابلسي معروف به قاضي در حدود سال 400 ق در مصر به دنيا آمد. تحصيلات خود را در زادگاه و سپس در بغداد ادامه داد تا اين كه يكي از فقهاي نامدار و معتبر شيعه در عصر خويش شد. ابن بَرّاج از علم وسيع و اطلاعات شايسته در زمينه‏ي فقه و علوم اسلامي برخوردار بوده و تاليفات فراواني در اين باره دارد. او از شاگردان خاص سيد مرتضي و شيخ طوسي بود و مورد توجه آنان قرارگرفت. شيخ ابوالقاسم بن بَرّاج بعدها نماينده‏ي شيخ طوسي در شام گرديد و يكي از مردان فقه و فقاهتِ معروف آن ديار شد. ابن برّاج در حدود سي سال در طرابلس منصب قضاوت داشته و به "قاضي" مشهور گشت. ابن برّاج از دانشمندان پرآوازه و معتبر شيعي است كه آراي او پيوسته مورد توجه‏ي فقيهان بزرگ بوده و غالباً به نظريات او، اشاره و استناد شده است. بسياري از فقيهان و محدّثانِ سده‏هاي بعد، در اجازه‏هايى كه به برخي از شاگردان خود داده‏اند، به شخصيت و آثار او اشاره كرده‏اند. قاضي، از نويسندگاني است كه نوشته‏هايى در فقه و كلام از خود به يادگار گذاشته است. نوشته‏هاي به جاي مانده از او، شامل مجموعه‏اي از فتواهاي فقهي است كه در آن‏جا، استدلال‏هاي فقهي و نقد نظرهاي ديگر فقيهان، بسيار كم به چشم مي‏خورد. جواهر الفقه، عِمادُ المُحتاج في مناسك الحاجّ و... از تاليفات اوست. سرانجام اين عالم رباني در حدود هشتادسالگي در طرابلس در لبنان بدرود حيات گفت.

*       گشايش نخستين ايستگاه فرستنده راديويي و تلگراف بي‏سيم ايران (1305ش)

ايجاد بي‏سيم در ابتدا به عهده وزارت جنگ بود و نخستين بناي بي‏سيم ايران در سال 1303 ش پايان يافت. از نيمه سال 1304، نصب دستگاه فرستنده 20 كيلو واتي موج بلند و مركز نيروي آن آغاز شد و قسمت گيرنده آن نيز در جوار پست فرستنده قرار گرفت. در فروردين 1305، نصب دستگاه فرستنده پايان پذيرفت و سرانجام پس از آزمايش‏هاي مقدماتي، دستگاه مزبور در ششم ارديبهشت 1305، افتتاح گرديد. نصب دستگاه‏هاي بي‏سيم شهرهاي تبريز، مشهد، شيراز، كرمان، خرمشهر و كرمانشاه نيز كه از سال 1304 شروع شده بود، در نيمه سال 1305 خاتمه يافت. در نهايت در دي ماه 1305، كليه دستگاه‏هاي بي‏سيم تهران و شهرستان‏ها با كارمنداني كه براي اداره آنها تربيت شده بودند در اختيار وزارت پست و تلگراف گذاشته شدند.

*       شهادت برادر پاسدار "محمّدمنتظرقائم" در صحراي طبس (1359ش)

پس از شكست حمله نظامي آمريكا به ايران در طبس و به جا گذاشتن چند فروند هلي‏كوپتر، برادرِ پاسدار، محمد منتظر قائم فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامي يزد، جهت بررسي اوضاع به ناحيه مورد نظر وارد شد تا اطلاعات موجود و فوق سري داخل صحنه را جمع‏آوري نمايد. از آن طرف، چون استكبار جهاني، نقشه‏هاي خود را نقش برآب مي‏ديد، تصميم گرفت تا باقي‏مانده هلي‏كوپترها منهدم گردند تا اسناد سري نيز از بين روند. بنابراين با هماهنگي بني‏صدر معزول و تني چند از مزدوران و خودفروختگاني كه در نيروي هوايي نفوذ كرده بودند، اين منطقه بمباران شد و پاسدار محمدمنتظر قائم به فيض شهادت نائل آمد. از بين بردن اسناد ومدارك به جامانده كه به طور قطع حاوي اسناد و مدارك مربوط به ادامه طرح و برنامه‏هاي آمريكايي‏ها پس از انجام مرحله اول عمليات بود و همچنين شامل اسامي عوامل مزدور داخلي و جاسوساني مي‏شد كه مي‏بايست طي اين عمليات با آمريكايي‏ها همكاري كنند، خود واقعه‏اي مهم و قابل بررسي است.

*       شهادت حجت ‏الاسلام و المسلمين "مهدي شاه‏ آبادي" در جبهه جنوب(1363ش)

شهيد حجت الاسلام مهدي شاه‏آبادي در سال 1309 ش  (1349 ق) در قم به دنيا آمد و در 4 سالگي به همراه خانواده به تهران رفت. پدر ايشان آيت‏اللَّه العظمي محمدعلي شاه آبادي از مراجع وقت و استاد عرفان حضرت امام خميني(ره) بود. مهدي شاه‏آبادي از نوجواني به تحصيل علوم روي آورد و پس از رحلت پدر بزرگوار خود در سال 1328 ش، راهي قم شد و به تحصيل علوم ديني ادامه داد. در 25 سالگي به درس خارج حضرات آيات: سيد حسين بروجردي، سيدمحمد رضا گلپايگاني، محمد علي اراكي و حضرت امام خميني(ره) در قم راه يافت. وي پس از ارتحال آيت‏اللَّه بروجردي در تثبيت مرجعيت حضرت امام تلاش وافري از خود نشان داد و بعد از تبعيد امام، مبارزات ضد رژيم خود را وسعت بخشيد. شهيد شاه آبادي در اين راه بارها دستگير و زنداني شد و تحت شكنجه‏هاي ساواك قرار گرفت. اين مجاهد نستوه، پس از پيروزي انقلاب در مسؤوليت كميته‏هاي شمال تهران خدمت كرد و در 1359 از طرف مردم تهران به مجلس شوراي اسلامي راه يافت. اين چهره خستگي‏ناپذير، با آغاز جنگ، راهي عرصه‏هاي نبرد گرديد و بارها در صفوف ايثارگران اسلام جاي گرفت. شهيد شاه‏آبادي سرانجام در جريان بازديد از جزيره مجنون، در ششم ارديبهشت 1363 بر اثر اصابت تركش خمپاره جان به جان آفرين تسليم كرد و به ديدار معبود شتافت.

*      درگذشت عالم و فیلسوف شهیر میرزا مهدی آشتیانی

میرزا مهدی آشتیانی زاده ۱۲۶۸ در تهران - درگذشته ۴ اردیبهشت ۱۳۳۲ در تهران)، فیلسوف و فقیه شیعه ایرانی بود. وی از خاندان مشهور آشتیانی و نوه میرزا حسن آشتیانی است. در ایران و عراق نزد کسانی چون آخوند خراسانی درس خواند و به درجه اجتهاد رسید. او در دوران زندگی خود مسافرت‌هایی به کشورهای مختلف در شرق و غرب داشت. وی عاقبت در سال ۱۳۳۲ ش در ۶۴ سالگی درگذشت و پیکر او به قم منتقل و در حرم فاطمه معصومه (سلام الله علیها) در مسجد بالاسر در کنار قبر محمدجواد صافی گلپایگانی پدر لطف‌الله صافی گلپایگانی به خاک سپرده شد.

*       صدور بيانيه سازمان ملل عليه كاربرد سلاح‏هاي شيميايي عراق بر ضد ايران (1364ش)

بي‏توجهي محافل بين‏المللي در مورد نقض قوانين منع استفاده از سلاح‏هاي شيميايي، به دليل تمايلات موجود براي حمايت از رژيم عراق با هدف غلبه اين كشور بر ايران، وضعيت غيرقابل تحملي را به وجود آورد. در واقع تلفات ناشي از به كارگيري اين سلاح‏ها و تأثيرات رواني آن، قدرت دفاعي ايران را تحت تأثير قرار داده بود. عراق با دركي كه از اين مسأله داشت، در عمليات بدر، بيش از گذشته از سلاح‏هاي شيميايي استفاده كرد، به طوري كه تنها در طول مدت 5 روز  (از 22 تا 27 اسفند 63) بيش از سي مورد انواع سلاح‏هاي شيميايي را مورد استفاده قرار داد. ابعاد گسترده ناشي از استفاده عراق از سلاح‏هاي شيميايي، به تدريج توجه افكار عمومي را به خود معطوف كرد تا اين كه دبير كل وقت سازمان ملل متحد نيز پس از ديدار با نمايندگان ايران و عراق، استفاده از سلاح‏هاي شيميايي را محكوم نمود. در وضعيت جديد، سرانجام شوراي امنيت، طي بيانيه‏اي و با اجتناب از صدور قطعنامه، در ششم ارديبهشت 1364 برابر با 25 آوريل 1985 كاربرد سلاح‏هاي شيميايي از سوي عراق را محكوم كرد.


٠٨:١٣ - 1397/02/01    /    شماره : ٦٦٠٠٥    /    تعداد نمایش : ٥١



خروج





   مطالب مرتبط