نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[فراموشی رمز توسط ایمیل]
صفحه اصلی > سازمان > ریاست > کلان برنامه ها و پروژه ها 


  چاپ        ارسال به دوست

بازنشستگان بخوانند

بسم الله الرحمن الرحیم
بازنشستگان بخوانند
      الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آل الطاهرین. به ارواح طیبه شهدا، علما، ابازنشستگان بخوانندمام راحل عظیم الشأن و هم‌چنین جهت طول عمر باعزت و عظمت مقام معظم رهبری و علما و مراجع عظام تقلید و برای شادی روح مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی، عالم بزرگواری که در همه مراحل انقلاب، حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله‌العالی) را همراهی کردند و خدای تبارک و تعالی هم اکنون میزبان آن سفر کرده است، اجماعاً صلوات هدیه کنید.
     بنده هم به نوبه خود، خیر مقدم عرض کنم خدمت همکاران خوب و بازنشسته‌ای که عنوان بازنشستگی آنها با مقوله دینی و اعتقادی ما سازگار نیست، ولی بالاخره یک مقوله اداری است. امروز، این توفیق نصیب شد و علی رغم اینکه حقیقتاً گرفتار بودم  ولی گفتم که حتماً باید در این جلسه حضور داشته باشم، به خاطر اینکه خدمت در هر حد و سطحی که در ارتباط با اسلام و نظام اسلامی انجام شود، ارزشمند است. مهم نیست که اشخاص متفاوت و نوع خدمات آنها هم مختلف باشد، مهم این است که کسانی، بخش عمده و اساسی عمر خود را در یک چنین مجموعه‌ای خدمت کرده‌اند، این ارزشمند و قابل تقدیر و احترام است؛ تقدیر و احترام گذاشتن‌ به دیگران هم خیلی به مادیات ربطی ندارد، چون سنخ این دو با هم متفاوت است، درست است که مسئولین و دست‌اندرکاران از نظر مادی در قبال بازنشستگان وظایفی دارند و باید به آن عمل کنند، اما جنبه معنوی تجلیل از بازنشستگان مهم‌تر از جنبه‌های مادی است؛ یعنی یادمان نرود که ما همکارانی داشتیم در جمع ما خدمت می‌کردند ولی الآن دیگر توفیق اینکه هر روز صدا و نوای آنها را بشنویم، نداریم. و این اهمیت دارد که ما آنها را فراموش نکنیم؛ بنده خودم را عرض می‌کنم شاید در این زمینه تقصیر داشتم، حالا اگر به خودمان تخفیف بدهیم و نگوییم تقصیر داریم، حتماً قصور داشته‌ایم، ولی دوستانی که برنامه‌ریز هستند، مخصوصاً کمیته‌ای که در این رابطه عمل می‌کند، وظیفه دارد برنامه‌ریزی کند و به ما ابلاغ نماید، ما هم در خدمت دوستان، مخصوصاً خانواده‌های محترم‌شان هستیم.
     می‌دانید که بعضی چیزها جنبه روحی و روانی دارد، لذا اگر مجموعه‌ ما هیچ برنامه‌ای برای خانواده‌های بازنشستگان نداشته باشد، شاید آنها تلقی دیگری داشته باشند. که ممکن تلقی خیلی خوبی نباشد. لذا در اولین فرصت یک برنامه‌ریزی صورت بگیرد تا در خدمت عزیزان بازنشسته و خانواده‌های محترم آنها باشیم. حالا برگزاری آن برنامه عمومی و همگانی با برنامه‌های خاص منافات ندارد، سعی شود جلسه خاصی برگزار شود و هم در آن جلسه عمومی در خدمت دوستان باشیم. عمر از نگاه دینی ما فوق‌العاده اهمیت دارد گر چه شاید خودمان برای عمرمان ارزشی قائل نباشیم، و قدر آن را ندانیم، اما خدای تبارک و تعالی و صاحب شریعت و ائمه هدی «علیهم السلام» برای عمر انسان اهمیت قائلند، مخصوصاً دوران جوانی که خیلی ذی قیمت است، شاید بخش عمده‌ای از آن هم در اختیار ما نیست و می‌گذرد.
  من خدمت عزیزان بازنشتسه عرض می‌کنم شاید ما در پیشگاه پروردگار عذر داشته باشیم، آن‌جوری که خودمان دلمان می‌خواهد، این سی سالی که در اداره می‌گذرانیم نتوانیم برای خودمان برنامه‌ریزی کنیم و کارهایمان را دنبال نماییم، شاید واقعاً معذور باشیم، چون بالاخره موظفیم سر ساعت بیاییم و سر ساعت برویم، حتی در اوقات غیر اداری شاید بشود یک عذرهایی برای آن تراشید گرچه در آنجا هم بنده اعتقادم بر این است که جای عذر نیست، همان‌جا هم می‌شود برنامه‌ریزی و مدیریت کرد، شما می‌دانید الآن مدیریت زمان یک رشته دانشگاهی است، مخصوصاً با این دنیای علم و فناوری و این ابزار و امکاناتی که در اختیار بشر قرار گرفته، اگر کسی در زندگیش مدیریت زمان نداشته باشد، خیلی خسارت خواهد دید. حالا در این سی سال شاید بتوانیم به هر نحوی عذرهایی برای خودمان بتراشیم که زمام عمرمان در اختیار خودمان نبوده، اما در دوران بازنشستگی، دیگر زمان عمر و وقتمان در اختیار خودمان می‌باشد، اگر خوب برای آن برنامه‌ریزی نکنیم و درست از آن بهره‌برداری نکنیم، آنجا دیگر جای عذر نیست، یعنی هیچ عذری را از انسان نمی‌پذیرند. لذا مدیریت زمان در دوره بازنشستگی از اهمیت فوق‌العادی برخوردار است، با این تفاوت که انسان در زمان جوانی، استعداد، انرژی، توانایی و صبر و حوصله خاصی دارد و خیلی از کارها را ممکن است در دوران جوانی انجام بدهد که در دوران دیگر زندگی نتواند انجام دهد. اما کسی فکر نکند حالا که دوران جوانی از دست رفت، در دوران میانسالی یا پیری کاری از آن ساخته نیست، زیرا اگر انسان در دوران جوانی، قدرت و نشاط دارد، در دوره پیری، سرمایه عظیمی به نام تجربه دارد که اهمیت این تجربه کمتر از نشاط دوران جوانی نیست. از ابوعلی سینا نقل می‌کنند که می‌گوید: «آن زمانی که می‌توانستم ندانستم و آن زمانی که دانستم نتوانستم»، این یک بخشش درست است، انسان نشاط داشت، قدرت داشت، قدرت تصمیم‌گیری داشت، خیلی کارها را می‌توانست انجام بدهد اما نفهمید چکار کند، ندانست چگونه باید برنامه‌ریزی کند و از عمرش استفاده نماید. اما حالا در سنی قرار گرفته که آن قدرت و نشاط نیست، اما در عوض تجربه هست، پختگی هست. من موقعی به یکی از دوستان می‌گفتم که اگر این میزانی که الآن درس می‌روم و می‌فهمم، آن دوره بیست و پنج، سی سال پیش درک می‌کردم، شرایط زندگیم الآن یک چیز دیگری بود پس در دوره بازنشستگی تنها قدرت درک انسان کاهش پیدا نمی‌کند بلکه بیشتر می‌شود، اما این بستگی به نحوه برنامه‌ریزی دارد که ما بعد از اینکه از قید و بند اداری خلاص شدیم، می‌خواهیم چکار کنیم، اصلاً یک فصل عمده‌ای از عمر انسان، دوره بازنشستگی است. هدف‌گذاری کنیم، برنامه‌ریزی کنیم، افق‌ها را ببینیم، از تجربیات خودمان استفاده کنیم، در این صورت بیشترین بهره‌برداری را می‌توانیم داشته باشیم.  امام «رضوان الله علیه» که الگو هستند، در دوره جوانی خوب درس خواند، تهذیب نفس کرد، آدم فوق‌العاده‌ای بود، در دوره میانسالی مبارزه کرد، اما ثمره همه این برنامه‌ریزی‌ها را چه زمانی درو کرد؟ در این ده سال آخر عمرش، که هم برای خودش، هم برای مردمی که برای آنها زندگی می‌کرد ثمربخش بود. شما این ده سال پایان عمر امام را حذف کنید، چه می‌ماند؟ مثل همه، آمد درس خواند، تهذیب نفس کرد، بعد هم از دار دنیا رفت، همان‌جور که دیگران اخلاص دارند و از زندگی‌شان بهره می‌برند، و خدا به آنها پاداش می‌دهد اما آیا پاداشی که بابت ده سال پایان عمرامام، خدا به او می‌دهد، مثل آن قسمت اول و دوم عمرش هست؟! زلزله‌ای در دنیا به پا کرد، که این پس لرزه‌ها مال همان زلزله است. چقدر امام به بشریت خدمت کرد، اصلاً مسیر تاریخ را عوض کرد، مسیر بشریت را عوض کرد. لذا می‌خواهم این را عرض کنم که از باقیمانده عمرمان غفلت نکنیم، نگوییم که دیگر از ما گذشت، تمام شد و حالت انفعال به خودمان بگیریم، فکر کنیم که تازه متولد شده‌ایم، می‌خواهیم برنامه‌ریزی کنیم با این تفاوت که آن موقع نمی‌فهمیدیم که می‌خواهیم چکار کنیم، اما حالا می‌فهمیم، اگرچه مقداری از انرژی‌مان کاسته شده، اما خدا قوت می‌دهد، آن هم اگر برنامه‌های خورد و خوراک‌مان، ارتباط‌مان با خدا، ارتباط‌مان با فضای خانه، ارتباط‌مان با جامعه روی حساب و کتاب باشد، ما بعضی‌ افراد را می‌بینیم که در سنین بالا پرکارترین آدمند. آدم هشتاد ساله داریم که در شبانه‌ روز هجده ساعت کار می‌کند، خود امام «رضوان الله علیه» ده سال پایان عمر شریفشان، پرمشغله‌ترین دوران زندگیش بود، اما ذره‌ای کم نیاورد، لذا دوستانی که به افتخار بازنشستگی نائل آمده‌اند و آنهایی که بعداً به این افتخار می‌رسند فکر کنند، با این بخش عمده و سازنده از عمرشان منفعل برخورد نکنند، بلکه فعال برخورد کنند.
    ان‌شاءالله خداوند به همه شما طول عمر و صحت و سلامتی عنایت فرماید، امیدوارم تقصیر و قصورهای ما را هم ببخشید و مراتب تقدیر و تشکر ما را نیز بابت زحماتی که در این مجموعه متحمل شدید پذیرا باشید؛ خداوند ان‌شاءالله به همه شما قوت عنایت فرماید. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
سخنرانی حجه الاسلام عباس اسکندری  در جمع بازنشستگان

اداره کل تبلیغات اسلامی استان قم


٠٨:٥١ - 1393/08/14    /    شماره : ٣٦٩٩٧    /    تعداد نمایش : ١٧٣٣



خروج





   مطالب مرتبط
 هزار بازنشسته درقم تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی (خبر)
 بازنشسته‌های خوشحال (خبر)
بازدیدها
امروز :4811
کل بازديدها :17412665
بازديدکنندگان آنلاين :10
بازديدازاین صفحه :4000